naturam fiunt. ⁊ contra naturam fieri dicuntur: quomore hominū locutus eſt. et apoſtolus dicendo. contra naturam in olea inſituꝫoleaſtrum factum eſſe participem pinguedinis olee. et monſtra oſtenta. portenta. prodigia nūcupantur. hoc monſtrare debent. hocoſtendere. vel preoſtendere. hoc predicerequod facturus eſt deus que de corporibꝰ hominum ſe prenunciauit eſſe facturum. nullaimpediente difficultate. nulla preſcribente lege nature. Quomodo autem p̄nunciauerit:ſatis in libro ſuperiore docuiſſe me exiſtimo.decerpendo de ſcpͥturis ſanctis ⁊ nouis et veteribus non quidem omīa ad hoc pertinētiāſed que ſufficere huic operi iudicaui.¶ Capitulū nonuꝫ.Vod igitur de ſempiterno ſupplicōdamnatoruꝫ per ſuum ꝓphetam deus dixit. fiet omnino fiet. vermiſ nonmorietur ⁊ ignis eorum non extinguet̉. Adhͦ em̄ vehementius commemorandum. etiamdominus iheſus cum membra que hominemſcandalizant pro his omībus poneret. quosvt ſua membra dextera quis diligit. eaqꝫ p̄ciperet amputari: bonum eſt inqͥt tibi debilem introire in vitam. ꝙͣ duas manus habentem ire in gehennam. in ignem in extinguibilem. vbi vermis eorum non morietur. ⁊ ignisnon extinguetur. Non aliter ait ⁊ de oculo.Bonum eſt tibi inquit luſcum introire in regnum dei. ꝙͣ duos oculos hn̄tem mitti in gehennam ignis. vbi vermis eorum non morietur. ⁊ ignis non extinguetur. Non eum piguit vno loco eadem verba ter dicere. Queꝫnō terreat iſta repeticio. ⁊ illius pene comminatio tam vehemens diuino ore. Vtrunqꝫ at̄hoꝝ ignem ſcilicꝫ atqꝫ vermeꝫ qui volūt adanimi penas non ad corporis ꝑtinere. dicūtetiam vri dolore animi ſero atqꝫ infructuoſepenitentes eos qui fuerint a regno dei ſeparati. ⁊ ideo ignem pro iſto dolore vrentenō in congrue ponipotuiſſe contendunt Vnde illud apoſtoli. Et quis ſcandalizatur et ego non vror? Eundem etiam vermem putatintelligēdum eſſe. nam ſcp̓tum eſt inquiunt.Sicut tinea veſtimentum ⁊ vermis lignuꝫſicut meror excruciat cor viri. Qui vero penas et animi ⁊ corporis in illo ſupplicio futuras eſſe non dubitant. igne vri corpus. animum autem rodi quodammodo vernie meroris affirmant Quod ⁊ ſi credibilius diciturquia vtiqꝫ abſurdum eſt. ibi dolorem aūt corporis aūt animi defuturuꝫ; ego tamen facilius eſſe vt ad corpus dicam vtrūqꝫ pertinereqͣꝫ neutrum. ⁊ ideotacitum in illis diuīe ſcripture verbis animi dolorem quoniam conſequēs eſſe intelligitur. etiam ſi nō dicatur vtin corpore ſic dolēte animuſ quoqꝫ ſterili penitentia crutietur. Legitur puippe et in veteribus ſcripturis vindicta carnis impij ignis⁊ vermis. Potuit breuius dici. vindicta impij. Cur ergo dictum eſt carnis impij: niſi qꝛvtrunqꝫ. id eſt et ignis et vermis pena eritcarnis. Aut ſi vindictam carnis proptereadicere voluit. quia hoc in homine vindicabitur ꝙ ẜm carnem vixerit. Propterea hocenim veniet in mortem ſecundam quaꝫ ſignificabit apoſtolus dicens. Si enim ſcd̓m carnem vixeitis moriemī Eigat quiſqꝫ qd̓ placꝫaut ignem tribuere corpori. animo vermeꝫhoc proprie. illud tropice. aut vtrunqꝫ proprie corpori. Iam enim ſatis ſuperius diſputaui poſſe animalia etiam in ignibus viuerein vſtione ſine conſumptione. in dolore ſinemorte. per miraculuꝫ omnipotentiſſimi creatoris cui hoc poſſibile eſſe qui negat a quoſit quicquid in naturis omnibus miratur igrat. Ipſe eſt enim deus qui omnia in hoc mudomagna ⁊ parua miracula que commemorauimus. ⁊ incomparabiliter plura que noncommemorauimus fecit eademqꝫ ipſo mundo vno atqꝫ oīm maximo miraculo incluſitEligat ergo vnum e duobus quiſqꝫ quodplacet; vtrum et vermeꝫ ad corpus propriean ad animū tranſlato a corporalibus ad incorporalia vocabulo exiſtimet pertinere.