deus qui ſunt eius ⁊ tamē hic erit etiam illotempequo ſoluēdus ē dyabolus. ſicut ex quoē inſtituta h̓ fuit ⁊ erit om̄i temꝑe: in ſuis vtiqꝫ qui ſuccedūt naſcēdo moriētibus. Nā paulo poſt dicit. ꝙ ſolutꝰ dyabolus ſeductas getes toto orbe t̓raruꝫ attͣhet in bellū adu̓ſus eāquoꝝ hoſtium nus erit vt arena maris. Et aſcēderunt inqͥt ſuꝑ t̓re latitudineꝫ. ⁊ cinxerūtcaſtra ſanctoꝝ. ⁊ dilectā ciuitatē. ⁊ deſcēditignis de celo a deo ⁊ comedit eos. ⁊ dyabolꝰqͥ ſeducebat eos miſſus eſt in ſtagnū ignis etſulphuris vbi ⁊ beſtia ⁊ p̄ſeudo ꝓphete. ⁊ cruciabunt̉ die ac nocte in ſecula ſeculoꝝ. Sꝫ hͦiam ad iudiciū nouiſſimū ꝑtinet qd̓ nunc ꝓpt̓ea ꝯmemorādum putaui. ne quis exiſtimet eoip̄o paruo tꝑe quoſoluet̉ dyabolus in hac terra eccleſia nō futurā illo hic eā vel nō inueniēte cum fuit ſolutus. vel abſumēte cū fue̓it modis omībus ꝑſecutus. Non itaqꝫ ꝑ totuꝫ hͨ tepus qd̓ liber iſte ꝯplectit̉ a pͥmo ſcꝫ aduētu criſti vſqꝫ in ſeculi finem qͥ erit ſcd̓us eius aduentus. ita dyabolus alligat̉ vt eius hͨ ip̄a ſit alligatio. ꝑ hͦ int̓uallum quod mille ānoꝝ numero appellat nō ſeduce̓ ecc̄īam: quādoquidemillā nec ſolutus vtiqꝫ ſeducturꝰ eſt. Nam ꝓfecto ei ſi alligari eſt nō poſſe ſeduce̓ ſiue nō permitti: quid erit ſolui. niſi poſſe ſeduce̓ ſiue permitti? qd̓ abſit ut fiat. Sed alligatō dyabolieſt nō ꝑmitti exerce̓ totam temptatōeꝫ quaꝫpoteſt vl̓ vi vl̓ dolo ad ſeducēdos homīes inpartē ſuam cogendo violent̓. fraudulēter vefallēdo. Qd̓ ſi ꝑmitte̓tur tam lōgo temꝑe. ettata infirmitate multoꝝ plurimos tales quales deus id perpēti nō vult. ⁊ fideles deiceret⁊ ne crederet impediret. qd̓ ne faceret alligtuſ ē. Tunc autē ſoluet̉. quādo ⁊ breue tempꝰerit. Nam tribus ānis ⁊ ſex mēſibus. legit̉ totis ſuis ſuoꝝqꝫ viribꝰ ſeuiturus. Et tales er̄tcum qͥbus eis belligerāduꝫ eſt. vt vinci tantoeius impetu inſidijſqꝫ pn̄t. Si autē nunꝙͣ ſolueret̉ minꝰ apparet eius maligna potētia. minus ſancte ciuitatis fideliſſima paciētia ꝓbaretur. minꝰ deniqꝫ ꝑſpice̓tur. ꝙͣ magno eiusmalo tam bn̄ fuit vſus oīpotens deus. qui eūnec oīno abſtulit a temptatōe ſanctoꝝ. quauis ab eoꝝ interioribus homībus vbi in deūcreditur. foras miſſum. vt eius forīſecꝰ impugnatione ꝓficerēt. ⁊ in eis qui ſunt ex parteipſius alligauit. ne quātaꝫ poſſet effūdendo⁊ exercēdo maliciā īnumerabiles infirmoſ. exquibꝰ eccīam multiplicari ⁊ impleri oꝑtebatalios credituros alios iam credētes a fide pꝰetatis hos det̓rerēt. hos frāgeret. Et ſoluetin fine vt ꝙͣ fortem adu̓ſarium dei ciuitas ſuperauit. cū ingēti gloria ſui redemptoris. adiutoris liberatoris aſpiciat. In eoꝝ ſane quitūc futuri ſunt ſanctoꝝ atqꝫ fideliū ꝯꝑatōnequid ſumꝰ? Qn̄quideꝫ ad illos ꝓbādos tātꝰſoluet̉ inimicꝰ. cum qͦ nos ligato tātis ꝑiculidimicamus quāuis ⁊ hoc temꝑis int̓uallo qͦſdam milites xp̄i tam prudētes ⁊ fortes fuiſſeatqꝫ eſſe nō dubiū eſt vt et̄ ſi tūc in iſta mortalitate viuerēt quādo ille ſoluet̉. omēs infidias eius atqꝫ impetus ⁊ caueret prudētiſſime.