nature. Eſt in marci varronis libris quoꝝ inſcp̓tio eſt de gēte ppl̓i romani qd̓ eiſdem verbis quibus ibi legit̉ ⁊ hic ponā. In celo inqͥtmirabile extitit portētum. Nam ſtella vene̓isnobiliſſima quā plautus veſꝑugineꝫ. homerꝰheſperon appellat pulcherrimaꝫ dicēs. caſtorſcribit tm̄ portētum extitiſſe vt mutaret colorem. magnitudīem. figurā. curſum: qd̓ factūita nec antea neqꝫ poſtea ſit. Hoc factum ogygo rege dicebāt adraſtos cizicenos. ⁊ dyoneapolites mathematici nobileſ. Hoc certe varro tātus auctor portētum nō appellaret. nͥ eēꝯtra naturaꝫ vide̓tur. Omīa quippe portētacōtra nat̉am dicimus eſſe: ſed nō ſunt Qūo ēem̄ ꝯtra naturā qd̓ dei fit volūtate. cum volūtas tāti vtiqꝫ ꝯditoris ꝯdite rei cuiuſqꝫ natura ſit? Portētum gͦ fit nō ꝯtra naturā: ſed cōtra qͣm eſt nota natura Quis at̄ portētoꝝ numerat multitudīem. que hiſtoria gētium ꝯtinetur? Sꝫ nūc in hoc vno attēdamus qd̓ adrem de qua agimus ꝑtinet. Quid ita diſpoſitum eſt ab auctore nat̉e celi ⁊ terre quēadmodum curſus ordinatiſſimꝰ fiderū? Quid tā ratis legibus fixiſqꝫ firmatū? Et tn̄ quādo ille voluit qui ſūmo regit imꝑio ac ptāte quod ꝯdidit. ſtella p̄ ceteris magͥtudine ac ſplēdore notiſſima. colorem. magͥtudineꝫ. figurā. ⁊ quodeſt mirabilius ſui curſus ordīem legēqꝫ mutauit. Turbauit ꝓfecto tūc ſi vlli iam fuerūt canones aſtrologoꝝ; quos velut inerrabili cōputatōe de p̄teritis ac futuris aſtroꝝ motibus ſcriptos hn̄t Quos canones ſequēdo auſiſunt dice̓. hͦ quod de lucifero cōtigit; nec antea nec poſtea ꝯtigiſſe. Nos auteꝫ in diuīs libris legimꝰ etiaꝫ ſolē ip̄m ſtetiſſe cū a domīodeo petiuiſſet vir ſanctꝰ iheſus naue. donec ceptuꝫ p̄lium victoria termīaret. ⁊ retrorſum rediſſe vt regi ezechie qnͥ decim āni adviuēduꝫadditi. hͦ etiam ꝓdigio ꝓmiſſionis dei ſignificaretur adiūcto. Sed iſta qͦꝫ miracula q̄ meritis ſunt ꝯceſſa ſanctoꝝ quādo credūt iſti facta magicis artibus tribuūt. Vn̄ illud eſt qd̓ſuꝑius ꝯmemoraui dixiſſe ꝟgiliuꝫ. ſiſte̓ aquāfluuijs ⁊ vertere fidera retro. Nam ⁊ fluuiumſtētiſſe ſuꝑius inferiuſqꝫ fluxiſſe ſe cuꝫ ppl̓s deiductore ſuꝑ memorato iheſunaue. viam carꝑet. ⁊ helia ꝓphetatranſeūte. ac poſtea diſcipulo eius heliſeo id eē factū in ſacris lr̄is legimus. ⁊ retrou̓ſum fuiſſe maximū ſidus regnāte ezechia modo ꝯmemorauimꝰ. Quod vero d̓lucifero varro ſcp̓ſit nō eſt illic dictum alicuihomī petēti id fuiſſe ꝯceſſum. Nō ergo de noticia nat̉aꝝ caligīem ſibi faciāt infideles qͣſinō poſſit in aliqua rediuītus fieri aliud ꝙͣ ineiꝰ natura ꝑ humanā ſuam exꝑiētiam cognouerūt quauis ⁊ ip̄a q̄ in rerum natura omībꝰnota ſunt nō