Vocirca vt vita carnis aīa eſt. ita beata vita hoīs deus eſt. De qͦ dicūt ſacre lr̄e hebreoꝝ. Gt̄us ppl̓us cuiꝰ eſtdn̄s deus ipſius. Miſerigitur ppl̓us ab iſtoalienatus ē deo. diligit tn̄ ip̄e etiam quādaꝫpacem ſua nō improbanda. quā quidē nō habebit in fine. qꝛ nō ea bn̄ vtitur ante finē Hācat̄ vt interim habeat in hac vita etiā nr̄i int̓eſt. qm̄ quādiu ꝑmixte ſunt ambe ciuitates.vtim̉ ⁊ nos pace babilonis. Ex qua ita ꝑ fidēppl̓us dei liberatur: vt apud hac interim ꝑegrinetur. Propt̓ quod ⁊ apl̓us monuit eccleſiam vt oraret ꝓ regibus eius atqꝫ ſb̓limibusaddes ⁊ dicens ut qͣetam ⁊ trāquillaꝫ vitamagamus cū om̄i pietate ⁊ caritate. Et ꝓphetajheremias cū ppl̓o dei veteri ꝓnūciaret captiuitatē. et diuinitꝰ imꝑaret. vt obedient̓ irētin babiloniā deo ſuo etiam iſta patiētia ſeruientes. monuit ⁊ ip̄e vt oraret̉ ꝓ illa dicēs. qͥ ineiꝰ pace erit pax nr̄a. vtiqꝫ interim tꝑaliſ quebonis maliſqꝫ cōis eſt. ¶ Ca. xxvij.Ax auteꝫ noſtra ꝓpria. ⁊ hic eſt cumdeo ꝑ fidem. et inet̓nuꝫ erit cū illo perſpēm. Sed hic ſiue illa cōmūis ſiue noſtra ꝓpriatalis eſt pax. vt ſolaciuꝫ miſerie ſitpotius ꝙͣ bt̄itudinis gaudiū Ipſa qͦꝫ noſtraiuſticia quauis vera ſit ꝓpter verū boni fineꝫad quē refertur. tn̄ tata eſt in hac vita ut potius remiſſiōe peccatoꝝ ꝯſtet. ꝙͣ ꝑfectōe virtutū. Teſtis eſt oratio totiuſ ciuitatis dei; q̄ꝑegrinat̉ in t̓ris. Per oīa quippe membra ſuaclamat ad deū. dimitte nob̓ debita nr̄a. ſicut⁊ nos dimittimꝰ debitoribus nr̄is. Nec ꝓ eiseſt efficax hͨ oratio. quoꝝ fides ſine operibusmortua eſt. ſed ꝓ eis quoꝝ fides ꝑ dilectōemoꝑatur. Quia em̄ deo quidē ſb̓dita. in hac tn̄ꝯditione mortali et corꝑe corruptibili. quodaggͣuat aīam nō ꝑfecte vicijs impatro. ideoneceſſaria eſt iuſtis talis oratio. Nam ꝓfectoquāꝙͣ imꝑetur. nequaꝙͣ ſine ꝯflictū vicijs imperat̉. Et vtiqꝫ ſb̓repit aliquid in hoc loco infirmitatis etiā bn̄ ꝯfligenti. ſiue hoſtibus talibus victis ſubditiſqꝫ dn̄anti. vnde ſi nō facilioꝑatione. certe labili locutōe. aut volatili cogitatōne peccetur. Et ideo quādiu vicijs imꝑatur. plena pax nō eſt: qꝛ ⁊ illa que reſiſtūtpericuloſo debellātur p̄lio. et illa q̄ victa ſuntnōdum ſecuro triūphant̉ ocio. ſed adhuc ſolicito ꝑ̄munt̉ imꝑio. In hijs gͦ temptatiōibꝰde quibus oībus in diuinis eloquijs breuit̓ dictum ē. nūquid nō temptatio ē vitā humanaſuꝑ terra. quis ita viuere ſe p̄ſumat vt diceredeo