rurſus incipiūt in corpora velle reu̓ti. Vbi ar̄poteſt eſſe cupiditas ꝓfecto etiam dolor pōtFruſtra quippe cupiditas. ſiue nō ꝑueniendoqͦtendebat. ſiue amittēdo quo ꝑuenerat vertitur in dolorē. Quaꝓpter ſi aīa que vel ſola. l̓maxime dolet. hꝫ tamē quādaꝫ ꝓ ſuo mō immortalitateꝫ ſuam: nō ideo mori poterūt illacorꝑa quia dolebūt. Poſtremo ſi corꝑa faciunt vt anime doleā̓t. cor eis doloreꝫ pn̄t. mortem vero inferre nō pn̄t. nͥ quia ꝯſequēs nō ē.vt mortē faciat qd̓ dolore facit? Cur gͦ incredibile eſt ita ignem illis corꝑibus dolore poſſe inferre nō mortē. ſicut ip̄a corpora dolereaīas faciunt quas tamē nō id̓o mori cogunt?Nō eſt gͦ neceſſariuꝫ future mortis argumen¶ Ca. iiijtum dolor.Va ꝓpter ſicut ſcripſerūt qui nat̉asaialium curioſius indagarūt; ſalamādra m ignibus viuit. Et qͥdaꝫ notiſſimi ficiliemōtes. qui tāta diut̓nitate temꝑis acvetuſtate vſqꝫ nūc ac de inceps flāmis eſtuāt atqꝫ integri perſeuerāt. ſatis idonei teſtes ſunt nonomnē qd̓ ardet abſumi Et anima indicat. nōomne qd̓ dolere poteſt: poſſe etiā mori Quidadhuc a nob̓ reruꝫ poſcutur exempla. quibꝰdoceamꝰ nō eſſe incredibile vt hoīm corporaſempit̓no ſupplicio punitoꝝ. ⁊ in igne aīam n̄amittāt. ⁊ ſine detrimēto ardeat. ⁊ ſine interitu doleāt? Habebit em̄ tūc iſtam carnis ſb̓aqualitate ab illo inditā. qui tam miras ⁊ varias tot rebus indidit qͣs videmꝰ. vt eaſ quiamulte ſunt nō mirem̉. Quis em̄ niſi deus creator oīm dedit carni pauonis mortui ne putreſce̓t Qd̓ cū ad ituincredibile videret̉ euenit vtapud cartagineꝫ nob̓ cocta adponeret̉ hͨ auiſde cuius pectore pulparū quatuꝫ viſuꝫ eſt decerptū ẜuari iuſſimus Qd̓ poſt dierū tm̄ ſpacium quāto alia caro quecūqꝫ cocta putreſcētꝓlatum atꝫ oblatuꝫ. nihil noſtruꝫ offendit oſfactuꝫ. Itemqꝫ repoſitū poſt dies ampliꝰ qͣꝫtriginta idem qd̓ erat inuētum eſt. Idemqꝫpoſt annū. niſi qd̓ aliquātum corpulētie ficcioris et ꝯtractioris fuit. Quis palee dedit veltam frigidam vim vt obrutas niues ẜuet veltam feruidaꝫ vt poma īmatura maturet. Deip̄o igne mira quis explicet. quo queqꝫ adu̓ſta nigreſcūt cum ip̄e ſit lucidus. ⁊ pene omīaque ambit ⁊ lambit colore pulcherrima decōlorat. atꝫ ex pruna fulgida carbonē tetͣrimuꝫreddit. Neqꝫ id quaſi regularit̓ diffinitū eſt.Nam ecōtrario ſapides igne candēte ꝑcocti⁊ ipſi fiūt cādidi ⁊ quāuis ille magis rubeat.illi albicet. ꝯgruūt tamē luci qd̓ album eſt. ſic̄nigruꝫ tenebris. Cum itaqꝫ ignis in ligniſ ardeat vt lapides coquat. ꝯtrarios hꝫ nō in cōtrarios rebus effectꝰ. Et ſi eī lapides ⁊ lignadiuerſa ſunt. ꝯtraria tamē nō ſunt. ſicut albū⁊ nigruꝫ quoꝝ in lapidibus vnuꝫ facit. alterum in lignis. claros illos clarificās. hec effuſcās cum in illis defice̓t. nͥ in iſtis viue̓t. Quidin carbonibus. Nōne mirāda res eſt. ⁊ tantainfirmitas vt ictu leuiſſimo frāgantur. p̄ſſu facilimo ꝯterātur. ⁊ tāta firmitas. vt nullo humore corrūpantur. nulla etate vincatur. vſqꝫadeo vt eos ſb̓ſterne̓ ſoleat. qui limites figūtad ꝯuincēdum litigatorem. qͥſquis poſt qͣntalibet tꝑa extiterit. fixumqꝫ lapideꝫ limiteꝫ nōeē ꝯtēderit. Quis eos in tra humida infoſſosvbi ligna putreſceret tādiudurare incorruptibiliter poſſeṅ rerum ille corruptor igniseffecit. Intueam etiam miraculum calcis. excepto eo de qͦiam ſatis diximꝰ qd̓ igne cadeſcat qͦ alia tetra reddūtur. etiam occultiſſimeab igne ign̄em ꝯcipit eumqꝫ iā gleba tangentibus frigida tā latēter ẜuat. vt nullo noſtroſenſui ꝓrſus appareat. ſed cōꝑtus exꝑimētoetiam duꝫ nō appareat. ſciatur ineſſe ſopitus.Propt̓ qd̓ eam calce viuā loqͥmur. velut ipſeignis latēs aīa ſit inuiſibilis. viſibilis corꝑisIam veroqͣm miruꝫ eſt qd̓ cum extinguitur.tunc accēditur vt ei occulto igne careat aq̄infundit̉. aquave ꝑfundit̉. ⁊ cuꝫ anſit frigidainde ferueſcit. vnd̓ feruētia cūcta frigeſcuntVelut expirāte gͦ illa gleba. diſcēdēſignis.latebat apparet. ac deinde tanꝙͣ morte ſic frigida eſt vt adiecta vnda non ſit arſura. ⁊ qͣmcalceꝫ vocabamus viuam vocemꝰ extinctamQuid eſt qd̓ huic miraculo addi poſſe videat̉Et tn̄ addit̉. Nam ſi nō adhibeas aquā ſꝫ oleum qd̓ magis fomes eſt ignis nulla eius ꝑfuſione vel infuſione ferueſcit. Hoc miraculum ſide aliqͦ indico lapide lege̓mus ſiue audirem.⁊ in noſtroꝝ exꝑimētum venire nō poſſe. ꝓfecto aut medacium putaremꝰ a̓ certe gradit̓mirarem̉. Quaꝝ vero rerū an̄ noſtros oculosqͦttidiana documēta verſant̉ nō gn̓e minꝰ mirabili ſed ip̄a aſſiduitate vileſcunt. ita vt exip̄a india que r̓mota eſt pars orbis a nobis d̓fierimus nōnulla mirari. que ad nos potuerūtmirāda ꝑduci. Adamātem lapide multi apd̓nos habent. ⁊ maxime aurifices inſignitoresqꝫ gemaruꝫ. Qui lapis nec ferro nec igni necaliaui vlla ꝑhibetur p̄ter hircinuꝫ ſanguīemvinci. Sed qui eum habet atqꝫ nouerunt nunquid ita miratur. vt hij quibꝰ pͥmuꝫ potentiaeius oſtēditur. Quibꝰ auteꝫ nō oſtendit̉. fortaſſe nec credūt a̓ſi credunt inexꝑta miratur⁊ ſi ꝯtīgerit exꝑiri. ad huc qͥdam miratur inſolita. ſed aſſiduitaſ exꝑiendi paulatim ſb̓trahit admiratōnis incitamētum. Magneteꝫ lapidem nouimus. mirabilem ferri eſſe raptoreQuod cū pͥmū vidi vehemēt̓ in horrui Quippe