minꝰ mira ſint eſſētqꝫ ſtupendaꝯſiderātibus cūctis: ſi ſolerent homīes mirarimira niſi rata. Quis em̄ ꝯſulta ratōe nō vid̓atin hoīm īnumerabili numeroſitate. ⁊ tāta nature ſimilitudine. valde mirabiliter ſic hr̄e ſingulos ſingulas faciēs. vt niſi int̓ ſe ſimiles eſſent non diſcordes c̓nerentur eoꝝ ſpecies abaīalibus ceteris. ⁊ rurſus niſi int̓ ſe diſſimileseſſent nō diſcernerētur ſinguli ab homībꝰ ceteris? Quos ergo ſimiles ꝯfitemur eoſdēdiſſimiles inuenimus. Sed mirabilior eſt ꝯſideratio diſſimilitudinis. qm̄ ſimilitudīem iuſtiꝰ videtur expoſce̓ natura ꝯmuniſ. Et tn̄ que ſuntrara. ip̄a ſunt mira; multo em̄ amplius admiramur. quādo duos ita ſimiles reꝑimus vt ineis diſcernēdis aut ſemꝑ aut frequēt̓ erremꝰSed quod dixi ſcp̓tum a varrone. licꝫ eoꝝ ſithiſtoricus idemqꝫ doctiſſimus. fortaſſe vere factum eſſe nō credut. aut qꝛ nō diuināſit aliuseiuſdem fideris curſus. ſed redituꝫ ē ad ſolitūcurſum. minꝰ iſto mouētur exemplo. Habentgͦ aliud qd̓ etiam nūc poſſit oſtēdi. eiſqꝫ putodebere ſufficere quo commoueantur. cum aliquid adu̓terint in aliqua inſtitutōe nature eāqꝫ ſibi notiſſimam fecerint. nō ſe inde deo debere p̄ſcribere. quaſi eam nō poſſit in lōge alid̓ꝙͣ eis cognita eſt verte̓ atꝫ mutare. Terra ſodomoꝝ nō fuit vtiqꝫ vt nūc eſt. ſed iacebat fimili ceteris facie. eademqꝫ vel etiam vberiorēfecunditatepollebat Nam dei paradiſo in diuinis eloquijs comparata eſt. Hec poſtea qͣꝫtacta d̓ celo eſt. ſicut illoꝝ quoqꝫ atteſtaturhiſtoria. ⁊ nūc ab eis qui veniunt ad loca illaꝯſpicitur. ꝓdigioſa fuligine horrori eſt. et poma eius interiorem fauillam mēdaci ſuꝑficiematuritatis includūt. Ecce non erat talis: ⁊talis eſt. Ecce a ꝯditore naturaꝝ. natura eiꝰin hāc fediſſimam diu̓ſitatem mirabili mutatione cōuerſa ē. ⁊ quod poſt tam lōgum accidit tempus: tam longo temꝑe ꝑſeuerat. Sic̄ergo nō fuit impoſſibile deo quas voluit inſtituere ſic ei nō e impoſſibile in quidqͥd voluitquas inſtituit mutare naturas Vn̄ illoꝝ quoqꝫ miraculoꝝ multitudo vileſcit. que mōſtra.oſtēta. portēta. ꝓdigianūcupatur. Que r̓colere ⁊ ꝯmemorare ſi velim huius operis qͥs eritfinis. Mōſtra ſane dicta ꝑhibent a mōſtrādoquod aliquid ſigͥficando demōſtraret. ⁊ oſtēta ab oſtēdendo. ⁊ portēta a portēdendo. id ēē p̄on̄dēdo. ⁊ ꝓdigīa qd̓ porro dicāt. id ē fut̉ap̄dicat Sꝫ viderit eoꝝ ꝯiectores. qūo ex eis ſiue fallātur ſiue inſtinctū ſpirituuꝫ. quibus cūra eſt tali pena dignoſ animos hominū noxiecurioſitatis retibus implicare. etiā vera p̄dicant. ſiue multa dicēdo aliquādo in aliqͥd veritatis incurrāt. nobis tamen iſta que velut ꝯtͣ