meminerunt. Xp̄ianos vero pollutos inquit⁊ ꝯtamīatos. ⁊ errore implicatos eſſe dicunt⁊ multis talibꝰ adu̓ſus eos blaſphemijs vtūt̉Deinde ſb̓icit velut oracuſa deoꝝ blaſphemātium xp̄ianos. Et poſt hͨ. de xp̄o autē inqͥt int̓rogatibus ſi eſt deus. ait heccate. qm̄quidēīmortalis aīa poſt corpus vt incedit noſti: aſapiētia aūt abſciſa ſemꝑ errat. Viri pietatep̄ſtantiſſimi eſt illa aīa hanc colūt aliena a ſeveritate. Deinde poſtꝟba huius quaſi oraculi ſua ip̄e ꝯtexēs. Vijſſimū igitur virū inqͥt eūdixit. ⁊ eius animā ſicut alioꝝ pioꝝ poſt obitum īmortalitate donataꝫ. ⁊ hac colere xp̄ianos errātes. Int̓rogantibus auteꝫ inqͥt. curergo dānatus ē oraculo reſpōdit dea Corpꝰquidē debilitatibus tormētis ſemꝑ oppoſitūeſt aīa autē pioꝝ celeſti ſedi inſidet. Illa vero aīa alijſ aīabus fataliter dedit. qͥbus fatanō ānuerūt deoꝝ dona optinē̓. neqꝫ habe̓ iouis immortalis agnitioneꝫ errore implicari.Propte̓a ergo dijs exoſi. qꝛ quibus fato nō fuit noſſe deuꝫ. nec dona a dijs acciꝑe. his fataliter dedit iſte errore implicari. Ipſe vero pius ⁊ in celum ſic̄ pij ꝯceſſit. Itaqꝫ hūc quidemnō blaſphemabis. miſereberis autē hoīm demētia. ex eo in eis facile p̄cepſqꝫ ꝑiculū. Quisita ſtultus ē. ut nō intelligat aūt ab hoīe callido eoqꝫ xp̄ianis inimiciſſimo. hͨ oracula fuiſſe ꝯficta aūt ꝯſilio ſimili ab impuris demōibꝰiſta fuiſſe rn̄ſa. ut ſcꝫ qm̄ laudat xp̄m ꝓptereacredatur veracit̓ vituꝑare xp̄ianos. atqꝫ itaſi poſſint int̓cludant viā ſalutiſ et̓ne in qua fitquiſqꝫ xp̄ianus? Sue qͥppe nocēdi aſtutie milleformi ſentiūt nō eſſe cōtrariuꝫ ſi credat̉ eislaudatibus xp̄m. dū tamē credatur etiā vituꝑantibus xp̄ianos ut eū qui vtrunqꝫ crediderit talem xp̄i faciēt laudatorē ne velit eē xp̄ianus. ac ſic quāuis ab illo laudatꝰ. ab iſtoruꝫtn̄ demonū domīatū euꝫ nō libe̓t xp̄us p̄ẜtimqꝛ ita laudāt xp̄m vt quiſqͥs in eū talem crediderit qual̓ ab eis p̄dicatur. xp̄ianus verusnō ſit. ſed votiuianus heticuſ. qui tm̄modo homīem nō etiaꝫ deū nouerit xp̄m Et ideo ꝑ euꝫſaluus eſſe nō poſſit. nec iſtoꝝ mēdaciloquorū demonū laqueos vitare vel ſolue̓. Nos aūtneqꝫ apolline vituꝑanteꝫ xp̄m neqꝫ hecate poſſumꝰ approbare laudatem. Ille quippe tanꝙͣiniquū xp̄m vult credi quē a iudicibus rectaſentiētibus dicit eſſe occiſuꝫ iſta hoīem pijſſimū. ſed hoīem tm̄. Vna eſt tn̄ ⁊ illius et huiuſintētio. vt nolint hoīes eſſe xp̄ianos. qꝛ nͥ xp̄iani erūt. ab eoꝝ eruiptate nō poterūt. Iſtevero philoſophꝰ. vel potius qͥ talibus adu̓ſuſxp̄ianos qͣſi oraculis credūt pͥus faciāt ſi poſſunt ut int̓ ſe de xp̄o hecate atqꝫ apollo ꝯcordet. aut ambo ꝯdenent a̓ ambo collaudet