Quid aūt hoꝝ verū ſit res ip̄a expeditius indicabit. quādo erit ſciētia tanta ſanctoꝝ vteis cognoſcēdaꝝ illaꝝ penaꝝ neceſſarian̄ ſitexꝑientia. ſed ea que tūc erit plena atqꝫ ꝑfc̄aad hoc qͦꝫ ſciendū ſapiētia ſola ſufficiat. Nūcem̄ ex parte ſcimꝰ. donec veniat qd̓ ꝑfectuꝫ ēdū tamē nullo mō illa corꝑa talia futura eſſecredamꝰ. vt nullis ab igne afficiantur dolori¶ Ca. x.Ic occurrit quere̓. ſi nō erit ignis incorꝑalis ſicut ē animi dolor. ſed corporal̓ tactu noxius. vt eo poſſint corꝑa cruciari. quomō ī eo erit et̄ pena ſpirituū malignoruꝫ idē quippe ignis erit ſupplicio ſcꝫ hoīm attributꝰ ⁊ demonū. dicēte xp̄o. diſcedite a memaledicti in igneꝫ et̓num qui paratꝰ eſt dyabolo ⁊ angel̓ eius; niſi qꝛ ſunt quedā ſua etiādemōibus corꝑa ſicut doctis homībus viſuꝫeſt. ex iſto aere craſſo atꝫ humido cuius īpulſus vento flante ſentit̉. Quod genus elementi ſinihil igne ꝑpeti poſſet nō vreret feruefactus in balneis. Vt em̄ vratpͥor vrit̉. fac̄qꝫ qd̓patit̉. Si aūt quiſꝙͣ nulla hr̄e corꝑa demōesaſſeuerat nō eſt de hac reaūt laborādum operoſa inqͥſitione. aut ꝯtētioſa diſputatōne certādum. Cur itaqꝫ nō dicamus. quāuis miristamē veris modis etiam ſpūs in corꝑeos poſſepena corꝑalis ignis affligi: ſi ſpūs hoīm etiāipſi ꝓfecto incorporei. ⁊ nūc potuer̄t includicorporalibus mēbris ⁊ tūc poterūt corporuꝫſuoꝝ vincul̓ inſolubilit̓ alligari. Adherebūtgͦ ſi eis nulla ſunt corꝑa ſpūs demonum. imoſpūs demones: lꝫ incorporei corꝑeis ignibuſcruciādi. nō vt ignes ipſi quibꝰ adhe̓bunt eorum iūctura inſpiretur ⁊ aīalia fiant que conſtēt ſpiritū ⁊ corꝑe. ſed vt dixi miris ⁊ ineffabilibus modis adhe̓ndo accipiēteſex ignibꝰpenam nō dates ignibus vitam. qꝛ ⁊ iſte aliꝰmodus quo corꝑibus adhe̓nt ſpūs ⁊ aīalia fiunt oīno mirus eſt. nec ꝯp̄hendi ab homīe poteſt. ⁊ hoc ipſe homo eſt. Dicerem qͥdeꝫ ſic arſurus ſine vllo ſuo corpore ſpūs ſicut ardebatapud inferos ille diues quādo dicebat. crucior in hac flāma. niſi ꝯueniēter rn̄dere cernerētalem fuiſſe illam flammaꝫ. quales oculi qͦs leuauit ⁊ lazaruꝫ vidit. qual̓ lingua cuius hūorem exiguuꝫ deſiderauit infūdi. qual̓ digituſlazari de quo id ſibi fieri poſtulauit vbi tamēerant ſine corporibꝰ anime. Sic gͦ incorꝑalis⁊ illa flama que exarſit ⁊ illa guttula qua popoſcit. qualia etiam ſunt viſa dormiētium. ſiue in extaſi cernētium res corꝑales habentestn̄ ſimilitudīem corpoꝝ. Nam ⁊ ip̄e homo cuꝫſpiritu nō corꝑe ſit in talibus viſis. ita ſe tamtūc ſimilem ſuo corꝑi videt. vt diſcerne̓ oīnonō poſſit. At vero gehena illa quod etiaꝫ ſta-gnum ignis ⁊ ſulphuris dictuꝫ eſt. corporeuſignis erit. ⁊ cruciabit corꝑa damnatoꝝ aūt ⁊hoīm ⁊ demonū. ſolida hoīm. aerea demonuꝫaut tm̄ hoīm corꝑa cum ſpiritibus: demonesautem ſpūs ſine corꝑibus herētes ſumētes penam: nō ī parciēdo vitam corꝑalibus ignibꝰVnus quippe vtriſqꝫ ignis erit. ſicut veritasdixit.