quātum dicimꝰ valuiſſe diluuiū: qͥ nullis aqͥsnullis flāmis. totuꝫ genus humanū ꝑire poſe ꝯtendūt: reſtat vt dicāt. ꝙ ꝓpte̓a dij eoruꝫhebream ſapiētiam laudauerūt: qꝛ iſtuꝫ pſalmū nō legerāt. In pſalmo etiam. xlix. de iudicio dei nouiſſimo intelligit̉ dictuꝫ. deꝰ manifeſte veniet: deus noſter ⁊ nō ſilebit. ignis īꝯſpectu eius ardebit; ⁊ in circuitu eius tempeſtas valida. aduocauit celuꝫ ſurſum: et t̓ramdiſcerne̓ ppl̓m ſuū. ꝯgregate illic iuſtos eiusqui diſponūt teſtamētum eius ſuꝑ ſacrificia.Hoc nos de dn̄o iheſu xp̄o intelligimꝰ: quemde celoſperamꝰ eſſe vēturum. ad viuos ⁊ mōtuos iudicādos. Manifeſtus em̄ veniet int̓ iuſtos ⁊ iniuſtos iudicat̉us iuſte. qui p̓us venitoccultus. ab iniuſtis iudicādus iniuſte. ip̄e inquā manifeſtus veniet ⁊ nō ſilebit. id eſt in voce iudicis euidēs apparebit. qui p̓us cuꝫ veniſſet occultus an̄ iudicem filuit. quādo ſic̄ ouisad imoſāduꝫ ductus eſt. ⁊ ſic̄ agnus coram tōdente ſe fuit ſine voce. quēadmoduꝫ de illo ꝑiſaiam legimus ꝓphetatū. et in euāgelio videmus impletū. De igne vero ⁊ tempeſtate cuꝫin yſaie ꝓphetia tale aliqͥd tractaremꝰ qūo eſſent hͦ intelligēda iam diximus Qd̓ vero dc̄meſt aduocauit celum ſurſuꝫ. qm̄ ſancti ⁊ iuſti r̄cte celum appellātur. nimirū hͦ eſt qd̓ ait apl̓sſimul cū illis rapiemur in nubibus in obuiamxp̄o in aera. Nam ẜm litere ſuꝑficiem. qūo aduocat̉ celum ſurſum: quaſi poſſit eſſe nͥ ſurſumQuod at̄ adiūctuꝫ eſt. ⁊ t̓ram diſcerne̓ ppl̓umſuū. ſi tm̄ modo ſb̓audiat̉ aduocabit. id ē aduocabit ⁊ t̓ram nec ſb̓audiatur ſurſuꝫ. hūc videtur habe̓ ſenſuꝫ ẜm rectam fidem. vt celuꝫintelligat̉ in eis qui cū illo iudicaturi ſunt. ett̓ra in eis qui iudicādi ſunt. vt aduocauit celum ſurſuꝫ nō hic intelligamꝰ rapiet in aeraſed in iudiciarias eriget ſedes. Poteſt ⁊ illudintelligi. aduocauit celuꝫ ſurſum. aduocauitangelos in ſuꝑnis ⁊ excelſis locis. cum quibꝰdeſcedat adfaciendū iudiciuꝫ. aduocauit ett̓ram id eſt homīes in t̓ra vtiqꝫ iudicādos Siautē vtrūqꝫ ſb̓audiendū eſt cum d̓r ⁊ t̓ram ideſt ⁊ aduocauit ⁊ ſurſuꝫ. vt iſte ſit ſenſus. aduocauit celū ſurſum. ⁊ t̓ram aduocauit ſurſū.nihil melius intelligi exiſtimo ꝙͣ omēs qui rapient̉ in obuiā xp̄o in aera. ſed celum dc̄m ꝓpter aīas. t̓ram ꝓpter corꝑa. Diſcerne̓ porroppl̓m ſuū qͥd eſt niſi ꝑ iudiciuꝫ ſeꝑare bonos amalis. tanꝙͣ oues ab hedis? Deinde ꝯu̓ſio ſermonis ad angelos facta eſt. Congregate illi iuſtos eius. Profecto em̄ ꝑ angelicuꝫ mīſterium tāta res ꝑagenda eſt. Si at̄ querimus.qͦs iuſtoſ ei ꝯgregaturi ſint angeli. qui diſponūt inqͥt teſtamētum eiꝰ ſuꝑ ſacrificia. Hec ēomīs iuſtoꝝ vita. diſpone̓ teſtam̄tum dei ſu-per ſacrificia. Aut em̄ oꝑa miſericordie ſūt ſuper ſac̓ficia id ē ſacrificijs p̄ponēda. iuxta ſentētiam dei dicētis Miſericordiā magīs voloꝙͣ ſacrificiū aūt ſi ſuꝑ ſac̓ficia. in ſac̓ficijs intelligitur dc̄m. qūo ſuꝑt̓ram fieri d̓r qd̓ fit vtiqꝫin terra. ꝓfecto ip̄a oꝑa miſericordie ſunt ſac̓ficia quibꝰ placet̉ deo. ſic̄ in libro huiꝰ operisdecimome diſſeruiſſe r̓miniſcor. in qͥbus operibus diſponūt iuſti teſtamentum dei. qꝛ ꝓpt̓ꝓmiſſiones q̄ nouo eius teſtam̄to ꝯtinent̉ hecfaciunt. Vn̄ ꝯgregatis ſibi iuſtis ſuis. ⁊ ad ſuam dexteram ꝯſtitutis: nouiſſimo vtiqꝫ iudicio dicturus ē xp̄us. Venite bn̄dicti pris meipoſſidēte paratū vob̓ regnum a ꝯſtitutionemūdi. Eſuriui em̄ ⁊ dediſtis mihi māducare.⁊ cetera que ibi ꝓferūtur de bonoꝝ oꝑibꝰ bonis ⁊ eoꝝ p̄mijs ſempit̓nis ꝑ vltimaꝫ ſentētiāiudicatis.¶ Ca. xxv.Ropheta malachiel ſiue malachiꝫ qͥet angelus dictus ē. qui etiaꝫ ezdrasſacerdos cuius alia in canoneꝫ ſcpͥtarecepta ſunt. ab aliqͥbus creditur. naꝫ de illohanc eſſe hebreoꝝ opīonem dicit iheronimusiudiciuꝫ nouiſſimuꝫ ꝓphetat dicēs. Ecce veītdic̄ dn̄s omīpotēs. Et quis ſuſtinebit diem introitus eius. Aut qͥs ferre poterit vt aſpiciat eum? Quia ip̄e ingredit̉ quaſi ignis cōflatorij ⁊ quaſi herba lauātium. Et ſedebit ꝯflāset emūdans ſic̄ argentuꝫ. et ſic̄ aurum ⁊ emūdabit filios leui. Et fūdet eos ſicut aurū ⁊ argentū. et erūt dn̄o offerentes hoſtias ī iuſticia. Et placebit dn̄o ſac̓ficiū iude ⁊ iheruſalē.ſic̄ in diebus pͥſtinis ⁊ ſicut ānis pͥoribꝰ. Et accedam ad vos in iudicio. ⁊ ero teſtis velox ſuper maleficos ⁊ ſuꝑ adulteros. et ſuꝑ eos quiiurant in nomīe meo mēdaciter. et qͥ fraudātmercedem mercenarios. et opprimūt ꝑ potētiam viduas. et ꝑcutiūt pupillos ⁊ perutuntiudiciū aduene. et qͥ nō timet me dicit dn̄s oīpotens. Qm̄ ego dn̄s deus veſter ⁊ nō mutorEx his que dicta ſunt videt̉ euidentius apparere in illo iudicio quaſdaꝫ quorūdam purgatorijs penas futuras. vbi emd̓r. quis ſuſtinebit diem introitꝰ eius aut quis ferre poteritvt aſpiciat eū. qꝛ ip̄e ingredit̉ quaſi ignis cōflatorij. et qͣſi herba lauātiuꝫ. ⁊ ſedebit ꝯflanset emūdans ſic̄ argentū et ſicut aurū. ⁊ emūdabit filios leui. et fundet eos ſicut aurū ⁊ argentū. quid alid̓ intelligendū eſt? Dicit talealiqͥd ⁊ iſaias. Lauabit dominꝰ ſordes filiorū et filiaꝝ ſyon. et ſanguīem emūdabit d̓ medio eoꝝ ſpiritu iudicij. ⁊ ſpiritu cōbuſtionis.Niſi forte ſic eos dicendū eſt emundari a ſordibus. ⁊ eliquari quodāmodo cum ab eis mali ꝑ penale iudiciuꝫ ſaꝑentur. vt illoꝝ ſegregatio atqꝫ dānatio purgatio ſit iſtoruꝫ. quia