mea: ego nō mutor. Teſteꝫ vero ſe dicit futurum. quia in iudicio ſuo nō indiget teſtibus.eumqꝫ velocē. ſiue qꝛ repente venturꝰ eſt. eritqꝫ iudiciū ip̄o inopͥmato eius aduētu celerri.mū qd̓ tardiſſimuꝫ putabat̉. ſiue qꝛ ip̄as conuincet. ſine vlla ẜmonis ꝓlixitate ꝯſcientias.In cogitationibus eius ſicut ſcp̓tum eſt. impij int̓rogatio erit. Et apoſtolus. Cogitatōibus inqͥt accuſantibus. vel etiā excuſantibꝰin die qua iudicabit deus occulta hoīm ẜm euāgelium meū ꝑ iheſum xp̄m. Etiam ſic gͦ dominꝰ futurꝰ teſtis intelligēdus ē velox. cuꝫ ſine mora reuocat̉us eſt in memoriam. vn̄ ꝯuincat puniatqꝫ ꝯſciētiam. ¶ Ca. xxvijLlud etiā qd̓ aliud agens in octauo decimo libro ex iſto ꝓpheta poſui ad iudiciū nouiſſimūꝑtinet vbi ait. Erūt mihi dicit dn̄s omīpotēſin die qͣ ego facio in acquiſitōeꝫ: ⁊ eligaꝫ eosſicut elegit homo filiuꝫ ſuū qui ẜuit ei. ⁊ ꝯuertar ⁊ videbitis quid ſit int̓ iuſtum ⁊ impiū. etint̓ ẜuiētem deo et eum qͥ nō ẜuit ei. qꝛ ecce dies venit ardēs ſicut clibanꝰ ⁊ ꝯburet eos. ⁊ erūt omēs alienigene. ⁊ vniu̓ſi qui faciūt iniqͥtatem ſtipula. ⁊ ſuccēdet eos dies veniēs dic̄dn̄s omīpotens. Et nō relinquet̉ in eis radixneqꝫ ramus. Et orietur vob̓ qui timetis nomēmeū ſol iuſticie. ⁊ ſanitas in penis eius. ⁊ egrediemī et ſalietis ſic̄ vituli de vincul̓ relaxati.⁊ ꝯculcabitis iniqͦs. ⁊ erūt cinis ſb̓ pedibꝰ veſtris dic̄ domīus omīpotens. Hec diſtāti a p̄mioꝝ atqꝫ penaruꝫ iuſtos dirimes ab iniuſtisque ſb̓ iſto ſole in huiꝰ vite vanitate nō cernitur. quādo ſb̓ illo ſole iuſticie in illius vite manifeſtatōne clarebit Tunc ꝓfecto erit iudicium. quale nunꝙͣ fuit.¶ Ca. xxviijVod vero ſb̓iungit idē ꝓpheta memētōte legis moyſi ẜui mei quā mādauei in orebad omēꝫ iſrahel p̄cepta ⁊ iudicia. oportune ꝯmemorat. poſt declaratū futuruꝫ tam magnū int̓ obẜuatores legis ꝯtemptoreſqꝫ diſcrimē. ſimul etiam vt diſcāt legēſpūaliter intellige̓. et inueniāt in ea xp̄m. perquē iudicē facienda eſt int̓ bonos ⁊ malos ip̄adiſcretio. Nō em̄ fruſtra idem dn̄s ait iudeisSi crederetis moyſi: crede̓tis ⁊ mihi. de me eīille ſcripſit. Carnalit̓ quippe accipiēdo legem⁊ eius ꝓmiſſa t̓rena. rerū celeſtiuꝫ figuras eſſeneſciētes in illa murmura corruer̄t. vt dicereauderet. Vanus ē qui ẜuit deo. Et qͥd amplius. qꝛ cuſtodiuimꝰ mādata eius. ⁊ qꝛ ambulauimꝰ ſupplices an̄ faciem dn̄i oīpotentis? Etnūc nos bt̄os dicimꝰ alienos. ⁊ edificant̉ omnes qͥ faciūt iniqͥtatem. Quibꝰ eoꝝ verb̓ quodāmodo ꝓpheta ꝯpulſus eſt nouiſſimū p̄nunciare iudiciū vbi mali nec ſalteꝫ falſo ſint beatiſed aꝑtiſſime appareāt miẜimi ⁊ boni nulla tēporali ſalteꝫ miſeria laborēt. ſed clara ac ſempit̓na bt̄itudine ꝑfruant̉ Dixerat quippe iſtorū talia quedaꝫ verba etiam ſuꝑius dicētiuꝫOmīs qui fac̄ malum bonus ē in ꝯſpectu domini. et tales ei placēt. Ad hͦ inquaꝫ ꝯtra deummurmura ꝑuenerūt. legem moyſi carnalit̓ accipiēdo: vnd̓ ⁊ ille in pſalmo. lxxij. pene cōmotos dicit fuiſſe pedes ſuos. ⁊ effuſos greſſꝰ ſuos vtiqꝫ in lapſuꝫ. qꝛ zelauit in peccatoribuspacem pct̄oꝝ intuēs. ita ut int̓ cetera dice̓t.Qūo ſciuit deus ⁊ ſi ē ſcientia in excelſo? Etiam dice̓t. Nūquid vano iuſtificaui cor meuꝫ.⁊ laui in īnocentibus manꝰ meas? Vt autemſolue̓t hāc difficilimaꝫ queſtiōem. que fit cuꝫvident̉ boni eſſe miſeri. ⁊ felices mali. hͦ inqͥtlabor eſt an̄ me. donec introeam in ſanctuariūdei. et intelliga in nouiſſimo. Iudicio quippenouiſſimo nō ſic erit. ſꝫ aꝑta iniquoꝝ miſeria⁊ apta felicitate iuſtoꝝ longe ꝙͣ nūc eſt alid̓apparebit.¶ Ca. xxix.Vmi at admoſiuiſſꝫ. vt meminiſſēt leAgis moyſi. qm̄ p̄uidebat eos ml̓to adhuc temꝑe nō eam ſpūaliter ſic̄ oꝑtuerat accepturos. ꝯtinuo ſb̓iecit. Ecce ego mittā vobis heliam theſbite anteꝙͣ veniat dies domini magnus ⁊ illuſtris. qui ꝯu̓tet cor patris adad filiuꝫ et cor homīs ad ꝓximuꝫ ſuū ne forteveniēs ꝑcutiam t̓ram penitus. Per hūc heliaꝫmagnuꝫ mirabilemqꝫ ꝓphetaꝫ expoſita ſibi lege. vltimo temꝑe an̄ iudiciū iudeos in xp̄m verum id ē in xp̄m noſtꝝ eē cre dit̉os. celeb̓rimūeſt in ẜmonibus. cordibuſqꝫ fideliū. Ipſe qͥpipe an̄ aduētum iudicis ſaluatoris nō īmeritoſperatur eſſe vēturus qui etiam nūc viuire nōīmerito credit̉. Currunāqꝫ igneo raptus eſtde rebus hūanis. qd̓ euidētiſſime ſancta ſcriptura teſtatur. Cum vene̓it gͦ exponēdo legeꝫſpūaliter. quaꝫ nūc iudei carnalit̓ ſapiūt. ꝯu̓tet cor patris ad filium id ē cor patruꝫ ad filios. Singularem qͥppe numero plurali int̓pretes. lxx. poſuerūt. Et eſt ſenſus vt etiaꝫ filij ſicintelligat legem id eſt iudei. quēadmodū patres eam intellexerūt. id eſt ꝓphete in quibuſerat et ip̄e moyſes. Sic em̄ cor patruꝫ ꝯuertetur ad filios. cum intelligētia patrum ꝑducetur ad intelligētiaꝫ filioꝝ. ⁊ corfilioꝝ ad patres eoꝝ. dū in id qd̓ ſenſerūt illi ꝯſentiūt etiſti. Vbi. lxx. dixerūt. et cor homīs ad ꝓximuꝫſuū. Sunt em̄ int̓ ſe valde ꝓximi patres ⁊ filijQuāqͣꝫ in verb̓ ſeptuagīta int̓pretuꝫ. qui prophetice int̓pretati ſunt. poſt ſenſus alius ideꝫqꝫ rectior inueniri. ut intelligat̉ helias cor deipatris ꝯu̓ſurus ad filium nō vtiqꝫ agendo utpater diligat filiuꝫ. ſed docendo qd̓ pater diligat ſiliuꝫ. vt ⁊ iudei quem p̓us oderant diligant eundem qui noſter eſt xp̄us. Iudeis em̄