¶ Ca. xi.Ic autē quidam eoꝝ ꝯtra quos defēdimus ciuitatem dei iniuſtuputant.vt ꝓ peccatis quālibet magnis. paruolꝫ tempore ꝑpetratis. pena quiſqꝫ damnet̉ et̓na. qͣſivllius id nūquaꝫ iuſticia legis attēdat vt tāta mora temporis quiſqꝫ puniat̉ quāta moratemporis vnde pune̓tur admiſit. Octo genera penarum in legibꝰ eſſe ſcribit tullius. damnu. vincula. verbera. talionem. ignominia. exilium. mortem. ẜuitutem. Quid hoꝝ eſt quodin breue tempꝰ ꝓ cuiuſqꝫ peccati celeritatecoartetur vt tāta vindicet̉ morula quāta deprehēditur ꝑpetratuꝫ. niſi forte talio? Id eīagit vt hoc patiatur quiſqꝫ quod fecit. Vnd̓illud eſt legis. oculum ꝓ oculo. dētem ꝓ deteFieri em̄ poteſt vt tam breui temꝑe quiſqꝫ amittat. oculum ſeueritate vindicte. quā tulitip̄e alteri improbitate peccati. Porro autemſi aliene femie oſculum infixū ratōnis ſit verbere vindicare. nōne qui illud puncto temꝑis fecerit in comꝑabili horaꝝ ſpacio verberat̉: etſuauitas voluptatis exigue diuturno dolorepunitur? Quid in vinculis? Nūquid tamdiuquiſqꝫ iudicādus eſt eſſe debere. qͣꝫ diu fecit.vnd̓ meruit alligari. cum iuſtiſſime anoſiaſ penas ẜuus in compedibus pēdat. qui ꝟbo autictu celerrime tranſeūte vel laceſſiuit dn̄m vl̓plagauit? Iam vero dānum ignomīa. exiliū.ẜuitus. cum plerunqꝫ ſic infligūtur vt nulla venia relaxētur. nōne ꝓ huiꝰ vite modo ſimiliapenis vidētur et̓nis? Ideo quippe et̓na eſſe n̄pn̄t. qꝛ nec ip̄a vita que his plectit̉ porrigit̉in et̓num ⁊ tamē peccata que vindicātur longiſſimi temporis penis. breuiſſimo temꝑe ꝑptrātur; nec quiſqͣꝫ extitit qui cenſuerit taꝫ cito nocentiū finiēda eſſe tormēta qͣꝫ cito factaeſt vel homicidiuꝫ vel adulteriuꝫ vel ſacrilegium. vel quodlibet aliud ſcelus. nō temꝑis longitudīe ſed iniqͥtatis ⁊ impietatis magnitudine metiēdum. Qui vero ꝓ aliquo gradi crimine morte multatur. nūquid mora qua occiditur que ꝑbreuis eſt. eius ſuppliciuꝫ leges exiſtimāt. ⁊ nō quod eum in ſempit̓nuꝫ auferūtde ſocietate viuētium; Quod eſt autē de iſtaciuitate mortali hoīes ſupplicio pͥme mortishͦ eſt de illa ciuitate īmortali hoīes ſupplicioſecūde mortis auferre. Sicut em̄ non efficiūtleges huius ciuitatis vt in eā quiſqꝫ reuocet̉