ſibi viuant ſed ei qͥ ꝓ omībus mortuus ē ꝓpt̓peccata nr̄a ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationēnoſtrā: vt credētes in eū qui iuſtificat impium. ex impietate iuſtificati. tanꝙͣ ex mo̓te viuificati ad pͥmā reſurrectionē que nūc eſt aīarum ꝑtine̓ poſſemus. Ad hac em̄ pͥmaꝫ nō ꝑtinet niſi qui bt̄i erunt inet̓nuꝫ. Ad ſecūdaꝫ vero de qua mox locuturus ē et bt̄os ꝑtinere docebit ⁊ miſeros. Iſta eſt miſericordie: illa iudicij. Propt̓ quod in pſalmo ſcriptū eſt. Mīſericordiā ⁊ iudicium cantabo tibi dn̄e. De qͦiudicio ꝯſequēter adiūxit atqꝫ ait. Et ptateꝫdedi ei ⁊ iudiciuꝫ face̓; quia filius hoīs ē Hicoſtēdit ꝙ in ea carne veniet iudicaturus in qͣvenerat iudicandꝰ. ad hoc em̄ ait qm̄ filiꝰ homīs eſt. ac deinde ſubiūgens vn̄ agimus. nolite inqͥt mirari hoc qꝛ venit hora in qua oēsqui in monumētis ſunt audiēt vocem eius. etꝓcedent qui boͣfecerūt in reſurrectōem vitequi vero mala egerunt in reſurrectōꝫ iudicijHoc illud eſt iudiciū quod paulo an̄ ſic̄ nūc ꝓdānatione poſuerat dicēs. Qui verbū meumaudit ⁊ credit ei qui miſit me hꝫ vitam et̓naꝫ⁊ ī iudiciū nō venit ſed trāſit a morte in vita.id ē ꝑtinēdo ad pͥmam reſurrectōeꝫ qua nūctranſit̉ a morte ad vitam. in danatione nō veniet quam ſigͥficauit appellatōne iudicij. ſicutetiam in hoc vbi ait. qui male egerūt in reſurrectioneꝫ iudicij id eſt danationiſ. Reſurgatergo in pͥma. qui nō vult in ſcd̓a reſurrectōnedanari. Venit hora ⁊ nūc eſt qn̄ mortui audient vocem filij dei. ⁊ qͥ audierint viuēt id eſt īdanationem nō veniēt: que ſcd̓a mors d̓r. Inquā mortem poſt ſcd̓aꝫ que corpoꝝ futura.reſurrectōe. p̄cipitabunt̉ que in pͥma que animarū eſt nō reſurgūt. Veniet em̄ hora vbi n̄ait. et nunc ē. quia in fine ſeculi erit. hoc eſt invltimo et maximo iudicio dei qn̄ omēs qui inmonum̄tis ſunt audiēt vocem eius ⁊ ꝓcedentNondixit quēadmoduꝫ in pͥma. ⁊ qui audierint viuēt nō em̄ omēs viuet ea ſcꝫ vita q̄ qͦniam bt̄a eſt. ſola vita dicenda eſt. Nam vtiqꝫnō ſine qualicūqꝫ vita poſſent audire ⁊ d̓ monumētis reſurgēte carne ꝓcedere. Quare atnō omēs viuet in eo qd̓ ſequit̉ docet̉. Qui bona inqͥt fecerūt in reſurrectiōem vite hij ſuntqui viuēt. qui vero mala egerūt in reſurrectionem iudicij: hij ſunt qui nō viuēt. qꝛ ſecūdamorte moriētur Mala quippe egerūt. quonianimale vixerūt. male at vixerūt quia ī pͥmaque nūc eſt aīarum reſurrectōne nō reuixer̄taut in eo ꝙ reuixerat nō in finem vſqꝫ ma̓ſer̄tSicut gͦ due ſunt gn̓ationes de qͥbus iaꝫ ſuilocutus ſuꝫ vna ẜm fideꝫ q̄ nūc fit ꝑ baptiſmūalia ẜm carne que fiet in eius incorruptōe. atqꝫ īmortalitate ꝑ iudiciuꝫ magnū atqꝫ nouiſſimū: ita ſunt ⁊ reſurrectōnes due. vna pͥmaet nūc eſt ⁊ aīarum eſt. que venire nō ꝑmittitin mortem ſcd̓am. alia ſecūda que nō nunc ſꝫin ſeculi fine futura eſt. nec aīarum ſed corporum eſt. que ꝑ vltimū iudiciuꝫ alios mittet īſcd̓am mortem alios in eam vitam que nō habet mortem.