miētis ꝯtenta litere ſuꝑficie; nihil putat interius requirēdum. Hec de ꝓpheticis verb̓. quean̄ iſtum locū ſcp̓ta ſunt ſatis dixerimꝰ. In hͦautē loco vn̄ ad illa digreſſi ſumus cum dixiſſet. ⁊ oſſa vr̄a vt herba exoriētur. vt reſurrectōem carnis qͥdem. ſed tn̄ bonoꝝ nunc ſe memorare mōſtraret adiūxit. cognoſcet̉ manusdn̄i colētibus eū. Quid eſt hͦ niſi manꝰ diſtingͣuētis cultores ſuos a ꝯtētoribus ſuis De qͥbus ſequētia ꝯtexēs. ⁊ ꝯmīabitur inqͥt contumacibꝰ ſiue vt ait alius int̓pres. incregulis.Nec tūc ꝯmīabitur ſꝫ q̄ nunc dicūtur minaciter: tūc efficacit̓ implebūtur. Ecce em̄ dn̄s īquit vt ignis veniet. ⁊ vt tempeſtas currꝰ eiꝰredde̓ in indigͣtione vindictā. ⁊ vaſtatiōeꝫ inflāma ignis. in igne em̄ dn̄i iudicabit̉ oīs terra ⁊ in gladio eius omīs caro: multi em̄ vulnerati erūt a dn̄o. Siue igne ſiue tempeſtate. ſiue gladio. penaꝫ iudicij ſigͥficat qn̄ qͥdem ip̄mdn̄m quaſi ignem dicit eſſe vēturū eis ꝓfectoquibus penal̓ erit eius aduētus. Currus veroeius nam pluralit̓ dicti ſunt: angelica miniſteria nō incōueniēt̓ accipimus Qd̓ autē ait oēꝫt̓ram ⁊ omēm carneꝫ in eius igne ⁊ gladio iudicari. nō etiam ibi ſpūales intelligamus ⁊ ſāctos. ſed t̓re nos atqꝫ carnales: de qualibꝰ dictum eſt. qui t̓rena ſapiunt ⁊ ſape ẜm carnemmors eſt. ⁊ qͣles oīno caro appellant̉ a dn̄o vbidicit nō ꝑmanebit ſpūs meus in homībꝰ iſtisqm̄ caro ſunt. Quod vero hic poſituꝫ eſt. multi vulnerati erūt a dn̄o. iſto vulne̓ fi et mors ſecūda. Poteſt qͥdem ⁊ ignis ⁊ gladius ⁊ vulnꝰaccipi in bono. Nam ⁊ igneꝫ dn̄s velle ſe dixitmitte̓ in mūdum vt viſe ſunt illis lingue diuiſe velut ignis quādo venit ſpūſſanctus. ⁊ nō veni inqͥt idem dn̄s pacem mitte̓ in t̓ram ſꝫ gladiuꝫ. Et ẜmoneꝫ dei dic̄ ſcp̓tura gladium bisacutū ꝓpter aciem gemīam teſtamētoꝝ duorū: ⁊ in cātico canticoꝝ caritate ſe dic̄ ſanctaeccīa vl̓neratā velut amoris īpetu ſagitatā Sꝫh̓ cū legimus l̓ audiuimꝰ vltorē dn̄m eſſe vēturum. quēadmoduꝫ hͨ nitelligēda ſint claruꝫ ēDeinde breuit̓ ꝯmemoratis eis qͥ ꝑ hoc iudicium ꝯſumetur ſb̓ figuraciboꝝ in lege veteri vetitoꝝ. a quibꝰ ſe nō abſtinuer̄t. peccatores impioſqꝫ ſigͥficans. recapitulat ab inicio gratiam noui teſtamēti. a pͥmo ſaluatoris aduētuvſqꝫ ad vltimū iudiciū de quo nūc agimꝰ: ꝑducēs finiēſqꝫ ẜmoneꝫ Narrat namqꝫ dn̄m dicere ſe venire vt ꝯgreget omēs gētes. eaſqꝫventuras. ⁊ viſuras gloriā eius. Oēs eī fc̄ dic̄apl̓us peccauerūt et egent gloria dei. Et relicturuꝫ ſe dicit ſuꝑ eos ſigna. que vtiqꝫ mirantes credāt in euꝫ. ⁊ emiſſuruꝫ ex illis ſaluatosingentes diu̓ſas ⁊ in longinqͣs inſulas. quianō audierūt nomē eius. neqꝫ viderūt