cū ⁊ in bonis caro. ⁊ in malis mēbra vel cadauera noīantur. ꝓfecto poſt reſurrectiōeꝫ carnis cuiꝰ fides his reꝝ vocabul̓ oīno firmaturillud qd̓ boni ⁊ mali ſuis finibꝰ dirimētur: futurū eſſe iudiciū decl̓atur. ¶ Ta. xxijEd quomō egrediētur boni ad vidēdas penas maloꝝ? Nūquid corporismotu bt̄as illas relicturi ſunt ſedes.k ad loca penalia ꝑrecturi. vt maloꝝ tormenta ꝯſpiciāt p̄ſentia corꝑali? Abſit ſed egredient̉ ꝑ ſcientiā. Hoc em̄ verbo ſigͥficatuꝫ ē eosqui cruciabūtur extra fut̉os. Propt̓ qd̓ et dominꝰ ea loca tenebras exteriores vocat. qͥbꝰꝯtrarius ē ille ingreſſus de qͦ d̓r ẜuo bono. intra in gaudiū dn̄i tui. ne illuc mali putētur ingredi vt ſciant̉: ſed ad illas potiꝰ velud egrediꝑſciētiam. qͣ eos cogͥturi ſunt boni qꝛ id qd̓extra eſt cognituri ſunt. Qui em̄ erūt in penisquid agat̉ intus in gaudio dn̄i neſciēt. qͥ ve̓oerūt in illo gaudio quid agat̉ foris in illis tenebris exterioribꝰ ſciēt. Ideo dc̄m eſt egrediētur. qꝛ eos etiam qͥ foris ab eis erūt vtiqꝫ n̄latebūt. Si em̄ hͨ ꝓphete nōduꝫ facta noſſe potuer̄t ꝑ hoc ꝙ erat deus qͣntulumcūqꝫ in eoꝝmortaliū mētibus. qūo īmortales ſancti iā facta tūc neſciēt. cum deus erit omīa in oībusᶜStabit gͦ in illa bt̄itudine ſanctoꝝ ſeme ⁊ nomē. ſemē ſcꝫ de quo iohānes ait. ⁊ ſemē eiꝰ inip̄o manet. nomē vero de quo ꝑ hunc yſaiā dictum eſt. nomē et̓nuꝫ dabo eis. Et erit eis mēſis ex mēſe. ⁊ ſabbatuꝫ ex ſabbato. tanꝙͣ lunaex luna. ⁊ requies ex r̓quie. Quoꝝ vtrūqꝫ ipſierūt cum ex his vmbris veteribus ⁊ temꝑalbus. in illa lumīa noua ac ſempit̓na tͣnſibunt.In penis at̄ maloꝝ ⁊ inextinguibil̓ ignis ⁊ viuaciſſimus vermis. ab alijs atqꝫ alijs alit̓ atqꝫaliter eſt expoſitꝰ. Alij quippe vtrūqꝫ ad corpus. alij vtrūqꝫ ad animū r̄tuler̄t. alij ꝓprie adcorpꝰ ignē tropice ad animū vermeꝫ. qd̓ eſſecredibilius vid̓r. Sed nūc de hac drntia noneſt huiꝰ temꝑis diſputare. De iudicio nanqꝫvltimo qͦ fiet direptio bonoꝝ ⁊ maloꝝ hoc volumē imple̓ ſuſcepimus. De ipſis vero p̄mijs ⁊penis alias diligētiꝰ diſſerendū ē. ¶ Ca. xxiij.Aniel de hoc vltimo iudicio ſic ꝓpheItat vt antixp̄m qͦꝫ p̓us venturū eſſe p̄nūciet. atqꝫ ad et̓nuꝫ regnuꝫ ſanctorū ꝑducat narratōem ſuam. Cum em̄ viſioneꝓphetica. qͣtuor beſtias ſigͥficantes qͣtuor regͣvidiſſet. ip̄mqꝫ quartū a qͦdam rege ſuꝑatuꝫqui antixp̄s agnoſcit̉: et poſt hͨ eternū regnūfilij homīs qui intelligit̉ xp̄us. horruit inquitſpūs meus. Ego daniel in ebetudine mea ⁊ viſus capitiſ mei ꝯturbabāt me Et acceſſiinqͥtad vnuꝫ de ſtātibus ⁊ veritate quebam ab eode his omībus. et dixit mihi veritatem. Deinde quid audierit