Solum quādo natus eſt fer̄t riſiſſe zoro aſtrē.nec ei boni aliqͥd mōſtruoſus riſus ille portendit. Nam magicaꝝ artiuꝫ fuiſſe ꝑhibetur inuētor: que quideꝫ illi nec ad pn̄tis vite vanāfelicitatem ꝯtra ſuos inimicos ꝓdeſſe potuerūt a nino quippe rege aſſirioꝝ cum eſſet ipſebactrianoꝝ bello ſuꝑatus eſt. ꝓrſus ſcp̓tū eſtgͣue iugum ſuꝑ filios adam a die exitus devetre matris eoꝝ vſqꝫ in diē ſepulture in matrēoīm. vſqꝫ adeo impleri neceſſe ē vt ipſi ꝑuuli ꝑlauacrū regn̓ationis ab original̓ peccati quoſolo tenebatur vīculo iam ſoluti: mala multapatiētes. nōnulli etiam incurſus ſpirituū malignoꝝ aliquādo patiātur. Que quideꝫ paſio abſit vt eis obſit. ſi hāc vitam in illa etateetiam ip̄a paſſiōe ingraueſcēte. ⁊ aīam d̓ corpore excludēte finier̄t.¶ Ca. xv.Erūtamen in gͣui iugo qd̓ poſituꝫ eſtſuꝑ filios adama die exitus de vētremris eoꝝ vſqꝫ in diē ſepult̉e. in mr̄eꝫoīm. etiaꝫ hoc maluꝫ miſerabile reꝑitur vt ſobrij ſimꝰ atꝫ intelligamus hāc vitam de pct̄oillo nimis nephario qd̓ in ꝑadiſo perpetratūeſt factam nob̓ eſſe penalē: totūqꝫ qd̓ nobiſcūagitur ꝑ teſtamētum nouū nō ꝑtinere niſi adnoui ſeculi hēditatem nouaꝫ: vt hic pignorēaccepto illd̓ cuius ē hͦ pignus ſuo temꝑe ꝯſeqͣmur. Nūc at̄ ambulemꝰ in ſpe ⁊ ꝓficiētes dedie in diem ſpiritufacta carnis mortificemurNouit em̄ dn̄s qui ſunt eiꝰ. et quotqͦt ſpiritudei agūtur. hij filij dei ſunt ſed gͣtia nō nat̉a.Vnicus em̄ nat̉a dei filiꝰ. ꝓpter nos miſericordiafactus ē filius hoīs. vt nos natura filij homīs: filijdei per illum gͣtia dei fieremus M anēs quippe ille īmutabilis naturaꝫ noſtraꝫ inqua nos ſuſciꝑet ſuſcepit a nob̓ ⁊ tenax diuinitatis ſue noſtre infirmitatis ꝑticeps factꝰeſt. vt nos in melius ꝯmutati ꝙ pct̄ōres mortaleſqꝫ ſumꝰ eius īmortalitatiſ ⁊ iuſti ꝑticipatōne amittamus. ⁊ quod in natura nr̄a bonūfecit. impletū ſummo bono in eius nature bonitate ẜuemus. Sicut em̄ ꝑ vnū homīem peccātem in hͦ tam gͣue malum deuenimꝰ. ita pervnuꝫ homīem eūdemqꝫ deuꝫ iuſtificātem. adillud bonuꝫ tam ſb̓lime veniemus. Nec quiſꝙͣ ſe dꝫ ab iſto ad illuꝫ trāſiſſe ꝯfidere. niſi cuꝫibi fuit vbi temptatio nulla erit. niſi paceꝫ tenuerit quā belli huiꝰ in quo caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. ⁊ ſpūs adu̓ſus carnē. multis ⁊ varijs certamībus q̄rit. Hoc at̄ bellū nunqͣꝫ vllūeſſet ſi nat̉a humana ꝑ liberū arbitriū in rectitudīe in qͣ futura eſt ꝑſtitiſſet. Nūc vero q̄ prcem felix cum deo hr̄e noluit ſecū pugnat infelix. Et cū hͦ maluꝫ ſit miſerabile: melius eſttamēqͣꝫ p̓ora vite huius. Melius quippe confligitur cum vicijs. qͣꝫ ſine vlla