¶ Ca.Eduabꝰ reſurrectōnibus idem iohānes euāgeliſta in libro qͥd̓r apocalipſis eo modo locutus eſt. ut eaꝝ pͥma aquibuſdā noſtris nō intellecta. inſuꝑ etiaꝫ inquaſdā rediculas fabulas ꝟterētur. Ait qͥppe in libro memorato iohānes apoſtolus. Etvidi āgelum deſcēdentem de celo hn̄tem clauem abiſſi. ⁊ cathena ī manu ſua. ⁊ tenuit draconem illuꝫ ẜpētem atiquuꝫ qui cognomīatꝰeſt dyabolus ⁊ ſathanas. et alligauit illū mille anis ⁊ miſit illum in abiſſum ⁊ clauſit. ⁊ ſigͣuit ſuꝑ eum vt nō ſeduce̓t iam gētes donec finiātur mille ani. poſt hec oꝑtet eum ſolui breui temꝑe. et vidi ſedes ⁊ ſedētes ſupͣ eas. ⁊ iudiciuꝫ datum eſt. et aīe occiſoꝝ ꝓpter teſtīoniū iheſu ⁊ ꝓpter verbū dei ⁊ ſi qui nō adorauerūt beſtiam nec imagniem eiꝰ nec acceper̄tinſcp̓tiōem ī frōte aut in manu ſua ⁊ regnauerūt cum iheſumille ānis reliq̓ eoꝝ nō vixerūtdonecfiniātur mille āni Hec reſurrectō pͥmaeſt. Bt̄us ⁊ ſanctꝰ eſt qui habet in hac pͥma reſurrectōne ꝑtem. In iſtis ſcd̓a mors nō habetptatem ſed erūt ſac̓dotes dei ⁊ xp̄i ⁊ regͣbuntcum eo mille anis. Qui ꝓpter hec huiꝰ libriꝟba pͥmaꝫ reſurrectōem futuraꝫ ſuſpicati ſuntcorꝑalem int̓ cetera maxime nu̓o anoꝝ milleꝑmoti ſunt tanꝙͣ oꝑteret in ſāctiſiſtis eo mōvelut tāti temꝑis fieri ſabbatiſſimū vacatiōeſcꝫ ſancta poſt labores ānoꝝ ſexmiliuꝫ ex quocreatus ē homo ⁊ magni illius peccati meritoin huius mortalitatis erūnas de paradiſi felicitate dimiſſus eſt vt qm̄ ſcp̓tum eſt vnꝰ dieſapud dn̄m ſicut mille āni ⁊ mille āni ſicut diesvnus ſex anoꝝ milibꝰ tanꝙͣ ſex diebus impletis ſequat̉ velut ſeptimꝰ ſabbati in ānis millepoſtremis. ad hoc ſcꝫ ſabbatum celebranduꝫreſurgētibus ſanctis. Que opīo eſſet vtcūqꝫtollerabilis ſi aliq̄ delicie ſpirituales ī illo ſabbato affuture ſanctis ꝑ domīpreſētiam crederetur. Nam etiā nos hoc opīati fuimus aliquādo. Sed cum hoſ qui tunc reſurrexerint dicat immoderatiſſimis carnalibꝰ epulis vacaturos in qͥbus cibus ſit tātus acpotus vt nonſolum nullam modeſtiā teneāt ſed moduꝫ qͦꝫipſius incredulitas excedat nullo modo iſtapoſſunt niſi a carnalibus credi hij autē qͥ ſpirituales ſunt iſtos iſta credētes chiliaſteſ appellāt greco vocabulo quod verbum ē verboexpͥmētes nos poſſumꝰ miliarios nuncupare
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten