ſunt iam tamē eoꝝ aīe regnāt cum illo. dumiſti mille āni decurrūt. Vnde in hoc eodem libro ⁊ alibi legitur. Beati mortui qͥ in dominomoriūtur: amodo iam dic̄ ſpūs ⁊ requieſcantaloboribus ſuiſ. nam oꝑa illoꝝ ſequūtur illoſRegnat itaqꝫ cum xp̄o nūc pͥmum eccīa in viuis ⁊ mortuis. Propterea em̄ ſicut dic̄ apl̓usmortuꝰ eſt xp̄us: vt ⁊ viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ dn̄etur. Sed ideo tm̄ modo martiꝝ aīas ꝯmemorauit. qꝛ ipſi p̄cipue regnant mortui qui vſqꝫad morteꝫ ꝓ veritate certarūt. Sed a partetotum etiā ceteros mortuos intelligimꝰ ꝑtinētes ad eccīam quod eſt regnuꝫ xp̄i. Quodvero ſequit̉. ⁊ ſi qui nō adorauer̄t beſtiam necimagine eius. neqꝫ acceperūt inſcpͥtionem infrōte aut in manu ſua. ſimulde viuis ⁊ mortuis debemus acciꝑe. Que ſit porro iſta beſtiaquāuis ſit diligētius requirēdum: nō tam̄ abhorret a fide recta vt ip̄a impia ciuitas intelligatur ⁊ ppl̓us infideliū ꝯtrarius ppl̓o fideli⁊ ciuitati dei. Imago vero eius ſimulatio eiꝰmihi videtur. in eis vicꝫ homībus qui velut fidem ꝓfitētur. ⁊ infidelit̓ viuunt. Fingūt eniꝫſe eſſe quod nō ſunt. vocāturqꝫ nō veraci effigie. ſed fallaci imagine xp̄iani Ad eādem naqꝫ beſtiam ꝑtinēt nō ſolum aꝑte mimici nominis xp̄i. ⁊ eius glorioſiſſime ciuitatis. ſꝫ etiamzizania que de regno eius qd̓ eſt eccīa in fineſeculi colligēda ſunt. Et qͥ ſunt qui nō adorātbeſtiam nec īmagīem eius. niſi qui faciunt qd̓ait apl̓us. ne ſitis iuguꝫ ducētes cum infidelibus? Non adorat em̄. id eſt nō ꝯſentiūt. nō ſb̓iciūtur. neqꝫ accipiūt inſcp̓tionem notam ſcilicet c̓minis in frōte ꝓpter ꝓfeſſionem. in manuꝓpter oꝑationem. Ab his ergomalis alieni ſiue adhuc in iſta mortali carne viuētes. ſiue d̓functi regnāt cum xp̄o iamnūc modo quodāmodo huic temꝑi ꝯgruo ꝑ totum hͦ int̓ualluꝫqd̓ nu̓omille ſignificat̉ ānoꝝ. Reliqui eoruminqͥt nō vixerūt. hora em̄ nunc eſt cum mortuiaudiēt vocem filij dei. ⁊ qui audierint viuēt.Reliq̓ vero eoꝝ nō viuēt Quod vero ſb̓diditdonec finiātur mille āni: intelligēdum eſt ꝙeo temꝑe nō vixerūt quoviue̓ debuerūt ad vitam ſcꝫ de morte trāſeundo. Et ideo cum dieſvenerit qͦ fiat ⁊ corpoꝝ reſurrectio: nō ad vitam de monumētis ꝓcedent. ſꝫ ad iudiciū addānationem ſcꝫ que ſcd̓a mors d̓r. Donec finiant̉ em̄ mille āni quicūqꝫ nō vixerit id eſt iſtototo tempore qͦ agitur pͥma reſurrectio nonaudierit vocem filij dei. ⁊ ad vitam de mortenō trāſierit. ꝓfecto in ſcd̓a reſurrectōne quecarnis eſt in mortem ſcd̓am cum ip̄a carne tͣnſibit. Seqͥtur em̄ ⁊ dic̄. Hec reſurrectio pͥmaeſt. Geatus ⁊ ſanctꝰ qui habet in hac pͥma reſurrectōne ꝑtem id eſt