Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cernebam a lapide ferreū an̄ulum raptuꝫ atꝫſuſpēſum. deinde tanqꝫ ferro qd̓ rapueratvimdediſſet ſuam cōmuneqꝫ feciſſet. id ē ānulus alteri admotꝰ eſt. eūdemqꝫ ſuſpēdit. atꝫvt ille pͥori lapidi. ſic alt̓ anulus pͥori anulo coherebat. Acceſſit eodem t̓cius. acceſſit etquartꝰ. Iamqꝫ ſibi ꝑmutua circulis nexisimplicatoꝝ intn̓ſe cus ſed extn̓ſecus adherē.tium quaſi cathena pepēderat anuloꝝ. Quisiſtam vim lapidis ſtupe̓t que illi non ſoluꝫinerat. verū etiam tot ſuſpēſa trāſibat. inuiſibilibꝰ ea vinculis ſubligabat? Sꝫ multoeſt mirabilius qd̓ a fr̄e coep̄o meo ſeuero mileuitano de iſto lapide cognoui. Seip̄mqꝫ videſſe narrauit. quēadmodū batanariusquōdam comēs affrice apud euꝫ ꝯuiuaret̉ep̄us eūdem ꝓtulerit lapidem. tenue̓it ſubargēto. ferrūqꝫ ſuꝑ argentum poſuit deindeſic̄ ſubt̓ mouebat manū lapide tenebat. itaferrū deſuꝑ mouebat̉. atqꝫ argēto medio nͥlqꝫ patiēte. ꝯcitatiſſimo curſuac recurſu infralapis ab homīe. ſupͣ ferrū rapiebat̉ a lapide.Dixi qd̓ ipſe cōſpexi. dixi quod ab illo audiui.cui tanꝙͣ ipſe viderim credidi. Quid etiā deiſto magnete legerim. dicā. Quādo iuxtaponit̉ adamas rapit ferruꝫ. ſi iam rapuerat. vt ei ꝓpinquauit mox r̓mittit. India mittit hos lapides. Sed ſi eos nos cognitos iaꝫdeſiſtimus admirari. quātomagis illi a qͥbusveniūt. ſi eos facilimos habent. ſi forſitan hn̄tvt nos calcem. quā miro aqua ferueſcētēqua ſolet ignis extingui. et oleo ferueſcētem quo ſolet ignis accēdi. qꝛ in ꝓmptu nol̓eſt nōmiramur; Ca v.Erūtamen homīes infideles qui cumdiuīa vel p̄terita vl̓ fut̉a miraculadicamꝰ que illis exꝑiendanō valemꝰon̄dere. rōꝫ a nob̓ earuꝫ flagitāt reruꝫ. Quaꝫqm̄ poſſumꝰ r̓ddere. excedūt em̄ virestis humane. exiſtimāt falſa eſſe dicimus ip̄ide tot mirabilibꝰ rebus qͣs vl̓ vide̓ poſſumusvl̓ videmus dn̄t r̓ddere rōnem. Qd̓ ſi fieri abhomīe poſſe ꝑuiderint. fatendum eſt eisideo aliq̓d fuiſſe. vl̓ futuꝝ eſſe. quia ratio poteſt inde r̓ddi. quādoquidē ſunt iſtade quibus ſimilit̓ poteſt. Non itaqꝫ ꝑgoplurima que mādata ſunt lr̄is geſta atqꝫtranſacta. ſed in locis quibuſqꝫ manētia quoſi quiſꝙͣ ire voluit potu̓it. vtꝝ vera ſint explorabit. Sed pauca ꝯmemoro. Agrigenti ficilie ſalem ꝑhibēt cum fuit admotꝰ ignivelut in aqua flueſce̓. cum ꝟo ip̄i aque velut īigne crepitare. Apud garamatas quendamfōtemt tam frigidum diebus vt no bibatur. feruidum noctibꝰ vt tangat̉. In epiroalium fōtem in quo faces vt in cet̓is extinguūtur accenſe. ſed vt in ceteris accēdunt̉ extincte. Aſbeſton archadie lapidem ꝓpte̓a ſicvocari. quod accenſus ſemel iam poſſit extingui. Lignuꝫ cuiuſdaꝫ ficus egiptie vtligna cetera in aqͥs natari ſed mergi; quodē mirabilius in imo aliquādiufuit. inde adaque ſuꝑficieꝫ rurſus emerge̓ quādo mādefactuꝫ debuit humōis pondē pregͣuari. Poma īt̓ra ſodomoꝝ gigni quideꝫ. ad maturitatiſfaciem ꝑuenire. ſed morſupreſſuue temptatain funuꝫ ac fauilſa coreo fateſcēte vaneſcerePirritem lapideꝫ ſicum tenetis manū ſi vehemētius p̄matur adure̓. ꝓpt̓ quod ab igne noſ accepit. In eadem ꝑſide gigni etiaꝫ lapidem ſelenitē. cuius interioreꝫ candorem cumluna creſce̓ atqꝫ defice̓. In capodocia ētiā vetu equas cōciꝑe. eiuſdemqꝫ fetus ampliustriēnio viue̓. Thilen indie inſulam eo p̄ferri.cet̓is t̓ris quod omīs arbor que in ea gignit̉nunqͣꝫ nudat̉ tegimnie folioꝝ. De his atꝫ alijsinnuabilibꝰ mirabilibꝰ hiſtoria fc̄oꝝtranſactoꝝ. ſed manētium locoꝝ tenet. ataliud agenti ea ꝑſequi nimis longū eſt. Reddat ratiōem ſi poſſunt infideles iſti qui nolūtdiuīs literis crede̓. quid aliudqͣm putāteſeas eſſe diuīas. eo res habeat incredibilesſicuti eſt vnd̓ nc̄ agimus? Non em̄ admittitinquiūt vlla. vt caro ardeat. nec abſumat̉doleat neqꝫ moriat̉. rōcinatoreſ vicꝫ magnide om̄ioꝰ r̓bus quas eſſe mirabiles ꝯſtat poſſent redde̓ rōeꝫ. Reddāt gͦrōꝫ de his paucapoſuimꝰ. que ꝓculdubio ſieſſe neſciret etea futura eſſe dice̓muſ. multominꝰ crede̓nt ꝙͣ nūc dicentibꝰ nob̓ nolunt crede̓ aliquādoeſſe vēturum. quis em̄ eoꝝ nob̓ crede̓t. ſi queadmoduꝫ dicimus fut̉a hoīm viua corꝑa queſemꝑ arſura atqꝫ dolitura nec tamē aliquādomoritura ſint. ita diceremus in futuro ſeculofuturuꝫ ſalem quē face̓t ignis velut in aqͣ flueſcere. eūdemqꝫ face̓t aqua velut in igne crepitare aut futurū fonteꝫ cuiꝰ aquamn r̓frigerio noctis ſic ardeat. vt poſſit tangi. in eſtibus vero diei ſic algeat vt poſſit tagi. futurum lapidem vl̓ qui ſuo calore manūſtringētis adureret. vl̓ eum qui vndecūqꝫ accenſus. extingui oīno poſſet. cet̓a quetermiſſis alijs innumeris ꝯmemorāda interiꝫduxi? Hec ergo in illo ſeculo qd̓ futuruꝫ eſt ſidice̓mus futura nobiſqꝫ increduli rn̄deret Sivultis vt ea credamꝰ: de ſingulis r̄ddite rationeꝫ Nos poſſe ꝯfite̓mur. eo iſtis ſimilibus dei miris oꝑibus infirma mortaliū ratiocinatio vinceret̉. fixam tamē apud nos eſſeratōem ſine rōe oīpotētem facere vnd̓ animus humanus infirmꝰ ratione poſſit reddere in multis quidem rebꝰ incertū nobis