Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

occiſus. ſic nec illius vt in vitaꝫ reuocet̉ et̓nāfecūda morte damnatꝰ. Quomō verum eſtinquiūt. id qd̓ ait xp̄s veſter in mēſura mēſifueritis in ea remētiet̉ vob̓; ſi temporale peccatū ſupplicio puniet̉ et̓no? Nec attenduntꝓpter equale tꝑis ſpaciuꝫ. ſed ꝓpt̓ viciſſitudinem mali. id eſt vt qui mala fecerīt. mala patiātur. eadem dictam fuiſſe mēſuram. quāuishoc in ea re ꝓprie poſſit accipi. de qua dn̄shoc dicet loquebat̉ id eſt de iudicijs ꝯdenationibꝰ. Proinde qui iudicat ꝯdemnat iniuſte. ſi iudicatur ꝯdemnatur iuſte. in eademmēſura recipit quauis qd̓ dedit Iudicō fec̄ iudicō patiat̉ qͣmuis fecerit dānatōe qd̓iniquū eſt: patiatur dānatione quod iuſtuꝫ ēEd pena et̓na ideo dura Ca. xij.iniuſte ſenſibꝰ videtur humanis.in hac infirmitate moribūdoꝝ ſenſuuꝫ deeſt ille ſenſus altiſſime puriſſimeqꝫ ſapīequo ſentiri poſſit quātum nephas in illa prima p̄uaricatōne ꝯmiſſuꝫ ſit. Quāto em̄ magihomo fruebat̉ deo. tanto maiore impietatede reliquit deū. et factus eſt malo dignus et̄no: qui hoc in ſe peremit bonum. eſſe poſſetet̓nuꝫ Hinc eſt vniu̓ſa gn̓is humani maſſanata. qm̄ qui pͥmus admiſit cuꝫ ea que in ilſoerat radicata ſua ſtirpe punitus eſt. vt nullus ob hoc iuſto debitoqꝫ ſupplicio niſi miſericordia in debita gr̄a liberet̉. atqꝫ ita diſꝑciatur genus humanū vt in quibuſdam demoſtretur quid valeat miſericors gratia in cēteris quid iuſta vindicta. Neqꝫ em̄ vtrūqꝫ d̓mōſtraretur in omībus. qꝛ ſi omēs r̓manerent inpenis iuſte dānationis in nullo apparet miſericors gratia r̓dimētis. Rurſus ſi omēs a tenebris trāſferuntur in lucem. innullo appareretveritas vltionis. In qua ꝓpte̓a multo pluresꝙͣ in illa ſunt: vt ſic oſtendat̉ quid omībus deberetur. Quod ſi omībus redde̓tur; iuſticiaꝫvindicātis iuſte nemorep̄hende̓t. Quia verotam multi exinde liberātur. eſt vn̄ agātur maxime gratie gͣtuito mune̓ liberatiſ. Ca. xiij.Latonici quidem quāuis impunitanulla velint eſſe pct̄a tamen omēs penas emēdatōni adhiberi putāt vl̓ humanis inflictas legibus vel diuīs. ſiue in hacvita ſiue poſt morte. ſi auteꝫ parcat̉ hic cuiqꝫaut ita plectat̉ vt hic corrigatur. Hinc emaronis illa ſentētia vbi cum dixiſſet de t̓renis corꝑibus moribūdiſqꝫ mēbris aīe hincmetuūt. cupiuntqꝫ doletqꝫ gaudetqꝫ. nec auras ſuſcipiūt clauſe tenebriſ carcere ceco. ſecutus adiūxit atꝫ ait Quin ſup̄mo lumīevita r̓linquit. id eſt cum die nouiſſimo reliqͥteas iſta vita. tamē inqͥt om̄e malū miſerisnec funditus omēs corporee excedūt peſtes.penituſqꝫ neceſſe eſt. multa diu ꝯcreta modismoleſce̓ miris. Ergo exercetur penis. veterūqꝫ maloꝝ ſupplicia expedunt. alie pāduntur īānes ſuſpēſe ad vetos. alijs ſub iurgite vaſtoinfectū eluitur ſcelus. aut exurit̉ igni. Quiopinātur. nullas penas purgatorias volūteſſe poſt mortem. vt qm̄ t̓ris ſuꝑiora ſunt elemēta. aqua. aer. ignis. ex aliqͦ iſtoꝝ mūdētur expiatorias penas: qd̓ t̓rena ꝯtagione ꝯtractum eſt Aer quippe accipit̉ in eo ait. ſuſpēſe ad ventos: a qua in eo ſb̓ iurgite vaſto:ignis auteꝫ ſuo nomīe exp̄ſſus eſt. cum dixit.aut exuritur igni. Nos vero etiam in hac quidam mortali vita eſſe quaſdam penas purgatorias ꝯfitemur. quibus affligūtur. quoꝝvita vel inde fit melior. vel potius inde fitpeior Sed illis ſunt purgatorie quieis non coherciti. corrigūtur. Cetere omēs pene ſiue teperarie ſiue ſempit̓ne. ſicut vnuſquiſqꝫ diuīaꝓuidētia tractādus eſt. inferūtur vel peccatis ſiue p̄teritis ſiue in quibꝰ adhuc viuit illequi plectitur. vel exercēdis declarādiſqꝫtutibus. hoīes angelos ſeu bonos ſeu malos. Nam et ſi quiſqꝫ mali aliqͥd alterius īprobitate veſ errore patiatur. peccat quideꝫ homo qui vel ignorātia. vel iniuſticia cuiqꝫ malialiquid facit. ſed peccat deꝰ qui iuſto qͣnuis occulto iudicio fieri finet. Sed temperarias penas alij in hac vita tantum. alij poſt mortem. alij nūc et tūc verūtamen ante iudiciumillud ſeueriſſimū nouiſſimūqꝫ patuūtur. atomēs veniūt in ſempit̓nas penas que poſt illd̓iudiciū ſunt future. qui poſt in ortem ſuſtinēttemporales. Nam quibuſdaꝫ in iſto non remittitur. r̓mitti in futuro ſeculo id eſt ne fut̉i.ſeculi et̓no ſupplitio puniantur. iam ſupradixi Ca. xiiij.mus.Ariſſimi ſunt at qui nullas ī hac vitaſed tm̄ poſtea penas luūt fuiſſe tam̄aliquos qui vſqꝫ ad decrepitam ſenectute neleuiſſima quidem febriculā ſenſerint qͥetamqꝫduxerint vitam et ipſi nouimꝰ et audiuimꝰ ꝙͣqͣꝫ vita ipſa mortaliū tota pena ſit qꝛ tota teptatio eſt ſic̄ ſacre litere ꝑſonāt. vbi ſcp̓tuꝫ e.Nūquid temptatio eſt vita humana ſuꝑt̓ram? Non em̄ parua pena eſt ipſa inſipiētia.vel imperitiaq̄ vſqꝫ adeo fugiēdamerito iudicatur. vt penas doloribus plenas. pueri cogantur queqꝫ artificia vel lr̄aſdiſce̓ ip̄mqꝫ dicere ad qd̓ penis adigūtur tam penale eſt eiſvt nōnunꝙͣ ip̄as penas quaſ ꝯpellūtur diſcere. malint ferre qͣꝫ diſcere. Quis at̄ exhorreat mori eligat. ſi ei p̄ponatur aūt morspetiēda aut rurſus infantia. Que quidem qd̓ ab riſu ſed a fletu orditur hāc lucem. quidmaloꝝ ingreſſa ſit neſciēs ꝓphetat. quodamō