illa ſentētia. quis intrat in domuni fortis. niſiprius alligau̓it fortem. ẜm em̄ ſnīe eius veritatem ordo iſte ẜuatus eſt. vt pͥus alligaret̉ fortis. ereptiſqꝫ vaſis eius longe lateqꝫ in omībꝫgētibus ex firmis ⁊ infirmis ita multiplicaretur eccīa. ⁊ ex ip̄a rerū d̓initus p̄dictaꝝ ⁊ impletarū robuſtiſſima fide etiā ſoluto vaſapoſſet auferre. Sicut em̄ fatendū eſt multoꝝ refrigeſce̓ caritatem cū abundat iniq̓ͥtas. ⁊ inuſitatis maximiſqꝫ ꝑſecutiōibus atqꝫ fallacijſdyaboli iam ſoluti eos qui in libro vite ſcriptinō ſunt multos eſſe ceſſuros. ita cogitadum enō ſoluꝫ quos bonos fideles illud tempꝰ inueniet. ſed nōnullos etiam qͥ foris adhuc eruntadiuuāte dei gr̄a ꝑ ꝯſideratōꝫ ſcp̓turaruꝫ. inqͥbus et alia ⁊ finis ip̄e p̄nunciatus ē. que venire iam ſentiūt. ad credend̓ qd̓ nō credebātfuturos eſſe firmiores. ⁊ ad vincend̓ etiaꝫ nōligatuꝫ dyabolum fortiores. Qd̓ ſi ita erit. ꝓpte̓a p̄ceſſiſſe dicenda ē eius alligatio. vt etligati ⁊ ſoluti expoliatō ſeque̓tur. qm̄ de hacre dc̄m eſt quis intrabit in domū fortis vt vaſa eius eripiat niſi pͥus alligau̓it forte. CaNte̓a dū mille ānis alligatꝰ eſt dyabolꝰ Iix.ſancti regnāt cuꝫ xp̄o euā ipſis mille ānis. eiſdem ſine dubio ⁊ eodēmodo intelligēdis id ēex iſto iam temꝑe pͥoris eius aduētus. Excepto quippe illo regno de qͦ in fine dicturꝰ eſt venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete paratum vob̓regnū. niſi alio aliquo mō longe quidē impari iam nūc regnaret cum illo ſancti eius qͥbuſait. ecce ego vobiſcū ſum vſqꝫ in ꝯſumatōꝫ ſeculi ꝓfecto nō etiaꝫ nūc̓ dice̓tur eccīa. regnūeius regnū celoꝝ. Nam vtiqꝫ iſto temꝑe ī regno dei eruditur ſcriba ille. qui ꝓfert de theſauro ſuo noua ⁊ vetera. de quo ſupͣ locuti ſumus. ⁊ de eccīa collecturi ſunt zizania meſſores illi que ꝑmiſit cuꝫ tritico ſimul creſce̓ vſqꝫad meſſem. Qd̓ exponēs ait. Meſſis eſt finisſeculi meſſores autē angeli ſunt. Sicut gͦ colligūtur zizania ⁊ igni ꝯburūtur: ſic erit in ꝯſumiatiōe ſeculi. M ittet filius homīs angelosſuos ⁊ colliget de regno eius omīa ſcandalaNunqͥd de regno illo vbi nulla ſunt ſcādala.De iſto gͦ regno eius qd̓ eſt hic ⁊ eccīa colligetur. Item dicit. Qui ſoluerit vnū de mādatis iſtis minimis ⁊ docuit ſic hoīes. mīmus vocabit̉ in regno celoꝝ. Qui autē fecerit ⁊ ſic docuerit. magnꝰ vocabit̉ in regno celoꝝ Vtrūqꝫ dicit in regnoceloꝝ. et qui nō fac̓ mādataq̄ docet. hͦ ē em̄ ſolue̓. nō ẜuare. n̄ face̓ ⁊ illū qͥfacit ⁊ ſic docet. ſed iſtū mīmuꝫ. illum magnūEt ꝯtinuo ſecutꝰ adiūgit. Dico em̄ vob̓ qꝛ niſi abūdaue̓it iuſticia veſtra ſuꝑſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ. id eſt ſuꝑ eos qui ſoluūt qd̓ docent. d̓ſcribis eī ⁊ phariſeis