particeps eius eſt. Ipſe autem ē particeps eiuſ qͥ nō ſolum a morteque in peccatis eſt r̓uiuiſcit. verum etiā in eoꝙ r̓uixerit ꝑmanebit. In iſtis inqͥt ſcd̓a morſnō habet poteſtatem. Habet autē in reliq̓s dequibꝰ ſuꝑius ait. reliqͥ eoꝝ non vixerunt donec finiatur mille āni: qm̄ toto iſto temꝑis int̓uallo quod mille anos vocat quatumcūqꝫ ineo qͥſqꝫ eoꝝ vixit in corꝑe nō r̓uixit a morte īqͣ eū tenebat impietas: ut ſic reuiuiſcēdo pͥmereſurrectōnis particeps fiē̓t. atqꝫ in eo poteſtatem ſcd̓a mors nō hr̄et.¶ Ca. x.Vnt qui putāt reſurrectōnem dici n̄poſſe niſi corpoꝝ: ideoqꝫ iſtam qͦꝫ primā in corporibus futuram eſſe cōtendūt. Quoꝝ em̄ eſt inquiūt cadere. eoꝝ eſt reſurge̓. Eadunt autē corꝑa moriendo. nam acadēdo cadauera nuncupatur. Non ergo aīarum inquiūt reſurrectio poteſt eſſe ſꝫ corporūSed quid ꝯtra apl̓um dicūt qui eam reſurrectōeꝫ appellat Nam ẜm interiorem. nō ẜm exteriorem homīem vtiqꝫ reſurrexerāt qͥbuſ aitSi reſurrexiſtis cum xp̄o. que ſurſuꝫ ſunt ſapite. Quem ſenſum ſb̓ verbis alijs alibi poſuitdicens. vt queadmodum xp̄us reſurrexit amortuis ꝑ gloriam pr̄is: ſic ⁊ nos in nouitatevite ambulemꝰ. Hinc eſt ⁊ illd̓. Surge qͥ dormis ⁊ exurge a mortuis ⁊ illumīabit te xp̄usQuod autē dicunt nō poſſe reſurgē. niſi quicadūt. ⁊ ideo putāt r̓ſurrectōnem ad corporanō ad aīas ꝑtinere. quia corpoꝝ eſt cade̓ curnō audiūt nrcedatis ab illo ne cadatis. ⁊ ſuodomīo ſtat. aut cadit. et qui ſe putat ſtare videat necadat. Puto em̄ ꝙ in anima nō ī corpore caſus iſte cauedus eſt. Si igitur cadētium ē reſurrectio. cadūt autē ⁊ anime: ꝓfectoet animas r̓ſurge ꝯfitendum ē. Qd̓ auteꝫ cuꝫdixiſſet in iſtis ſcd̓a mors nō habet ptatem adiūxit atqꝫ ait. ſed erūt ſacerdotes dei ⁊ xp̄i. etregnabūt cum eo mille anis: nō vtiqꝫ de ſolisep̄is ⁊ p̄ſbiteris dictum eſt qui ꝓprie iam vocant̉ in eccleſia ſac̓dotes ſed ſicut omēs xp̄oſdicimus ꝓpter miſticuꝫ criſma; ſic omēs ſac̓dotes qͣm̄mēbra ſunt vnius ſac̓dotis. De quibus apl̓us petrus. Plebs inqͥt ſancta regaleſac̓dotium. Sane lꝫ breuit̓ atqꝫ tͣnſeunt̉ inſinuauit eſſe deuꝫ xp̄um dicēdo ſac̓dotes dri ⁊ criſti hͦ eſt patris ⁊ filij. quāuis ꝓpter formā ẜuiſicut homīs filius. ita eti am ſac̓dos xp̄us effectus ſit in et̓num. ẜm ordinem melchiſedech.de qua re in hoc opere nō ſemel diximꝰ. La.T cum finiti fuerint inqͥt mille .xi.āni ſoluet̉ ſathanas de cuſtodia ſua.⁊exibit ad ſeducēdas natiōes q̄ ſuntin qͣtuor angulis t̓re gog ⁊ magog. ⁊ traheteos in bellum quoꝝ numerus eſt ut arena maris. Ad hoc ergo tūc ſeducꝫ ut ī hͦ bellū tͣhat
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten