Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ab illo admīſtratur mūdus. miraculoꝝ effectrices ſiue ſpōtaneoꝝ. ſiue cultū ritū quolibet impetratoꝝ. ſiue etiam magicoꝝ mūdanas vl̓ negāt vl̓ inſuꝑ p̄dicat poteſtateſquādo eis rerū vim mirabilem ꝓpomniꝰ aliarum. que nec aīalia ſunt rōnalia nec vlla rōnep̄diti ſpūs. ſicut ſunt ea quoꝝ pauca ꝯmemorauimꝰ. rn̄dere aſſolēt Vis eſt iſta nat̉e: natura eoꝝ ſic ſeſe hꝫ. ꝓpriarum iſte ſunt efficacienaturarū. Tota itaqꝫ ratio eſt cur agrigēti ſalem flāma fluere faciat. aqua crepitareqꝛ hec eſt natura eiꝰ. eſſe potius ꝯtra naturam vid̓r que igni ſed aque dedit ſaleꝫ ſolue̓: torre̓ aūt igninō aque. Sꝫ iſta inquiuntſalis huiꝰ nat̉alis eſt vis. vt his ꝯtraria patiatur. Hec igit̉ reddit̉. de illo fonte garamatico vbi vna vena frigit diebus noctibusferuet: vi vtraqꝫ moleſta tangētibus. Hecde illo alio. qui ſit ꝯtrectātibus frigidꝰ. etfacem ſic̄ alij fōtes extinguat accenſam. diſſimilit̓ tamē atqꝫ mirabilit̓ ideꝫ ip̄e accedit extinctaꝫ. Hec de lapide aſbeſto cum ignenullū habeat ꝓpriuꝫ: accepto tn̄ ſic ardet alieno. vt poſſit extingui. Hec de cet̓is que piget retexē quibꝰ licꝫ vis inſolita ꝯtra nat̉aꝫineſſe videat̉. alia tamē de illis r̓dditurniſi vt dicat̉ hec eoꝝ eſſe natura. Greuis ſaneiſta ratio fateor ſufficiēſqꝫ reſponſio. Sꝫ cuꝫdeus auctor ſit naturarū oīm. cur volūt fortōrem nos redde̓ rōnem. quādo aliqͥd velut īpoſſibile nolūt crede̓. eiſqꝫ redditōeꝫ rōnis poſcētibus rn̄demus hanc eſſe volūtatem dei oīpotētis. Qui c̓te ob aliud vocat̉ omīpotensniſi qm̄ quicqͥd vult poteſt. qui potuit crearetaꝫ multa niſi on̄derent̉. a credēdis hodie diceretur teſtibus. ꝓfecto impoſſibilia putaretur. ſolum ignotiſſima apud nos. veruetiam notiſſima poſui. Illa em̄ apd̓ noſp̄ter eoſquoꝝ de his libros legimꝰ habetteſtem. ab eis ꝯſcripta ſunt ſunt diuinitus docti atqꝫ humanitꝰ falli forte potuerūt.licꝫ cuiqꝫ ſine recta rep̄henſione crede̓.nec ego volo temē credi cūcta que poſui. qꝛnec a meipſo ita credutur tanꝙͣ nulla de illisſit in mea cogitatōne dubitatio. exceptis hisque vl̓ ipſe ſum exꝑtus cuius facile ē exꝑiriſic̄ de calce feruet in aqua. in oleo frigida ēde magnēte lapide. neſcio ſorbitōne inſeſibili ſtipulam moueat ferrum rapiat. decarne putreſcēte pauonis putruerit etplatōnis: de palea ſic frigēte vt flueſce̓ niueꝫ ſinat. ſic calēte vt matureſce poma cōpellat de igne fulgido ẜm ſuū fulgoreꝫ lapideſcoquēdo cādificꝫ ꝯtͣ eund̓ ſuū fulgorē vrēdoplurima fuſcet. Tale eſt nigre macule offundūtur ex