eoꝝ ẜuātur in mari aūt qd̓ eſt abſurdius mare hēat bonos mortuos ⁊ infernꝰ maloſ. Quiſhoc putauit? Sed ꝓfecto ꝯueniēter qͥdaꝫ hocloco mare ꝓ iſto ſeculo poſitū accipiūt. Cuꝫergo ⁊ qͦs hic inueniet xp̄s in corꝑe ꝯſtitutosſimul ſigͥficaret cū eis qui reſurrecturi ſunt iudicādos. etiam ip̄os mortuos appellauit bonos qͥbus d̓r Mortui em̄ eſtis ⁊ vita veſtra abſcōdita eſt cū xp̄o in deo. ⁊ malos de q̓bus d̓rſine mortuos ſepelire mortuos ſuos. Poſſuntmortui etiā ꝓpter hoc dici: ꝙ mortalia gerūtcorꝑa. Vnd̓ apl̓us. Corpus qͥdem inquit mortuū eſt ꝓpter pct̄m. ſpūs autē vita eſt ꝓpt̓ iuſticiam. vtrūqꝫ in hoīe viuēte atqꝫ in hoc corꝑe ꝯſtituto eſſe demōſtrans ⁊ corpus mortuū⁊ ſpiritū vitam. Nec tamē dixit corpus mortale. ſed mortuū. quauis eadem paulopoſt et̄mortalia corꝑa ſicut vſitatius vocatur appellet. hos ergo mortuos exhibuit mare qͥ ineo erāt. id eſt exhibuit hoīes hoc ſeculuꝫ quicūqꝫ in eoerāt quia nōduꝫ obierat. Et mors⁊ infernus inqͥt reddiderūt mortuos qͦs in ſehēbāt. Mare exhibuit. qꝛ ſicut inuēti ſunt affuerūt. Mors vero ⁊ infernus reddiderūt qm̄vite de qua iam exierat reuocarūt. Nec fruſtra fortaſſe nō ſatis fuit vt dice̓t mors aūt īfernus. ſed vtrūqꝫ dictuꝫ eſt. Mors ꝓpter bonos. qui tm̄ modo mortē perpeti potuerūt nō ⁊infernū. infernus autē ꝓpter malos. qui etiaꝫpenas apud inferos pendūt. Si em̄ nō abſurdecredi vid̓r atiquos etiam ſanctos. qui veturicriſti tenuer̄t fidem. locis quidē a tormētis īpioꝝ remotiſſimis. ſed apud inferos fuiſſe donec eos inde ſanguis xp̄i et ad ea loca deſcēſus eruerēt ꝓfecto deinceps boni fideles effuſo illo p̄cio iam redempti. ꝓrſus inferos neſciunt. donecetiā receptis corꝑibus bona recipiant qͥ meretur. Cum auteꝫ dixiſſet ⁊ iudicatiſūt ſinguli ẜm facta ſua. breuit̓ ſb̓iecit quēadmodum fuerīt iudicati. Et mors ⁊ infernus īquit miſſi ſunt in ſtagnū ignis. his noībus ſigͣficas dyabolū. qm̄ mortis eſt auctor infernaꝝqꝫ penaꝝ vniu̓ſaniqꝫ ſimul demonū ſocietatēHoc emeſt quod ſupͣ euidentius pocupandoiam dixerat. ⁊ dyabolus qͥ ſeducebat eos miſus eſt inſtagnū ignis ⁊ ſulphuris. Quod vero obſcurius adiūxerat dicēs. qūo ⁊ beſtia etp̄ſeudo ꝓpheta: hic aꝑtius. et qui non ſunt inuēti inqͥt in libro vite ſcpͥti miſſi ſunt ī ſtagniignis. Non deuꝫ lib̓ iſte ꝯmemorat. ne obliuione fallatur. ſed p̄deſtinatōem ſigͥficat eoruꝫqͥbus et̓na dabitur vita. Neqꝫ em̄ neſcit eosdeus. ⁊ in hoc libro legit vt ſciat. ſed potiꝰ ipſa eius pn̄tia de illis q̄ falli nō poteſt liber eſtvite. in qͦ ſunt ſcp̓ti. id eſt an̄ p̄cogͥti. ¶ Ca¶Inito autē iudicio quo p̄nunciauitiudicādos malos. reſtat vt etiā d̓ bonis dicat. Iam em̄ explicauit qd̓ breuit̓ a dn̄o dictuꝫ eſt. Ibūt iſti in ſuppliciū ē ternū ſeqͥt̉ vt explicet qd̓ et ibi ꝯnectit̉. iuſti at̄in vita et̓nam. Et vidi inqͥt celum nouū ⁊ terram nouā. Nam pͥmuꝫ celum ⁊ terra r̄ceſſer̄t.