Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ne in decem regibus qͦs tanꝙͣ decem homīesvidetur inuēturus antixp̄s forte fallam̉ atqꝫita ille inopīatus adueniat. exiſtētibus totregibus in orbe romano. Quid em̄ ſi nu̓o iſtodenario. vniu̓ſitas regū ſigͥficata eſt. poſt qͦſille vēturus eſt. ſic̄ millenario. cētenario. ſeptenario ſigͥficatur plerūqꝫ vniu̓ſitas alijs atqꝫ alijs numeris quos nūc ꝯmemorare e neceſſe. Alio loco idem daniel. Et erit inqͥtpus tribulatōis qual̓ fuit ex nata ē genſuꝑt̓ram. vſqꝫ ad tempꝰ illud. Et in temꝑeillo ſaluabit̉ ppl̓us tuꝰ. om̄is qui inuetus fuitſcp̓tus in libro vite. Et multi dormiētiū in terre aggere exurgēt. hij in vitam et̓nam. hijin opprobriū et in ꝯfuſiōem et̓nam. Et intelligētes fulgēbūt ſicut claritas firmamēti exiuſtis multi ſic̄ ſtelle in ſecula. Et ad hūc ſentētie illi euāgelice eſt locus ille ſimilimꝰ de reſurrectōe dūtaxat mortuoꝝ corpoꝝ. Namillic dicti ſunt eſſe in monumētis. ipſi hic dormiētes in t̓re aggere. vel ſicut alij int̓pretatiſunt in t̓re pulue̓. Et ſicut ibi ꝓcedūt dictumeſt. ita hic exurgēt Sicuti ibi qui boͣ fecerūtin reſurrectōem vite. qui autē mala eger̄t inreſurrectōꝫ iudicij ita iſto loco. hij in vitamet̓nam. hijm opprobriū et in ꝯfuſiōem et̓naꝫNon autē diu̓ſum putetur qd̓ ibi poſitumſit. omēs qui ſunt in monumētis hic at̄ aitꝓpheta omēs ſed multi dormiētium in t̓re aggere. Ponit em̄ aliqn̄ ſcp̓tura omībus multos. Propte̓a abrahe dc̄m eſt. Patrem multaruꝫ gētium poſui te. Cui tam̄ alio loco. inſemīe inqͥt tuo bn̄dicentur om̄es gentes. Detali at̄ reſurrectōe huic qͦꝫ ipſi ꝓphete danielipaulo poſt d̓r. Et tu veni requieſce adhucdies in ꝯpletioneꝫ ꝯſūmationis. requieſces r̓ſurgēs in ſorte tua in fine dieruꝫ. CaVlta de iudicio nouiſſimo xxiiij.dicūtur in pſalmis. ſed eoꝝ plura tͣnEſeunt̓ et ſtrictim. Hoc tn̄ quod finehuius ſeculi aꝑtiſſime dictuꝫ eſt ibi: nequaqͣꝫſilētio p̄teribo. Vnͥcipio t̓ram tu fūdaſti domine. oꝑa manuū tuaꝝ ſūt celi Ipſi ꝑibunt tuat̄ ꝑmanes: oēs ſicut veſtim̄tū veteraſcēt. et ſicut oportoriū mutab̓ eos mutabūtur. tu at̄idem ip̄e es: ani tui deficiēt. Quid eſtporphiriꝰ pietate laudat hebreoꝝ: ꝙͣ magnus et verus ipẜ numinibꝰ t̓ribilis ab eiscolitur deus xp̄ianos ob hoc arguit maximeſtulticie etiā ex oracul̓ deoꝝ ſuoꝝ iſtūdum dicūt eſſe perituruꝫ? Ecce in literis pietatis hebreoꝝ d̓r deo. quē ꝯfitente tanto philoſopho. etiaꝫ ip̄a numīa ꝑhorreſcūt. oꝑa manuū tuaꝝ ſunt celi. ipſiꝑibunt. Nūquid qn̄ celi ꝑibunt mūdus cuius idem celi ſuꝑior parseſt tutior ꝑibit? Si ſentētia ioui diſplicet. cuiꝰ vt