ꝯflictōne dominētur. Melius eſt inquā bellū cum ſpe eternepacis qͣꝫ ſine vlla liberatōnis cogitatiōe captiuitas. Cupimꝰ quidē etiam hoc bello carere. ⁊ ad capeſcedam ordīatiſſimaꝫ pacem vbifirmiſſima ſtabilitate potioribꝰ inferiora ſubdātur igni diuini amoris accēdim̉ Sed ſi qd̓abſit illius tāti boni ſpes nulla eſſet: malle debuimus in huiꝰ ꝯflictōnis moleſtia r̄manere.qͣꝫ vicijs īnos dn̄ationeꝫ nō eis reſiſtēdo permitte̓.Ca. xvj.Erū tanta eſt dei miſericordia. in vaſa miſericordie que p̄parauit in gloriam: vt etiā pͥma homīs etas id ē infātia queſine vllo r̓niſu ſb̓iaceat carni. et ſecūda q̄ puericia nūcupatur. vbi nōduꝫ ratō ſuſcepit hācpugnam. ⁊ vere ſub omībus vicioſis delectationibus iacet. qꝛ licet iam fari valeat ⁊ ideo infantia trāſſiſſe videat̉. nōdum in ea eſt p̄cepti capax infirmitas mētis: ſi ſacͣmenta mediatoris acceꝑit. etiam ſi hāc in eis ānis vitaꝫ finiat. trāſlata ſcꝫ a poteſtate tenebrarū in regnum xp̄i. non ſoluꝫ penis nō preparet̉ et̓nis.ſed nulla quidem poſt morteꝫ purgatoria tō̓mēta patiat̉. Sufficit em̄ ſola ſpūalis regṅatio ne poſt mortem obſit qd̓ carnal̓ regṅatōcum mortē ꝯtraxit. Cuꝫ autem vētuꝫ fuit adetatem que p̄ceptum iaꝫ capit. ⁊ ſb̓di poteſtlegis imperio. ſuſcipiēdum eſt bellū ꝯtra vicia⁊ gerēdum acrit̓ ne ad damnabilia pct̄a ꝑducat. Et ſi qͥdem victoriaꝝ ꝯſuetudine roborata nō ſunt facilius vincūtur ⁊ cedunt. Si aūtvince̓ atqꝫ imꝑare ꝯſueuerunt laborioſa difficultate ſuꝑantur. Neqꝫ id fit veracit̓ atꝫ ſincerit̓. niſi vere delectatōne iuſticie. Hoc eſt aūtiij fide xp̄i. Nam ſi lex iubens aſſit ⁊ ſpūs iuuāſdeſit. ꝑ ip̄am ꝓhibitōem deſiderio creſcenteatqꝫ vincēte pct̄i etiam reatus p̄uaricatōnisaccedit. Nōnunqͣm ſane aꝑtiſſima viciā alijsvicijs vincūtur occultis. q̄ putāt̉ eē virtutesin quibꝰ regnat ſuꝑbia. ⁊ quedā ſibi placēdialtitudo ruinoſa. Tunc itaqꝫ victa vicia d̓putāda ſunt. cum dei amore vincūtur. Quem niſi deus ip̄e nō donat. nec alit̓ niſi ꝑ mediatorēdei ⁊ hoīm homīem xp̄m iheſum qui factꝰ eſtꝑticeps mo̓talitatis noſtre. vt nos ꝑticipesface̓t diuītatis ſue. Pauciſſimi at̄ ſunt tantefelicitatis. vt ab ip̄a ineūte adoleſcētia nulladanabilia pct̄a ꝯmittat. vel in flagicijs. vel infacinoribus. vel in nepharie cuiuſquaꝫ impietatis errore. ſed magna ſpūs largitate opprimāt. quid qͥd eis poſſit carnali d̓lectatōe dn̄ari. Pluri mi ꝟo p̄cepto legis accepto cuꝫ pͥuſvicti fuerint p̄ualētibus vicijs ⁊ p̄uaricatōeſeius effecti. tūc ad gratiaꝫ ꝯfugiūt adiuuantem qͣ fiant ⁊ amariuſ penitēdo. ⁊ vehemētiuspugnādo. pͥꝰ deo ſb̓dita. atꝫ ita carni p̄poſita