dimitte nob̓ debita nr̄aneceſſe nō habeat. niſi hō elatus. Nec vero magnus ſed inflatus ac tumidus. cui ꝑ iuſticiā reſiſtit qui gratiam largit̉ humilibus? Propt̓ quod ſcp̓tumeſt. Deus ſuꝑbis reſiſtit hūilibꝰ at̄dat gr̄aꝫHic itaqꝫ in vijoqͦꝫ iuſticia eſt vt obediēti deꝰhomī. animꝰ corꝑi. ratio at̄ vicijs etiam repugnātibus imꝑet vel ſubiēdo. vl̓ repugnādo.atqꝫ vt ab ip̄o deo petat̉. ⁊ meritoꝝ gͣtia ⁊ venia delictoꝝ: ac d̓ acceptis bonis graꝝ actōperſoluat̉. In illa vero pace finali quo referēda. ⁊ cuius adipiſcēde cauſa hn̄da eſt iſta iuſticia qm̄ ſanata īmortalitate atqꝫ incorruptione nat̉a vicia nō habebit. nec vnicuiqꝫ noſtrum vel ab alio vel a ſeipſo quippiam repugnabit. nō opus erit vt rō vicijs q̄ nulla erūtimꝑet. ſed imperabit deus homī. animꝰ corpori: tātaqꝫ obediēdi ibi erit ſuauitas ⁊ facilicitas quāta viuēdi regnādiqꝫ felicitas Et hocillic in om̄ibus atqꝫ ī ſingulis et̓nuꝫ erit. et̓nūqꝫ eſſe certū erit. et ideo pax bt̄itudinis huiuſvl̓ bt̄itudo pacis huiꝰ ſūmuꝫ bonū erit. ¶ Ca.Orum at̄ qͥ nō pertinēt ad xxviijiſtaꝫ ciuitatē dei erit ꝯtrario miſeriaVempit̓na. q̄ mors etiā ſecunda d̓r. qꝛnec aīa ibi viue̓ dicēda eſt. q̄ a vita dei alienata erit. nec corpus qd̓ et̓nis doloribus ſubiacebit. Ac per hͦ ideo durior iſta ſecūdā morserit. qꝛ finiri morte nō poterit. Sed qm̄ ſicutmiſeria bt̄itudini et mors vite. ita bellū pacivid̓r eſſe ꝯtrariuꝫ: merito querit̉ ſic̄ pax in bonoꝝ finibus p̄dicata eſt atqꝫ laudata: quodvel quale bellū ecōtrario in finibus maloꝝ poſit intelligi. verū qͥ hoc querit: attendat qͥdin bellonoxiū ꝑnicioſumqꝫ ſit: ⁊ videbit nihilaliud qͣꝫ rerū eſſe int̓ ſe adu̓ſitatē atqꝫ ꝯflictūQuod igitur bellū gͣuius et amarius cogita̓ipt̄qͣꝫ vbi volūtas ſic adu̓ſa eſt paſſioni. ⁊ paſſio volūtati. vt nullius eaꝝ victoria tales inimicicie finiātur et vbi ſic ꝯfligit cū ip̄a nat̉acorporis vis doloris. vt nentrū alteri cedat.Hic em̄ qn̄ ꝯtingit iſte ꝯflictus. aut dolor vinc̄et ſenſuꝫ mors adimit aut natura vincit. ⁊ dolorem ſanitas tollit: ibi autem ⁊ dolor permanet ut affligat. et natura ꝑdurat vt ſentiat.quia vtrunqꝫ ideo nō deficit ne pena deficiatAd hos autem nes fibonoꝝ ⁊ maloꝝ illoſ expetendos. iſtos cauendos. quoniam per iudicium trāſibunt ad illos boni. ad iſtos mali. dehoc iudicio quātuꝫ deꝰ donauerit in ꝯſequēti volumīe diſputabo.¶ Explicit liber decimuſnonus.