accreſcūt. Sed ꝑ iudiciū dei quod erit nouiſſimū ꝑ eius filium iheſuꝫ xp̄m. tanta eius ⁊ taꝫnoua dei mune̓ claritas apparebit. vt nulla remaneat vetuſtatis veſtigia. qm̄quideꝫ et corpora ad incorruptiōꝫ atqꝫ īmortalitatē nouāex vete̓ corruptione atꝫ mortalitate tͣnſibūt.Nam hͦ de iſto temꝑe acciꝑe quo regnāt cuꝫrege ſuo mille ānis impudētie nimie mihi videt̉. cum aꝑtiſſime dicat. abſterget deꝰ oēmſacrima ab ocul̓ eoꝝ. ⁊ mors iamno erit neqꝫluctus neqꝫ clamor ſꝫ nec dolor vllus. Quis vero tam ſit tā abſurdus. ⁊ obſtinatiſſima ꝯtētione veſanus qui audeat affirmare in huiꝰ mo̓talitatis erūnis. nō dicoppl̓m ſanctū. ſꝫ vnūqueqꝫ ſct̄ōꝝ qui hāc vl̓ ducat vel ducturꝰ ſitvel duxerit̓ vitā. nullas hn̄tem lac̓mas vel dolores. cū potius quato quiſqꝫ eſt ſanctior ⁊ defiderij ſancti plemor. tato ſit eius in orādo fletus vberior? An nō eſt vox ciuis ſuꝑne ihrl̓m.facte ſunt mihi lac̓memee paneſ die ac nocteet lauabo ꝑ ſingulas noctes lectū meū: in lac̓mis meis ſtratuꝫ meū rigabo. ⁊ gemitus meꝰnō eſt abſtōditus a te. ⁊ dolor meus r̓nouatꝰeſt. Aut vero nō eius filij ſunt qui ingemiſct̉gͣuati. in quo nolūt expoliari. ſed ſuꝑueſtiri vtabſorbeat̉ moͣre avita? Nōne ipſi ſunt qͥ pͥmi.cias hn̄tes ſpūs in ſemetip̄is ingemiſcūt. adoptione expectates redemptōꝫ corꝑis ſui? Anip̄e apl̓us paulus nō erat ſuꝑnus iheroſolimitanus. vel nō. multomagīs hͦ erat qn̄ ꝓ iſrahelitis fratribꝰ carnalibus ſuis triſticia illi eratmagna ⁊ ꝯtinuꝰ dolor cordis eius. Quādo at̄mors nō erit in iſta ciuitate nͥ quādo diceturVbi eſt mors ꝯtentio tua. vbi eſt mors aculeus tuus. Aculeus at̄ mortis eſt peccatū. Qd̓tūc vtiqꝫ nō erit qn̄ dicetur. vbi eſt? Nūc vero nō quilibet infimus ciuis illius ciuitatis. ſꝫidē iſte iohānes in epl̓a clamat. Si dixerimꝰqꝛ pct̄m nō habemꝰ noſipſos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nob̓ nō eſt. Et in hͦ qͥdem libro cuius nōmen eſt apocalipẜ. obſcura multa dicunt̉ vtmētem legētis exerceāt. ⁊ pauca in eo ſūt. exquoꝝ manifeſtatōe indagetur cetera cuꝫ labore. maxime qꝛ ſic eadem multis modis repetit. ut alia atqꝫ alia dice̓ videat̉ cum alit̓ atqꝫaliter hec ip̄a dicere veſtiget̉. Veruꝫ in his ꝟbis vbi ait. Abſterget omēꝫ lac̓maꝫ ab ocuſeoꝝ ⁊ mors iam nō erit. neqꝫ luctus. neqꝫ clamor. ſed nec dolor vllus tanta luce dicta ſuntde ſeculo futuro ⁊ īmortalitate atqꝫ et̓nitateſanctoꝝ. Tunc em̄ ſoluꝫ atqꝫ ibi ſolum iſta n̄erit vt nulla debeamꝰ in literis ſacris quere̓ ſlegere manifeſta. ſi hec putauerimꝰ obſcura.vnc iam videamꝰ ¶ Ca. xviij.quid etiaꝫ apl̓us petrus de hͦ iudicōſcpͥſerit. veniēt inquit in nouiſſimodierū illuſione illud ētes ẜm ꝓprias ꝯcupiſcentias ſuas eūtes ⁊ dicētes. Vbi eſt ꝓmiſſuꝫ pn̄tie ipſius? Ex quo em̄ pr̄es dormierūt. ſic oīaꝑſeuerāt ab inicio creature. Latet em̄ illos hͨvolētes quia celi erāt olim et t̓ra de aqua. etꝑ aquaꝫ ꝯſtituta dei verbo ꝑ que qui tūc eratmūdus aqua mūdatus deperijt. Qui autē nc̄ſunt celi ⁊ terra eodem ꝟbo repoſiti ſunt. igni reẜuandi in diem iudicij ⁊ ꝑditionis hoīmimpioꝝ. Hoc vnū vero non lateat vos cariſſimi. quia vnꝰ dies apud dn̄m ſicut mille āni. etmille aniſicut dies vnus. Non tardat dn̄s ꝓmiſſum. ſicut quidā tarditateꝫ exiſtimat. ſedpatiēter fert ꝓpter vos. nolens alique perire.ſed omēs in pnīam cōuerti. Venietat̄ dies domini ut fur. in quo celi magno impetū tͣnſcuirēt. elemēta atardentia reſoluetur. ⁊ terra ⁊que in ipſa ſunt opera exurentur. His gͦ omībus ꝑeuntibus. quales oꝑtet eſſe vos in ſct̄isꝯu̓ſationibus expectātes. ⁊ ꝓperātes ad pn̄tiam diei dn̄i ꝑ quaꝫ celi ardētes ſoluētur ⁊ elemēta ignis ardore decoquetur. Nouos verocelos ⁊ t̓ram nouam ẜm ꝓmiſſa ip̄ius expectamus. in qͥbus iuſticia inhabitat. Nihil hic dixit de reſurrectiōe mortuoꝝ. ſed ſane de ꝑditione mūdi huius ſatis: vbi etiam ꝯmemorasfactū an̄ diluuiuꝫ vid̓r admonuiſſe quodamodo qͣtenus in fine huiꝰ ſeculi mūdum iſtū periturū eſſe credamus. Naꝫ ⁊ illo temꝑe ꝑiſſe dixit. qui tūc erat mūduꝫ nec ſolum orbe t̓re verū et celos quos vtiqꝫ iſtos aereos intelligīꝰquoꝝ ſocuꝫ ac ſpaciū. tūc aqua creſcēdo ſuperauerat. Ergo totus a̓pene totus aer iſte vētoſus. qd̓ celuꝫ vel potius celos vocat. ſꝫ iſtosvtiqꝫ imos nō illos ſupͥmos. vbi ſol ⁊ luna ⁊ fidera ꝯſtituta ſunt. ꝯuerſus fuerat in humidāqͣlitateꝫ. atqꝫ hͦ modo cū terra perierat. cuiꝰtͣre vtiqꝫ p̓or facies fue̓ at deleta diluuio. quiat̓nunc ſunt inqͥt celi ⁊ t̓ra. eodem ꝟbo repoſiti ſunt. igni reẜuādi in diem iudicij ⁊ ꝑditōiſhoīm impioꝝ. Proinde qui celi et que tra id ēqui mūdꝰ ꝓ eo mūdo qui diluuio perijt ex eadem aqua repoſitus eſt ip̄e igni nouiſſimo reẜuatur in diem iudicij ⁊ ꝑditionis hoīm impiorū. Nam ⁊ hoīm ꝓpter magnā quādaꝫ ꝯmutatōem nō dubitat dicere ꝑditioneꝫ futura.cū tn̄ eoꝝ quāuis in et̓nis penis ſit māſura natura. Querat forſita aliq̓s. ſi poſt fc̄m iudicium iſte mūdus ardebit anteꝙͣ ꝓ illo celuꝫ nouū ⁊ t̓ra noua reponant̉ eo ipſo tꝑe ꝯflagratōis eiꝰ. vbi erūt ſct̄i cuꝫ eos hn̄tes corꝑa inaliqͦ corꝑali loco eſſe neceſſe ſit: poſſumꝰ rn̄dere futuros eos eſſe in ſuꝑioribꝰ partibꝰ. quoita nō aſcēdet flāma illius incedij queadmodum nec vnda diluuij. Talia qͥppe illis inerūtcorpora. vt illic ſint vbi eſſe voluerīt ſed nec