Qd̓ſi face̓ potuiſſꝫ; nihilominꝰ nos ⁊ vituꝑatōeſ⁊ laudatores xp̄i fallaceſ demones vitaremꝰCum vero eoꝝ deus et dea int̓ ſe de xp̄o. illevituꝑando. iſta laudādo diſſentiant. ꝓfectoeis blaſphemātibus xp̄ianos nō credunt homies ſi recte ipſi ſentiat Sane xp̄m laudas. vlporphirius vl̓ hecate. cū dicat euꝫ ip̄m dediſſe fatalit̓ criſtianis. ut implicarentur errore:cauſas tn̄ eiuſdē ſic̄ putat pandit erroris. qͣsanteꝙͣ ex verb̓ eius expona. pͥus quero ſi fatalit̓ dedit xp̄us criſtianis erroris implicatōeꝫvtrū volēs an nolens dederit. Si volens quoiuſtus ſi nolēs quo bt̄us? Sed iam cauſas ipſius audiamus erroris. Sunt inqͥt ſpūs t̓remminimi loco quodā maloꝝ demonū ptāte ſb̓iecti Abhis ſapiētes hebreoꝝ quoꝝ vnꝰ iſteetiā iheſus fuit ſic̄ audiſti dīnā apollinis q̄ ſuperius dicta ſunt ab his gͦ hebrei demonibuspeſſimis ⁊ mīoribus ſpiritibus. vetabāt religioſas ⁊ ipſis vacare ꝓhibebat: venerari aūtmagis celeſtes deos amplius at venerari deūpatrem. Hoc at̄ inqͥt ⁊ dij p̄cipiunt. Et in ſuꝑioribus on̄dimus quēadmoduꝫ anī adu̓teread deuꝫ monet et illuꝫ colore vbiqꝫ imperātVeruꝫ indocti ⁊ impie nature qͥbus vere fatūnō ꝯceſſit a dijs dona obtine̓. neqꝫ hr̄e iouis īmortalis notioneꝫ. nō audiētes deos ⁊ dīnosviros deos qͥdem omēs recuſauerunt ꝓhibitos autē demones. et hos nō odiſſe ſe d reuereri Deum autē ſimulātes colere. ea ſola ꝑ quedeus adoratur nō agunt. Nam deus quideꝫvtpote oīm pater nullius indiget ſed nobiſ ēbene cū eum ꝑ iuſticia ⁊ caſtitateꝫ aliaſqꝫ virtutes adoramus. ip̄am vitam p̄cem ad ipſuꝫfaciētes ꝑ imitatōem ⁊ inquiſitōꝫ de ipſo Inquiſitioem̄ purgat niqͥt imitatio deificat affectōem ad ip̄m oꝑando. On̄ quidē p̄dicauitdeuꝫ prem. ⁊ quibus ſit colendꝰ moribꝰ dixitquibus p̄ceptis ꝓpheticis libri plene ſunt hebreoꝝ. qn̄ ſanctoꝝ vita ſiue imꝑatur ſiue laudatur. Sed in xp̄ianis tm̄ errat. aut tm̄ calūniatur quatū volunt demōes quos opinaturdeos. qͣſi cuiquā difficile ſit recolere q̄ turpiaque dedecora erga deoꝝ obſequium in theatris agebātur. ⁊ templis. ⁊ attēdere q̄ legantur. dicatur. audiātur in ecc̄ijs. vel deo veroquid offerat̉. et hinc intellige̓ vbi edificiumet vbi ruina ſit moꝝ. Quis autē huic dixit vl̓inſpirauit. niſi dyabolicus ſpūſ tā vanum aꝑtumqꝫ mēdaciuꝫ ꝙ demōēs ab hebreis coli ꝓhibitos reu̓tantur potius ꝙͣ oderint xp̄iani.Sed deus ille que coluerunt ſapiētes hebreorū etiā celeſtibus ſanctis angelis et virtutibus dei qͦs bt̄iſſimos tanquā ciues in hac nōſtra ꝑegrinatōe mortali veneram̉ et amamꝰſacrificari vetat intonas ī lege ſua quā dedit
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten