Quapropt̓ vbi homo deo nō ẜuit quid in eoputādum eſt eſſe iuſticie qn̄quideꝫ deo nō ſeruiens nullo modo pt̄ iuſte animꝰ corꝑi aut himana rō vicijs ceteris imꝑare? Et ſi in homīetali nō eſt vlla iuſticia. ꝓculdubio nec in hominū cetū q̓ ex hoībus talibus ꝯſtat. Non ē h̓ergo iuris ille ꝯſenſus qui hoīm multitudineppl̓m facit. cuius res d̓r eſſe reſpublica. Nā devtilitate qͥd dicam: cuius etiaꝫ ꝯūione ſociatus cetus hoīm ſicut ſeſe hꝫ iſta diffinicio populus nūcupat̉? Quauis em̄ ſic diligent̓ attdas. nec vtilitas ſit vlla viuētiuꝫ qͥ viuūt impie ſic̄ viuit oīs qui nō ẜuit deo ẜuitqꝫ demōibus. Tātomagis impijs quāto magis ſibi cūſint inmūdiſſimi ſpūſtanꝙͣ dijs ſacrificare volunt. Tame qd̓ de iuris ꝯſenſu diximus. ſatiseſſe arbitror. vn̄ appareat ꝑ hāc diffinitōneꝫnō eſſe populū. cuius reſpublica eſſe dicat̉ inquo iuſticia nō ē. Si em̄ dicūt nō ſpiritibꝰ immūdis ſed dijs bonis atqꝫ ſanctis in ſua republica ẜuiſſe romanos;: nūquid eadeꝫ totiēs repetenda ſunt q̄ iam ſatis. imo vltra ꝙͣ ſatis ediximus. Quis em̄ ad hūc locum per ſuꝑiorishuiꝰ oꝑis libros ꝑuenit. qui dubitare adhucpoſſit malis ⁊ impuris demōibus ẜuiſſe romanos. niſi vel nimiū ſtolidus vl̓ impudentiſſimeꝯtētioſus. Sed vt taceā quales ſunt qͦs ſacrificijs colebat. in lege veri dei ſcrptum ē. Sacrificās dijs eradicabit̉: nͥ dn̄o tatum Nec bonis igitur. nec malis dijs ſacrificare voluit qͥhoc tata ꝯminatōne p̄cepit. ¶ Ca. xxij.Ed reſpōderi p̄t. quiſ iſte deus ē autvn̄ dignus ꝓbatur cui deberēt obtēperare romani vt nullū deoꝝ p̄ter ipſuꝫ coleret ſacrificijs. Magne cecitatis ē adhūc quere quis iſte ſit deus. Iſte ē deus cuiꝰꝓphete p̄dixerūt iſta q̄ cernimꝰ. Ipſe ē deusa quo rn̄ſum accepit abrahā inſemīe tuo bn̄dicetur omēs gentes. Quod in xp̄o fieri quiẜm carne de illo ſemīe exortus eſt id eſt ipſi qͥremāſerūt huius nomīs inimici nolint̓ velintve cognoſcūt. Ip̄e ē deus cuius dīnus ſpūsꝑ eos locutus ē. quoꝝ p̄dicta atꝫ ꝯpleta ꝑ eccleſiam quā videmus toto orbe diffuſaꝫ. in libris ſuꝑioribus poſui. Ip̄e eſt deus que varro doctiſſimus romanoꝝ ioueꝫ putat. quāuineſciēs quid loquat̉. quod tamē ideo ꝯmemorandū putaui. qm̄ virtate ſcientie nec nulluꝫiſtū deum potuit eſtimare nec vilem. Hūc eīeum eē credidit. que ſūmuꝫ putauit deū. Poſtremo ipſe eſt deus que doctiſſimꝰ ph̓oꝝ. qͣnuis xp̄ianoꝝ acerrimꝰ inimicus. etiā ꝑ eorumoracula qͦs deos putat. deū magnū porphirius ꝯfitet̉.¶ Ca.Am in libris quos eglogiō philoſophias appellat. in qͥbus exequit̉ atqꝫꝯſcp̓ſit reruꝫ ad philoſophiā ꝑtinētiuꝫ velutdiuina rn̄ſa vt ip̄a verba eius queadmodū exlingua greca in latinā int̓pretata ſunt ponaꝫint̓rogat quē deum placādo reuocare poſſitvxorem ſua xp̄ianiſmo. Hec ait ꝟſibus apollo Deinde ꝟba velut apollinis iſta ſunt. Forte magis poteris in aqua imp̄ſſis literis ſcribere: aut ad inflans penas leues ꝑ aera ut auis volare: ꝙͣ ſemeſpollute reuoces impiumvxoris ſenſuꝫ. Pergat quomō vult in auibusfallacijs ꝑſeuerās; et ſamentari fallacijs mortuū deū cantās: quem iudicibus recta ſentietibus ꝑditum. peſſima in ſpecioſis ferro iūctamors int̓fecit. Deinde poſt hos verſus apollinis qͥ nō ſtante mētrolatine int̓pretati ſūt ſb̓iūxit atqꝫ ait. In his quidē irremediabile ſētentie eoꝝ manifeſtauit dicēs qm̄ iudei ſuſcipiūt deum magis qͣꝫ iſti. Ecce vbi decolorāsxp̄m iudeos prepoſuit xp̄ianis. ꝯfitēs ꝙ iudeiſuſcipiāt deuꝫ. Sic em̄ expoſuit verſus apollinis vbi a iudicibus recta ſentiētibuſ xp̄m dicit occiſuꝫ tanqͣꝫ illis iuſte iudicātibus merito ſit ille punitus. Viderim qͥd de xp̄o vatesmēdax apollinis dixerit atqꝫ iſte crediderit.aut fortaſſe vatem qd̓ nō dixit dixiſſe iſte ip̄eꝯfinxerit qͣꝫ ſibi ꝯſtet. vel ip̄a oracula int̓ ſe faciat ꝯuenire poſtea videbimus. Hic tamē iudeos tanqͣꝫ dei ſuſceptōes recte dicit iudicaſſe de xp̄o ꝙ euꝫ morte peſſima excrutiādū eēcenſuerint. Deus itaqꝫ iudeoꝝ cui ꝑhibet teſtimoniū. audiēdus fuit ſic dicēs. Sacrificāsdijs eradicabit̉: nͥ dro tm̄. Sed ad manifeſtiora veniamꝰ ⁊ audiamus qͣꝫ magnum deuꝫ dicat eē iudeoꝝ It̄ ad ea que introgauit apollineꝫ. quid melius: verbū. ſiue ratio an lex Reſpōdit inqͥt verſibus hec dicēs. Ac deinde ſb̓icit apollinis verſuſ. in qͥbꝰ ⁊ iſti ſūt. ut qͣntūſatis ē inde d̓cerpā. In deū vero īqͥt regeꝫ generatoreꝫ. ⁊ in regem an omīa que tremit celum ⁊ t̓ra atqꝫ mare. ⁊ infernoꝝ abdita. ⁊ ip̄anumīa ꝑhorreſcūt. quoꝝ lex ē pater quē valde ſancti honorāt hebrei Tali oraculo dei ſuiapollinis. porphirius tam magnū deuꝫ dixithebreoꝝ. ut euꝫ ⁊ ip̄a numina ꝑhorreſca̓t. Cūergo deus iſte dixerit ſacrificaſ dijs cradicabitur. miror ꝙ ip̄e porphirius nō ꝑhorruit. ⁊ſacrificās dijs eradicari nō formid auerit. Dicit etiaꝫ bona philoſophꝰ iſte de xp̄o. qͣſi oblitus illius de quo paulo an̄ locuti ſumꝰ ꝯtumelie ſue. aut quaſi in ſōnis dijcius maledixerītxp̄o. et euigilantes eū bonū eſſe cognouerintdigneqꝫ laudauerīt. Deniqꝫ tanqͣꝫ mirabilealiq̓d atqꝫ incredibile ꝓlaturus. p̄ter opinionē inqͥt ꝓfecto quibuſdā videatur eſſe quoddicturi ſumꝰ Xp̄m em̄ dij pijſſimū ꝓnūciauer̄t⁊ īmortalem factuꝫ. ⁊ cum bona p̄dicatōe eiꝰ