ab illo admīſtratur h̓ mūdus. ⁊ miraculoꝝ effectrices ſiue ſpōtaneoꝝ. ſiue cultū ⁊ ritū quolibet impetratoꝝ. ſiue etiam magicoꝝ mūdanas vl̓ nō negāt vl̓ inſuꝑ ⁊ p̄dicat poteſtateſquādo eis rerū vim mirabilem ꝓpomniꝰ aliarum. que nec aīalia ſunt rōnalia nec vlla rōnep̄diti ſpūs. ſicut ſunt ea quoꝝ pauca ꝯmemorauimꝰ. rn̄dere aſſolēt Vis eſt iſta nat̉e: natura eoꝝ ſic ſeſe hꝫ. ꝓpriarum iſte ſunt efficacienaturarū. Tota itaqꝫ ratio eſt cur agrigētinū ſalem flāma fluere faciat. aqua crepitareqꝛ hec eſt natura eiꝰ. ⁊ hͦ eſſe potius ꝯtra naturam vid̓r que nō igni ſed aque dedit ſaleꝫ ſolue̓: torre̓ aūt igninō aque. Sꝫ iſta inquiuntſalis huiꝰ nat̉alis eſt vis. vt his ꝯtraria patiatur. Hec igit̉ rō reddit̉. ⁊ de illo fonte garamatico vbi vna vena frigit diebus noctibusferuet: vi vtraqꝫ moleſta tangētibus. Hec ⁊de illo alio. qui cū ſit ꝯtrectātibus frigidꝰ. etfacem ſic̄ alij fōtes extinguat accenſam. diſſimilit̓ tamē atqꝫ mirabilit̓ ideꝫ ip̄e accedit extinctaꝫ. Hec ⁊ de lapide aſbeſto qͥ cum ignenullū habeat ꝓpriuꝫ: accepto tn̄ ſic ardet alieno. vt nō poſſit extingui. Hec de cet̓is que piget retexē quibꝰ licꝫ vis inſolita ꝯtra nat̉aꝫineſſe videat̉. alia tamē de illis nō r̓dditur rōniſi vt dicat̉ hec eoꝝ eſſe natura. Greuis ſaneiſta ratio fateor ſufficiēſqꝫ reſponſio. Sꝫ cuꝫdeus auctor ſit naturarū oīm. cur volūt fortōrem nos redde̓ rōnem. quādo aliqͥd velut īpoſſibile nolūt crede̓. eiſqꝫ redditōeꝫ rōnis poſcētibus rn̄demus hanc eſſe volūtatem dei oīpotētis. Qui c̓te nō ob aliud vocat̉ omīpotensniſi qm̄ quicqͥd vult poteſt. qui potuit crearetaꝫ multa q̄ niſi on̄derent̉. a̓ a credēdis hodieq̄ diceretur teſtibus. ꝓfecto impoſſibilia putaretur. nō ſolum q̄ ignotiſſima apud nos. veruetiam q̄ notiſſima poſui. Illa em̄ q̄ apd̓ noſp̄ter eoſquoꝝ de his libros legimꝰ nō habetteſtem. ⁊ ab eis ꝯſcripta ſunt qͥ nō ſunt diuinitus docti atqꝫ humanitꝰ falli forte potuerūt.licꝫ cuiqꝫ ſine recta rep̄henſione nō crede̓. Nānec ego volo temē credi cūcta que poſui. qꝛnec a meipſo ita credutur tanꝙͣ nulla de illisſit in mea cogitatōne dubitatio. exceptis hisque vl̓ ipſe ſum exꝑtus ⁊ cuius facile ē exꝑiriſic̄ de calce ꝙ feruet in aqua. in oleo frigida ēde magnēte lapide. ꝙ neſcio qͣ ſorbitōne inſeſibili ſtipulam nō moueat ⁊ ferrum rapiat. decarne nō putreſcēte pauonis cū putruerit etplatōnis: de palea ſic frigēte vt flueſce̓ niueꝫnō ſinat. ſic calēte vt matureſce poma cōpellat de igne fulgido ꝙ ẜm ſuū fulgoreꝫ lapideſcoquēdo cādificꝫ ⁊ ꝯtͣ eund̓ ſuū fulgorē vrēdoplurima fuſcet. Tale eſt ⁊ ꝙ nigre macule offundūtur ex oleo ſplēdido. ſimilit̓ nigre