dic̄ alio loco qm̄ dict̄ ⁊ n̄faciūt. Niſigͣabūdauerit ſuꝑ hos iuſticia veſtra. id eſt vt vos nō ſoluatis ſed faciatis potius qd̓ docetis. nō intrabitis inqͥt in regnū celoꝝ Alio modo igit̉ inielligēdum eſt regnuꝫceloꝝ. vbi ambo ſūt. ⁊ ille ſcꝫ qui ſoluit qd̓ docet. ⁊ ille qui facit. ſed ille minius iſte magnꝰalio mō autē regnuꝫ celoꝝ d̓r. quo nō intrat.niſi ille qui facit. Ac ꝑ hͦ vbi vtrūqꝫ genus eſteccīa eſt qualis nūc eſt. Vbi autē illud ſolumerit eccīa eſt. qual̓ tunc erit qn̄ malus in ea n̄erit. Ergo ⁊ nūceccīa regnuꝫ xp̄i eſt regnūceloꝝ. Regnāt itaqꝫ cū illo etiam nūc ſancticiꝰ. alit̓ quid̓ ꝙͣ tunc regnabūt. nec tn̄ cū illoregnant zizania. quāuis in eccīa cum triticocreſcāt. Regnat enicū illo qui faciūt qd̓ apoſtolus ait. ſi reſurrexiſtis cuꝫ xp̄o que ſurſumſunt ſapite vbi xp̄us eſt indextera dei ſedensque ſurſuꝫ ſunt querite. nō que ſupͣt̓ram. Deqͣlibus item dic̄. qd̓ eoꝝ ꝯu̓ſatō ſit in celiſ. Poſtremo regnāt cuꝫ illo qui eo mō ſunt ī regnoeius. vt ſint etiam ipſi regnū eius. Quo modoautē ſunt regnū xp̄i. qͥ vt alia taceam. ꝙͣuisibi ſint donec colligātur in fine ſeculi de regͦeius omīa ſcādala. tamē illuc ſua querūt nonque iheſuxp̄i De hͦ reg̓no gͦ milicie in quo adhūc cū hoſte ꝯfligitur. ⁊ aliquādo repugnat̉repugnatibus vicijs. aliquādo cedentibꝰ imperatur donec veniat̉ ad illud pacatiſſimū regnū vbi ſine hoſte regnabit̉. ⁊ de hac pͥma reſurrectōe quē nūc eſt: liber iſte ſic loquit̉. Cūem̄dixiſſet alligari dyaboluꝫ mille ānis ⁊ poſtea ſolui breui temꝑe. mox recapituſado qd̓iniſtis mille āniſ agat eccīa l̓ agat̉ ī ea ⁊ vidiinqͥt ſedes ⁊ ſedētes ſupͣ eas ⁊ iudiciuꝫ datūeſt: nō hͦ putand̓ eſt de vltimo iudicio dici. ſꝫſedes prepoſitoꝝ. ⁊ ipſi prepoſiti intelligēdiſunt ꝑ qͦs ecc̄īa nūc gub̓natur Iudiciuꝫ autēdatuꝫ nullū melius accipiend̓ vid̓r ꝙͣ id quoddictum ē: que ligaueritis int̓ra ligata erūt ⁊in celo. ⁊ que ſolueritis in t̓ra; ſoluta erunt etin celo. Vnd̓ apl̓us. Quid em̄ mihi eſt inqͥt dehis qui foris ſunt iudicare? Nōne de his quiintus ſunt vos iudicatis? Et aīe inqͥt occiſoruꝫ ꝓpter teſtimoniuꝫ iheſu. ⁊ ꝓpter verbū deiſb̓auditur quod poſtea dicturus ē. regnauerunt cuꝫ iheſumiſle ānis. aīe ſcꝫ martiruꝫ nonduꝫ ſibi corporibꝰ ſuis redditis. neqꝫ em̄ piorum aīe mortuoꝝ ſeꝑantur ab eccīa que etiānūc eſt regnuꝫ xp̄i. Alioqn̄ nec ad altare deifie̓t eoꝝ memoria īcōicatione corꝑis xp̄i necaliq̓d ꝓdeſſet ad eius in periculiſ baptiſmumcurrere. ne ſine illo finiat̉ hͨ vita. nec ad recōciliatōem. ſi forte ꝑ penitētiam malāve ꝯſciētiam quiſqꝫ ab eodē corꝑe ſeꝑatus eſt. Cur eīfiunt iſta niſi qꝛ fideles etiā defuncti membraſunt eius? Quauis gͦ cuꝫ ſuis corꝑibus nōduꝫ