alterā multiplicate xij. faciunt Nam ⁊ qͣtuorter. et tria quat̓. xij. ſunt. Et ſi qͣ alia huiꝰ duodenarij numeri que ad hoc valeat rō reꝑiturAlioqnͥ qm̄ in locum iude traditoriſ apoſtolūmathiā legimꝰ ordinatū. apoſtolus paulusqui plus illis oībus laborauit vbi ad iudicandū ſedeat. nō habebit. Qui ꝓfecto cū alijs ſāctis ad numeꝝ iudicū ſe ꝑtine̓ demōſtrat. cūdicit. Neſcitis qꝛ angelos iudicabimus? Deip̄is qͦꝫ iudicādis in hoc nu̓o duodenario ſimilis cauſa ē. Non em̄ qꝛ dc̄m eſt iudicantes. xijtribus iſraheltribus leui q̄ terciadēcīa ē abeis iudicāda nō erit. a̓ ſolum illū ppl̓m. nō etiāceteras gētes iudicabūt. Qd̓at ait in regṅatōne ꝓculdubio mortuoꝝ reſurrectōeꝫ. noīevoluit regn̓ationis intelligi. Sic em̄ caro noſtra regn̓abitur ꝑ incorruptōeꝫ quēadmodūeſt aīa noſtra regn̓ataꝑ fidem. Multa p̄te̓aque de vltimo iudicio ita dici vident̉ vt diligent̓ ꝯſiderata reꝑiant̉ ambigua. vel magisad aliud ꝑtinētia. ſiue ſcꝫ ad eū ſaluatoris aduetum. qūo ꝑ totū hͦ tempꝰ in eccleſia ſua venit. hͦ eſt in mēbris ſuis. ꝑticulatim atqꝫ paulatī qm̄ tota corpꝰ ē eiꝰ ſiue ad excidiū treneirl̓m. qꝛ ⁊ d̓ illo cū loqͥt̉ plerūqꝫ ſic loqͥt̉ tāꝙͣ d̓fine ſeculi. atqꝫ illo die iudicij nouiſſimo. ⁊ magno loquat̉; ita vt dinoſci nō poſſit oīno. niſiea que apd̓tres euāgeliſtas. matheū marcuꝫ⁊ lucam. de hac re ſimilit̓ dicta ſunt int̓ ſe oīaꝯferātur. Quedā quippe alt̓ obſcurius alt̓ explicat planiꝰ: ut ea q̄ ad vna remꝑtinētia dicuntur. appareat vn̄ dicant̉. Qd̓ face̓ vt cūqꝫcuraui ī qͣdaꝫ epl̓a quā r̓ſcripſi ad bt̄e memorie virū eficiuꝫ ſalonitane vrb̓ ep̄m. cuius epiſtole titulus ē de fine ſeculi. Proind̓ iam illudhic dicam qd̓ in euāgelio ẜm matheū de ſeꝑatōne bonoꝝ ⁊ maloꝝ legit̉ ꝑ iudiciū p̄ſentiſſimū atqꝫ nouiſſimuꝫ xp̄i. Cum at̄ venerit inqͥtfilius hoīs in maieſtate ſua. ⁊ omēs angeli cūeo. tūc ſedebit ſuꝑ ſedem maie ſtatis ſue ⁊ cōgregabūtur an eum omēs gētes. et ſeꝑabiteos ab inuicē. ſicut paſtor ſegregat oues abhedis. ⁊ ſtatuet oues qͥdem a dextris ſuis. hodos at̄ a ſiniſtris. Tunc dicet rex his qͥ a dextris eius erunt. Venite bn̄dicti patris mei.poſſidēte ꝑatum vob̓ regnū a ꝯſtitutiōe mūdi. Eſuriui em̄ ⁊ dediſtis mihi māducare. Sitiui ⁊ dediſtis mihibibe̓. Hoſpes erā ⁊ collegiſtis me. Nūdus; ⁊ cooperuiſtis me. In carce̓ erā: ⁊ veniſtis ad me Tūc rn̄debunt ei iuſtidicētes. Dn̄e. qn̄ te vidimꝰ eſuriētem ⁊ pauimꝰ te. ſitiētem ⁊ dedimꝰ tibi potū? Quandoat̄ te vidimus hoſpite. ⁊ collegimus te. a̓ nudum. ⁊ cooperuimꝰ te. Aut qn̄ te vidimꝰ infirmū a̓ in carce̓ ⁊ venimus ad te? Et reſpondes rex dicet illiſ. Amē dico vob̓. quādiu vnifeciſtis de his fr̄ibus meis minimis. mihi feciſtis Tūc dicet inqͥt ethis qui a ſiniſtris eiuserūt. Diſcedite a me maledicti in igne et̓nuꝫqui ꝑatus eſt dyabolo ⁊ angel̓ eius. Deind̓ ſimilit̓ etiā his enumerat ꝙ illa nō fecerīt quedextros feciſſe memorauit. ſimilit̓qꝫ int̓rogātibus qn̄ eum viderīt in hoꝝ indigētia ꝯſtitutū. ⁊ qd̓ minimis ſuis nō factū eſt ſibi factumnō fuiſſe rn̄dit. ẜmoneqꝫ ꝯcludes. ⁊ ibūt inqͥthij in ſuppliciuꝫ et̓nuꝫ. iuſti at̄ in vitam et̓namIohanes vero euāgeliſta aꝑtiſſime narrat eūin reſurrectōne mortuoꝝ futuꝝ p̄dixiſſe iudicium. Cū em̄ dixiſſet. neqꝫ em̄ pat̓ iudicat q̄nꝙͣ ſed iudicium om̄e dedit filio. ut oēs honorificēt filiuꝫ. ſicut honorificāt pr̄em. qui non honorificat filuꝫ nō honorificat pr̄eꝫ qui miſit illum ꝓtinus addidit. Ame amen dico vobis.qꝛ qui verbuꝫ meū audit ⁊ credit ei qui me miſit hꝫ vitam et̓naꝫ ⁊ ī iudiciuꝫ nō venit. ſed tͣnſit a mortē in vita. Ecce hic dixit fideles ſuoſin iudiciuꝫ nō venire. Quomō ergo ꝑ iudiciūſeꝑabunt̉ a malis. ⁊ ad eius dextrā ſtabunt niſi qꝛ hͦ loco iudiciuꝫ ꝓ danatōne poſuit In tale quippe iudiciuꝫ noveniēt. qͥ audiunt verbūeius. ⁊ credūt ei qui miſit illuꝫ. ¶ Ca. vjEinde adiūgit ⁊ dicit. Amē amē dico vob̓ qꝛ venit hora ⁊ nunc eſt quandomortui audiēt voce filij dei. ⁊ quiaudierīt viuent. Sicut em̄pat̓ hꝫ vitam in ſemētip̄o. ſic dedit ⁊ filio hr̄e vitam in ſeme tipſo. Nonduꝫ de ſcd̓a reſurrectōne id ē corpoꝝloquit̉ q̄ in fine futura ē: ſed de pͥma q̄ nūc eſtHanc quippe vt diſtingue̓t ait. Venit hora ⁊nūc eſt. Non autē iſta corpoꝝ ſed aīarum eſt.Habet em̄ ⁊ aīe. morteꝫ ſua in impietate atꝫpeccatis. Scd̓m quam mortē mortui ſunt deqͥbus ideꝫ dn̄s ait. Sine mortuos ſepelire mo̓tuos ſuos: ut ſcꝫ in aīa mortui. in corpore mortuos ſepeliret. Propt̓ iſtos gͦ impietate ⁊ iniquitate in aīa mortuos: venit inqͥt hora ⁊nceſt qn̄ mortui audiet vocem filij dei; et qui audierint viuet. Qui audierint dixit. qui obedierint. qͥ crediderit ⁊ vſqꝫ in finem ꝑſeuerauerint Nec fec̄ hic vllam differētiam bonoꝝ etmaloꝝ. Om̄ibus em̄ bonuꝫ eſt audire vocemeius ⁊ viuere ad vitā pietatis ex impietatismorte tͣnſeundo ire. De qua morte ait apl̓uspaulus Ergo omēs mortui ſunt. ⁊ ꝓ om̄ibusmortuꝰ eſt xp̄us: vt qui viuūt iam nō ſibi viuant ſꝫ ei qui ꝓ ipſis mortuꝰ eſt ⁊ reſurrexitOmēs itaqꝫ mortui ſunt in peccatis. ne mīe ꝓrſus excepto ſiue originalibꝰ ſiue etiam voluntate additis. vel ignorādo vl̓ ſciēdo nec facien̄do quod iuſtuꝫ eſt. Et ꝓ omībus mortuis.viuꝰ mortuꝰ eſt vnꝰ ē id nullū hn̄s oīno pct̄mvt qui ꝑ remiſſiōem peccatoꝝ viuunt. iaꝫ nō