ab illo a qͦ de omībus his q̄fiuit. tanꝙͣ eo ſibi exponēte n̄c loquit̉. Hec qͣtuor beſtie magne qͣtuor regna ſurget in terra q̄ auferetur et accipiēt regnū ſancti altiſſimi. ⁊ obtinebt̄ illud vſqꝫ in ſecl̓m ⁊ vſqꝫ in ſeculuꝫ ſeculoꝝ. Et quebam inqͥt diligēter debeſtia qͣrta que erat differes ꝑͦ omībus. beſtiat̓ribilis ampliuſ. dētes eius ferrei vnguēs eiꝰerei māducās et ꝯminues ⁊ reliqua pedibꝰ ſuis ꝯculcās. ⁊ de cornibus eius deceꝫ que eratin capite eius. ⁊ de altero qd̓ aſcedit et exculſſit de p̓oribus tria cornua ⁊ de cornu illo in qͦerāt oculi ⁊ os loquēs magna. ⁊ viſus eiꝰ maior ceteris Videba. ⁊ cornuillud faciebat bellum cum ſanctis. ⁊ p̄ualebat ad ip̄os donec venit vetuſtus dieꝝ. ⁊ regnuꝫ dedit ſanctis altiſſimi. ⁊ tēpꝰ ꝑuenit. ⁊ regnuꝫ obtinuer̄t ſct̄iHec daniel queſiſſe ſe dixit. Deinde quid audierit ꝯtinuo ſubiungēs. ⁊ dixit inquit id eſtille a quo queſierat rn̄dit ⁊ dixit. Geſtia quarta quartuꝫ regnū erit int̓ra qd̓ p̄ualebit om̄ibus regnis. ⁊ māducabit om̄em t̓ram. ⁊ ꝯcuſcabit eam. ⁊ ꝯcidet. Et decem cornua eius decem reges ſurgēt. ⁊ poſt eos ſurget aliuſ quiſuꝑabit ſuis malis omēs qui an̄ eum fuerūt. ⁊tres reges humiliabit. ⁊ verba adu̓ſus altiſſimuꝫ loquet̉. ⁊ ſanctos altiſſimi ꝯteret Et ſuſpicabit̉ mutare temꝑa ⁊ legem. ⁊ dabit̉ in manu eius vſqꝫ ad tempꝰ ⁊ temꝑa. ⁊ dimidiū teporis. Et iudiciuꝫ ſedebit. ⁊ pͥncipatum remouebit ad ext̓mīanduꝫ ⁊ ꝑdenduꝫ vſqꝫ in fineꝫ⁊ regnuꝫ ⁊ poteſtas. ⁊ magnitudo reguꝫ quiſb̓ om̄i celo ſunt. data eſt ſct̄is altiſſimi. Et regnū eiꝰ r̄gnuꝫ ſempiternū ⁊ oēs pnͥcipatꝰ ipſi ẜuiēt ⁊ obaudient. Hucuſqꝫ inqͥt finis ẜmonis. Ego daniel multum cogitiōes mee ꝯtubabāt me. ⁊ forma mea īmutata eſt ſuꝑ me. ⁊verbuꝫ in corde meo ꝯẜuaui. Quatuor illa regna expoſuer̄t qͥdam aſſirioꝝ ꝑſaruꝫ macedonum et romanoꝝ. Quā vero ꝯuenient̓ id fecerint qui noſſe deſiderāt legant p̄ſbiteri iheronimi libꝝ danielem ſatis erudite diligenterqꝫ ꝯſcpͥtum. Antixp̄i tamē adu̓ſus eccleſiaꝫ ſeuiſſimū regnuꝫ lꝫ exiguo ſpacio temporis ſuſtinenduꝫ donec dei vltimo iudicio regnumſancti accipiāt ſempiternū. qui vel dormitanſhͨ legit dubitare nō finit̉. Tempus quippe ettemꝑa et dimidiuꝫ temꝑis. ānuꝫ vnum eſſe. ⁊duos ⁊ dimidiū ac hͦ ꝑ tres ānos ⁊ ſemiſſeꝫ et̄numero dieꝝ poſteriꝰ poſito diluceſſit. aliqͣndo in ſcp̓turis et menſiuꝫ numero declaraturVident̉ eniꝫ temꝑa in diffinite hic dicta lingnalatina ſed ꝑ dualeꝫ numerū ſunt quē latini nō hn̄t. Sicut at̄ greci ita hunc dicunt̉ habere et hebrei. Sic ergo dicta ſunt tēꝑa tanꝙͣdice̓ntur duo temꝑa. vereri me ſane fateor.