⁊ mare iam nō eſt. Iſto fiet ordīe qd̓ ſuꝑius p̄ocupādo iaꝫ dixit vidiſſe ſe ſuꝑ thronū ſedentem. cuiꝰ a facie fugit celuꝫ ⁊ tra. Iudicatisquippe his qui ſcp̓ti nō ſunt in libro vite. ⁊ inet̓nuꝫ ignem miſſis. qui ignis cuiuſmōi ⁊ in qͣmūdi vel reruꝫ parte fut̉us ſit. hoīem ſcire. arbitror nemīem niſi forte cui ſpūs diuius oſtedit. Tunc figura huiꝰ mundi mūdanoꝝ ignium ꝯflagratōe p̄teribit: ſic̄ fc̄m eſt mundanaruꝫ aquaꝝ inūdatione diluuiū. Illa itaqꝫ vtdixi ꝯflagtione mundana elemētoꝝ corruptibiliū qualitates q̄ corꝑibus nr̄is corruptibilibus ꝯgruebāt. ardēdo penitus interibūt Atip̄a ſb̓a eas qͣlitates hēbit que corꝑibus immortalibꝰ mirabili mutatōe ꝯueniant. vt ſcꝫmūdus in melius īnouatus. aꝑte accōmodet̉homībus etiaꝫ carne in meliꝰ innouatis. Qd̓autē ait. ⁊ mare iam nō eſt. vtrū maximo illoardore ficcetur an ⁊ ip̄m vertat̉ in melius nōfacile dixerim. Celuꝫ quippe nouū ⁊ t̓ram nouam futurā legimꝰ De mari autē nouo aliq̓dme vſpiā legiſſe nō recolo: niſi qd̓ in hoc eodēlibro reꝑitur tanꝙͣ mare vitreuꝫ ſimile criſtallo. Sed tunc de iſto fine ſeculi nō loquebaturnec ꝓprie dixiſſe vid̓r mare. ſꝫ tanꝙͣ mare. qͣnuis ⁊ nunc fc̄ amat ꝓphetica locutio ꝓprijs Xbis trāſlata miſce̓. ac ſi quodāmodo velare qd̓d̓r: potuit de illo mari dice̓. ⁊ mare iam nō eſtde quo ſupͣdixerat ⁊ exhibuit mortuos marequi in eo erāt. Iam em̄ tunc non erit hoc ſecūlum. vita mortaliuꝫ. turbulētum et ꝓcelloſuꝫquod maris nomīe figurauit. ¶ Ca. xvij.T ciuitatem inqͥt magnā iheruſaleꝫnoua vidi deſcendētem de celo a deoaptataꝫ quaſi nouā nuptam ornataꝫmarito ſuo. Et audiui vocē magnaꝫ de thronō dicētem. Ecce thab̓naculuꝫ dei cū hoībuſ⁊ habitabit cum eis. ⁊ erunt ipſi ppl̓us eius. ⁊ip̄e deus erit cuꝫ eis. Et abſterget ab oculiseoꝝ oēꝫ lacrima. ⁊ mors īaꝫ nō erit. nec ſuctꝰnec clamor. ſed nec vllus dolor. qꝛ pͥora abierunt. Et dixit qui ſedit in throno. Ecce nouafacio oīa. De celo deſcēdere iſta ciuitas dicitur: qm̄ celeſtis eſt gratia quadeus eā fecit.Propter qd̓ ei dicit etiā pyſaiam. Ego ſuꝫ dominꝰ faciēs te. Et de celo quidē abinicio ſuideſcēdit. ex quo ꝑ huiꝰ ſeculi tempꝰ. gratiadei deſuꝑ veniēte ꝑ lauacrum regnatōnis inſpirituſancto miſſo de celo. ſubinde ciues eiꝰ