ſcribit iſte ph̓us velut gͣuioris auctoritatis oraculo in xp̄ianoꝝ crud̓litate culpat̉. cur ſimilit̓ ſapiētiam tanꝙͣ ſtulticiamculpat hebreoꝝ. in quoꝝ libris pijſſimis inuenitur; Porro ſi in illa ſapiētia porphirio taꝫmultuꝫ placet vt eam deoꝝ qͦꝫ ſuoꝝ vocibusp̄dicet legit̉ celos eſſe ꝑituros. cur vſqꝫ adeovana eſt iſta fallacia. vt in fide xp̄ianoꝝ vl̓ inter cetera vel ceteris deteſtetur. qd̓ in eaperiturꝰ credit̉ mūdus. quo vtiqꝫ p̄eunte celi poſſint perire? Et in lr̄is qͥdeꝫ ſacris queꝓprie noſtre ſunt. hebreis nob̓qꝫ cōmunesid euāgelicis et apoſtolicis libris legit̉. preterit figura huiꝰ mūdi. Legitur. mūdus trāſit. legitur celum et terra trāſibunt Sed putoqd̓ p̄terit tͣnſit. trāſibunt. aliquādo mitius dicta ſunt ꝙͣ ꝑibunt. In epl̓a qͦꝫ apoſtoli petrivbi aqua mūdatus qui tūc erat ꝑiſſe dcus eſtmūdus. ſatis claruꝫ eſt: que pars mūdi a toto ſignificata. quatenꝰ ꝑiſſe dicta ſit. celi r̓poſiti ignireẜuādi in diem iudicij ꝑditionis hoīm impioꝝ. Et in eo qd̓ paulo poſt ait.veniet dies dn̄i vt fur in quo celi magno impetu trāſcurrēt. elemēta at ardentia reſoluent̉ terra in ip̄a ſunt oꝑa exurētur. ac deind̓ſb̓iecit. his omībus ꝑeuntibus quales oportꝫvos eſſe. poſſūt illi celi intelligi ꝑituri qͦs dixit repoſitos igni reẜuādos; elemēta accipiarſura que in hac ima mūdi parte ſb̓ſiſtunt.ꝓcelloſa et turbulēta. In eoſdem celos dixit r̓poſitos. ſaluis illis ſuꝑioribꝰ et in ſua integritate manentibus. in quoꝝ firmamentoſunt fidera ꝯſtituta. Nam illud qd̓ ſcp̓tū eſtſtellas de celo eſſe caſuras. p̄ter qd̓ poteſt ml̓to ꝓbabilius alit̓ intelligi. magis on̄ditſuros eſſe illos celos. ſi tn̄ ſtelle ind̓ caſure ſūtcum vel tropica ſit locutio. qd̓ eſt credibiliusvel in iſto imo celo futuruꝫ ſit vtiqꝫ mirabiliꝰqͣꝫ nūc fit. Vn̄ illa ſtella virgiliana faceꝫ ducens. multa cum luce cucurrit; idea ſe cōdidit ſilua. Hoc at̄ quod de pſalmo ꝯmemorauinullum celoꝝ vid̓r relinque̓. quod ꝑituruꝫ dixerit. vbi em̄d̓r. opera manuū tuaꝝ ſūtceli: ipſi ꝑibunt. qͣꝫ nulluꝫ eoꝝ ab oꝑe dei taꝫnullum eoꝝ a ꝑditione ſecernit̉. Non em̄ digͣbunt̉ de petri apoſtoli locutōne quem ve hemeter oder̄t. hebreoꝝ defende̓ pietatem. deoꝝſuoꝝ oracul̓ approbataꝫ vt ſaltē ne totus mudus periturꝰ eſſe credat̉ ſic a toto pars accipiatur in eo quod dc̄m eſt. ipſi ꝑibunt. cum ſoliceli infimi ꝑituri ſint. queadmoduꝫ in apoſtolica illa epl̓a a toto pars accipit̉ diluuioperiſſe dictus mundus quāuis ſola eius cum ſuis celis pars ima perierit. Sed qꝛ hoc vt dixidignabūtur. ne vel apoſtoli petri approbentſenſuꝫ: vel tm̄ ꝯcedant ꝯflagratiōi nouiſſime