gloriaꝫeius et anūciaturos gl̓iam eius in gētibus. ⁊adducturos fratres iſtoꝝ quibꝰ loquebat̉ ideſt in fide ſb̓ deo pr̄e ſratres iſrahe itaꝝ elc̄orū. Adducturos at̄ ex om̄ibus gentibꝰ munꝰdn̄o in iumētis ⁊ vehiculis: que iumēta ⁊ vehicula bn̄ intelligūtur adiutoriā eſſe diuīa ꝑ cuiuſqꝫ gn̓is miniſteria dei vel angelica vel humana. in ciuitatē ſanctā iheruſaleꝫ q̄ nūc in ſāctis fidelibus ē diffuſa ꝑ t̓ras. Vbi em̄ diuinitus adiuuātur. ibi credut. et vbi credunt ibiveniūt. Comꝑauit at̄ dn̄s illos tanꝙͣ ꝑ ſimilitudīe in filijs iſrahel: offerētibus ei ſuas hoſtias. cū pſalmis in domo eius. qd̓ vbiqꝫ iam fac̄eccīa. et ꝓmiſit ab ip̄is ſe accepturuꝫ ſibi ſac̓dotes ⁊ leuitas. qd̓ nihilominꝰ fieri nūc videmus Non em̄ ex gn̓e carnis ⁊ ſanguis ſic̄ eratpͥmuꝫ ẜm ordīem aaron. ſed ſic̄ oꝑtebat in teſtamēto nouo. vbi ẜm ordīem melchiſedechſūmus ſac̓dos eſt xp̄s. ꝓ cuiuſqꝫ merito qd̓ incum gratia diuīa ꝯtulerit. ſac̓dotes ⁊ leuitaseligi nūc videmus. qui nō iſto nomīe qd̓ ſepeaſſequūtur indigni. ſed ea qͦ nō eſt bonis mal̓qꝫ cōis ſanctitate penſādi ſunt. Hec cū de iſtaque nūc imꝑtitur eccīe ꝑſpicua nobiſqꝫ notitſima dei miſeratōe dixiſſet. ꝓmiſit et fines adquos ꝑ vltimū iudiciū facta bonoꝝ maloꝝqꝫdiſcretōne veniet̉ dicens ꝑ ꝓphetam. vel d̓ domīo dicēs ip̄e ꝓpheta Quomo em̄ celū nouuꝫet t̓ra noua manebit coraꝫ me dic̄ domius. ſicſtabit ſemē veſtruꝫ ⁊ nomē veſtruꝫ. et erit meſis ex mēſe. ⁊ ſabbatū ex ſabbato. ⁊ veniet oīscaro in ꝯſpectu meo adorare in iheruſalē dicitdominꝰ. ⁊ egredietur ⁊ videbūt mēbra hoīmqui p̄uaricati ſunt in me vermis eoꝝ nō mōrietur ⁊ ignis eoꝝ nō extinguet̉. ⁊ erūt viſuiom̄i carni. Ad hoc iſte ꝓphetat̓mīauit librumad qd̓ termīabit̉ ſeculuꝫ Quidā ſane nō interp̄tati ſunt mēbra hominū. ſed cadauera viroruꝫ. ꝑ cadauera ſigͥficātes euidētem corporūpena. ꝙͣuis cadauer nͥ caro exanimis nō ſoleatnūcupari. illa vero aīata erūt corꝑa. alioquinnulla potuerūt ſentire tormēta. n̄ forte qꝛ mōtuoꝝ erūt corꝑa. id eſt eoꝝ qui in ſcd̓am mo̓tem cadet. ideo nō abſurde etiācadauerā dici poſſūt. Vnd̓ eſt ⁊ illud qd̓ ab eodem ꝓphetadictū iaꝫ ſupͣpoſui. Terra vero impioꝝ cadꝫQuis autē nō videat acādēdo eſſe appellatacadauerả Viroꝝ autē ꝓ eo poſuiſſe illos int̓pretes qd̓ hominū eſt manifeſtuꝫ ē. Neqꝫ eniꝫquiſquā dicturus eſt puaricatrices feminasin illo ſupplicio nō fut̉as ſꝫ ex potiorē p̄ſerumde quo femina facta eſt vt̓qꝫ ſexus accipitur.Verū qd̓ ad rem maxime ꝑtinēt. cū ⁊ in bonisdicitur veniet om̄is caro. qꝛ ex om̄i gn̓e hominū ppl̓us ille ꝯſtabit. nō em̄ om̄es homines ibierūt. qn̄ in penis plures erūt. ſꝫ vt dice̓ ceꝑaꝫ