linede cādido impͥmūtur argēto. De carbonibuetiam qd̓ accedēte igne ſic vertant̉ in ꝯtrarium. vt de lignis pulcherrimis tetri. fragilesde duris. īputribiles de putribilibꝰ fiāt Necip̄e quedaꝫ cum multis. quedā cum omībꝰ nōui. et alia plurima q̄ hūic libro inſere̓ longumfuit. De his autē que poſui nō exꝑta ſꝫ lecta.p̄ter de fonte illo vbi faces ⁊ extinguūtur ardentes ⁊ accēduntur extincte. et de pomis t̓re ſodomoꝝ forinſecus qͣſi maturis intnͥſecuſfunieis. nec teſtes aliqͦs idoneos a quibꝰ vtꝝvera eſſent audirem potui reꝑire. Et illū quidem fonte nō inueni qͥ inegipto vidiſſe ſe diceret. ſed qui in gallia ſimile noſſent nō lōgea garcianopoli ciuitatē. De fructibꝰ autē ſodomitarū arboꝝ nō tm̄ litere fidedigne indicat. verū etiam ta multi ſe loquūtur expertosvt hinc dubitare n̄ poſſim. Cetera vero ſic habeo vt neqꝫ affirmāda neqꝫ negāda decreuerim. ſꝫ ideo et ipſa poſui. qm̄ apd̓ eoꝝ ꝯtra qͦsagimus hiſtoricos legi. vt on̄derem qualiamulta. multiqꝫ illoꝝ nulla reddita rōne. in ſuorū literatoꝝ ſcp̓ta literis credat. qͥ nob̓ credere quādo id qd̓ eoꝝ exꝑientiam ſenſūqꝫ tͣnſgredit̉ omīpotētem deū dicimus eſſe factuꝝnecr̓ddita rōe dignatur. Nam q̄ melior ⁊ validior ratio de rebꝰ talibꝰ reddit̉ ꝙͣ cum omīpotes ea poſſe face̓ ꝑhibetur et facturus d̓r q̄ꝓnūciaſſe ibi legit̉. vbi alia multa ꝓnūciauitq̄ feciſſe moſtratur Ipſe quippe faciet qꝛ ſe facturū eſſe p̄dixit que impoſſibilia eſſe putant̉qui ꝓmiſit ⁊ fecit vt ab incredul̓ gētibus incredibilia crede̓ntur.¶ Ca. viij.Iautē rn̄dent ꝓpte̓a ſe nō crede̓ quede humanis ſꝑ arſuris nec vnꝙͣ morituris corꝑibus dicimꝰ. qꝛ humanoꝝcorpoꝝ natura nouimꝰ longe alit̓ inſtitutaꝫvnd̓ nec illa rō hinc reddi poteſt. que de illisnaturis mirabilibus reddebatur. vt dici poſſit. vis iſta naturalis eſtrei huius iſta naturaeſt. quoniaꝫ ſcimus humane carnis iſtam noneſſe naturā habemꝰ quidē ꝙ reſpōdeamꝰ deliteris ſacris. hac ipſaꝫ ſcꝫ humanā carnē aliter inſtituta fuiſſe an peccatū id eſt vt poſſetnunqͣꝫ perpēti mortē. alit̓ autē poſt pct̄m qualis in erumna huius mortalitatis innotuit vtperpetua vitam tene̓ nō poſſit. Sic gͦ alit̓ qͣnnob̓ nota eſt inſtituet̉ in reſurrectiōꝫ mortuorū. Sed qm̄ iſtis nō credūt literis vbi legiturqual̓ in ꝑadiſo vixerit homo. quātumqꝫ fue̓ita neceſſitate mortis alienꝰ. quibuſ vtiqꝫ ſi crederent. nō cum illis de pena danatoꝝ que futura eſt oꝑoſius age̓mus. de lr̄is eoꝝ quo doctiſſimi apud illos fuer̄t aliquid ꝓferēduꝫ eſtquo appareat poſſe fie̓i vt alit̓ ſe habeat queqꝫres qͣꝫ pͥꝰ in rebuſ īnotuerat ſue det̓mainatōe
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten