nūc auerſum corhꝫ deus a xp̄o noſtro. qꝛ hocputāt. Eis ergo tūc cor eius ꝯu̓tetur ad filiuꝫcum ipſi ꝯu̓ſo corde didicerint dilectōneꝫ patris in filium. Qd̓ vero ſequit̉. ⁊ cor homīſ adꝓximuꝫ ſuū. id eſt ꝯu̓te thelias cor homīs adꝓximuꝫ ſuū. quid melius intelligit̉ ꝙͣ cor hoīnis ad hoīem xp̄m. Cur em̄ ſit in formā dei deus noſter forma ẜui accipiēs. eſſe dignatꝰ eſtetiam ꝓximus noſter. Hoc ergo faciet heliaſne forte inquā veniā ⁊ ꝑcutiam t̓ram penitꝰ.Terra ſunt em̄ qui t̓renā ſapiūt. ſic̄ iudei carnales vſqꝫ nūc. Ex quo vicio ꝯtra deum murmura illa venerūt. quia mali ei placent. et vanus eſt qui ẜuit deo.¶ Ca. xxx.vlta alia ſunt ſcpͥturaruꝫ teſtimōiad̓inarum nouiſſimo iudicio dei. que ſiVomīa colliga nimis longū erit. Satisergo ſit: ꝙ et nouis ⁊ veteribus litteris ſacrishoc p̄nunciatū eſſe ꝓbauimus. Sed veteribꝰꝑ xp̄m futurū eſſe iudiciū id ē iudice xp̄m decelo eſſe venturuꝫ. nō tanꝙͣ nob̓ euidēter exp̄ſſum eſt. ꝓpterea quia cum ibi dic̄ dn̄s deus ſeeſſe venturū vl̓ dn̄m deum d̓r eſſe venturū: nōꝯſequēter intelligitur xp̄us. dn̄s em̄ deꝰ. ⁊ pater eſt ⁊ filius et ſpūſſanctus. neqꝫ hoc tn̄ inteſtatum relinque̓ nos oportet. Primo itaqꝫ demōſtrandū eſt. queadmoduꝫ iheſus xp̄us tanꝙͣ dn̄s deus loquat̉ in ꝓpheticis libris ⁊ tamēiheſus xp̄us euidēter appareat vt ⁊ quādo nōſic apparet. ⁊ tamē ad illud vltimuꝫ iudiciuꝫdn̄s deus d̓r eſſe venturꝰ: poſſit iheſus xp̄s intelligi. Eſt locus apud yſaiam ꝓphetam. qui hͦquod dico euidēter on̄dit. Deus em̄ ꝑ ꝓphetam: audi me inqͥt iacob et iſrahel quem egovoco. Ego ſum pͥmus. et ego in ſempit̓nuꝫ. etmanus mea fūdauit t̓ram. et dextera mea firmauit celuꝫ. Vocabo eos ⁊ ſtabūt ſimul: ⁊ cōgregabūtur omēs ⁊ audiēt. Quis enūciauithec? Diligens te: feci volūtatem tuā ſuꝑ babilonem vt auferaꝫ ſeme caldeoꝝ. Et locutꝰſum. et ego vocaui ⁊ adduxi eum. et ꝓſperaꝫfeci viam eius. Accedite ad me. et audite hecNon a pnͥcipio locutus ſum in abſcōdito. qn̄fiebāt ibi eraꝫ. Et nūc domīus deus miſit meet ſpūs eius. Nempe ipſe eſt qui loquebat̉ ſic̄domīus deus. nec tamē intellige̓tur iheſꝰ criſtus niſi addidiſſet. ⁊ nūc dn̄s deus miſit me.et ſpūs eius. Hoc em̄ dixit ẜm formā ẜui de refutura vtens p̄teriti temꝑis verbo. queadmodum apud eundeꝫ ꝓphetaꝫ legitur. ſicut ouiſad imoſādum ductus eſt. Non em̄ ait ducet̉:ſed ꝓ eo quod futurū erat p̄teriti temꝑis verbum poſuit. Et aſſidue ꝓphete ſic loquuntur.Eſt et alius locus apud zachariam qui hͦ euidēter oſtēdit. ꝙ omīpotētem miſit omīpotēſQuis que. niſi deus pater deum filiuꝫ. Namita ſcpͥtum eſt. Hec