oleo ſplēdido. ſimilit̓ nigre linede cādido impͥmūtur argēto. De carbonibuetiam qd̓ accedēte igne ſic vertant̉ in ꝯtrarium. vt de lignis pulcherrimis tetri. fragilesde duris. īputribiles de putribilibꝰ fiāt Necip̄e quedaꝫ cum multis. quedā cum omībꝰui. et alia plurima hūic libro inſere̓ longumfuit. De his autē que poſui exꝑta ſꝫ lecta.p̄ter de fonte illo vbi faces extinguūtur ardentes accēduntur extincte. et de pomisre ſodomoꝝ forinſecus qͣſi maturis intnͥſecuſfunieis. nec teſtes aliqͦs idoneos a quibꝰ vtꝝvera eſſent audirem potui reꝑire. Et illū quidem fonte inueni inegipto vidiſſe ſe diceret. ſed qui in gallia ſimile noſſent lōgea garcianopoli ciuitatē. De fructibꝰ autē ſodomitarū arboꝝ tm̄ litere fidedigne indicat. verū etiam ta multi ſe loquūtur expertosvt hinc dubitare poſſim. Cetera vero ſic habeo vt neqꝫ affirmāda neqꝫ negāda decreuerim. ſꝫ ideo et ipſa poſui. qm̄ apd̓ eoꝝ ꝯtra qͦsagimus hiſtoricos legi. vt on̄derem qualiamulta. multiqꝫ illoꝝ nulla reddita rōne. in ſuorū literatoꝝ ſcp̓ta literis credat. nob̓ credere quādo id qd̓ eoꝝ exꝑientiam ſenſūqꝫ tͣnſgredit̉ omīpotētem deū dicimus eſſe factuꝝnecr̓ddita rōe dignatur. Nam melior validior ratio de rebꝰ talibꝰ reddit̉ ꝙͣ cum omīpotes ea poſſe face̓ ꝑhibetur et facturus d̓rꝓnūciaſſe ibi legit̉. vbi alia multa ꝓnūciauit feciſſe moſtratur Ipſe quippe faciet qꝛ ſe facturū eſſe p̄dixit que impoſſibilia eſſe putant̉qui ꝓmiſit fecit vt ab incredul̓ gētibus incredibilia crede̓ntur. Ca. viij.Iautē rn̄dent ꝓpte̓a ſe crede̓ quede humanis ſꝑ arſuris nec vnꝙͣ morituris corꝑibus dicimꝰ. qꝛ humanoꝝcorpoꝝ natura nouimꝰ longe alit̓ inſtitutaꝫvnd̓ nec illa hinc reddi poteſt. que de illisnaturis mirabilibus reddebatur. vt dici poſſit. vis iſta naturalis eſtrei huius iſta naturaeſt. quoniaꝫ ſcimus humane carnis iſtam noneſſe naturā habemꝰ quidē reſpōdeamꝰ deliteris ſacris. hac ipſaꝫ ſcꝫ humanā carnē aliter inſtituta fuiſſe an peccatū id eſt vt poſſetnunqͣꝫ perpēti mortē. alit̓ autē poſt pct̄m qualis in erumna huius mortalitatis innotuit vtperpetua vitam tene̓ poſſit. Sic alit̓ qͣnnob̓ nota eſt inſtituet̉ in reſurrectiōꝫ mortuo. Sed qm̄ iſtis credūt literis vbi legiturqual̓ in ꝑadiſo vixerit homo. quātumqꝫ fue̓ita neceſſitate mortis alienꝰ. quibuſ vtiqꝫ ſi crederent. cum illis de pena danatoꝝ que futura eſt oꝑoſius age̓mus. de lr̄is eoꝝ quo doctiſſimi apud illos fuer̄t aliquid ꝓferēduꝫ eſtquo appareat poſſe fie̓i vt alit̓ ſe habeat queqꝫres qͣꝫ pͥꝰ in rebuſ īnotuerat ſue det̓mainatōe