⁊ paciētiſſime ſuſtinerēt. Hec autē alligatiodyaboli nō ſolum facta eſt ex qͦ cepit eccleſip̄ter iudeā t̓ram in nationes alias atqꝫ aliasdilatari. ſed etiā nunc fit ⁊ fiet vſqꝫ ad t̓minūſeculi quo ſoluēdus eſt. qꝛ ⁊ nūc hoīes ab infidelitate in qͣ eos ip̄e poſſidebat ꝯutuntur adfidem. ⁊ vſqꝫ in illu finem ſine dubio ꝯuertent̉Et vtiqꝫ vnicuiqꝫ iſte fortis tūc alligat̉: quando ab illo tanqͣꝫ vas eius eripit̉. et abiſſus vbiincluſus eſt nō in eis ꝯſūpta e quādo ſunt mortui. qui tūc erāt qn̄ eſſe cepit incluſus. ſed ſucceſſerūt eis alijnāſcēdo atqꝫ ſuccedūt donec finiatur hͦ ſeculū qͥ oderint xp̄ianos. in quoruꝫquotidie velut in abiſſo cecis ⁊ ꝓfundis cordibus includat̉. Vtrū at̄ etiam illis vltimis t̓bꝰānis ⁊ mēſibus ſex. qn̄ ſolutus totis viribꝰ ſeuiturus ē aliqͥs in qua nō fuerat ſit acceſſuruſad fidem. nōnulla q̄ſtio eſt Quomō em̄ ſtabitqd̓ dictum eſt. qͥs intrat in domū fortis vt vaſa eius eripiat niſi pͥus alligau̓it fortem ſi etiam ſoluto eripiūtur? Ac ꝑ hoc coge̓ videturiſta ſentētia vt credamꝰ illo ſcꝫ exiguo tēpore nemīem acceſſurū eſſe ppl̓o xp̄iano. ſed cuꝫeis qui iam xp̄iani reꝑti fuerint dyabolū pugturuꝫ ex quibꝰ etiā ſi aliq̓ victi ſecuti euꝫ fuerint nō eos ad p̄deſtinatuꝫ filioꝝ dei numeꝝꝑtinere. neqꝫ em̄ fruſtra idem iohānes apl̓usqui ⁊ hāc apocalipſim ſcpͥſit. in epl̓a ſua de qͥbuſdam dic̄ Ex nob̓ exierūt ſed nō erāt ex nobis. Naꝫ ſi fuiſſent ex nob̓ ꝑmāſiſſent vtiqꝫ nōbiſcuꝫ. Sed quid fiet deꝑuulis? Nimiū qͥppeincredibile eſt. nullos iam natos et nōduꝫ baptizatos p̄occupari xp̄ianoꝝ filios illo tēpore infantes nullos etiam ip̄is naſci iam diebꝰaut ſi erūt nō eos a parētibꝰ ſuis ad laua crūregn̓ationis mō qͦcunqꝫ ꝑduci. Quod ſi fiet:qͦ pacto ſoluto iā dyabolovaſa iſta eripieturin cuius domū nemo intrat vt vaſa eius eripiat niſi pͥus alligau̓it eum? Imo vero i d̓ potius eſt credendū. nec qͥ cadant de eccīa nec qͥaccedāt eccīe illo tempore defuturos. Sed ꝓfecto tam fortes erūt. et ꝑentes ꝓ baptizandis ꝑuulis ſuis. ⁊ hij qui tūc pͥmitus credituriſunt vt illum fortem vincāt etiaꝫ nō ligatuꝫid eſt om̄ibus qͣlibus antea nunqͣꝫ vel artibꝰinfidiātem vel vrgentē viribus. ⁊ vigilāterintelligāt. ⁊ tolerater ferat: ac ſic illi etiamnō ligatō eripiāt̉ Nec iō falſa erit euāgelica