dicit dn̄s oīpotens Poſtgloriam miſit meſuꝑ gentes. que ſpoliauer̄tvos. qꝛ qui tetigerit vos. quaſi tagit pupillāoculi eius. Ecce ego inferam manū meaꝫ ſuꝑeos. ⁊ erunt ſpolia his qui ẜuierāt eis. ⁊ cogſcētis quia dn̄s omīpotens miſit me. Ecce dic̄domīus omīpotens. a domino omīpotente ſemiſſuꝫ. Quis hic audeat intellige̓ niſi xp̄m loquētem. ſcꝫ ouibus que ꝑierant domus ihrl̓?Ait nāqꝫ in euāgelio. Non ſummiſſus niſi adoues que ꝑierūt. domus iſrahelqͣs hic ꝯparauit pupille oculi dei. ꝓpter excellētiſſimuꝫ dilectōnis affectuꝫ Ex quo gn̓e ouiuꝫ. etiaꝫ ipſi apoſtoli fueruūt. Sed poſt gloriam reſurrectōnis vtiqꝫ ſue. que antrqͣꝫ fieret ait euāgeliſta. iheſus nōdum erat glorificatus. etiā ſuper gētes miſſus eſt in apl̓is ſuis. ac ſic impletum eſt qd̓ in pſalmo legitur. Erues me de cōtradictōnibus ppl̓i. ꝯſtituēs me in capite gentium vt qui ſpoliauerāt iſrahelitas. quibuſqꝫiſrahelite ẜuierāt. quādo ſunt gētibꝰ ſb̓diti n̄viciſſim eodem mō ſpoliaretur. ſed ip̄i ſpoliafierēt iſrahelitaruꝫ. Hoc em̄ apoſtolis ꝓmiſerat dicens. Faciam vos piſcatores hoīm. Evni eoꝝ. ex hoc iam inqͥt homīes eris capiēsSpolia gͦ fiēt. ſed in bonum tanqͣꝫ erepta vaſailli forti: ſꝫ fortius alligato. Item ꝑ eūdeꝫ ꝓphetam domīꝰ loquēs. et erit inqͥt in die illa.queram auferre omēs gentes que veniūt contra ihrl̓m. ⁊ effūdam ſuꝑ domū dauid. ⁊ ſuperhabitatores iheruſaleꝫ ſpiritū gratīe ⁊ miſericordie ⁊ aſpiciet ad me ꝓ eo ꝙ inſultauerūt⁊ plangēt ſuꝑ eo planctū quaſi ſuꝑ cariſſimūet dolebunt dolore quaſi ſuꝑ vnigenitū. Nunquid niſi dei eſt auferre omēs gētes inmicasſancte ciuitatis iheruſalē. que veniūt ꝯtra ea.id eſt ꝯtrarie ſunt ei. vel ſic alij ſunt int̓pretati. veniūt ſuꝑ eam. id eſt aut effunde̓ ſuper domuꝫ dauid. ⁊ ſuꝑ habitatores eiuſd em̄ ciuitatis ſpirituꝫ gr̄e ⁊ miſericordie? Hoc viīqꝫ deieſt. ⁊ ex ꝑſona dei d̓r ꝑ ꝓphetam ⁊ tamē huncdeum hͨ tam magna ⁊ tam diuīa faciētem ſeſe xp̄us oſtendit. adiungēdo atqꝫ dicēdo. Etaſpiciet ad me ꝓ eo ꝙ inſultauerūt. ⁊ plāgētſuꝑ eo planctum quaſi ſuꝑ cariſſimuꝫ ſiue dilectum. ⁊ dolebūt dolore quaſi. ſuꝑ vnigeniturPenitebit quippe in die illa iudeos etiaꝫ eosqui accepturi ſūt ſpūm gratīe ⁊ miſericordieꝙ in eius paſſione inſultauerūt xp̄o cuꝫ ad eūaſpexerint in ſua maieſtate veniētem. eūqꝫ eſſe cognouerint que p̓us humilem in ſuiſ parētibus illuſerūt. quauis ⁊ ipſi parētes eoꝝ tate illius impietatis auctores reſurgētes videbunt eum. ſed puniēdi iam nō adhuc corrigedi. Nonitaqꝫ hoc loco ipſi intelligēdi ſūt vbidictum eſt. ⁊ effundaꝫ ſuꝑ domū dauid. ⁊ ſuꝑ