Ed domꝰ hoīm qui nō viuūt ex fide;pacem t̓renaꝫ ex huius tꝑalis vite rebus cōmodiſqꝫ ſectat̉. Domus auteꝫhoīm ex fide viuētium. expectat ea que in futurū et̓na ꝓmiſſa ſunt. t̓reniſqꝫ rebus actꝑalibus tanꝙͣ ꝑegrina vtit̉. nō qͥbus capiatur ⁊au̓tatur quo tedit in deuꝫ ſed qͥbus ſuſtētet̉.ad facilius toleranda. minīeqꝫ agenda oneracorꝑis corruptibil̓ qd̓ aggͣuat aīam. Idcircoreruꝫ vite huic mortali neceſſariaꝝ vtriſqꝫ hoībus et vtriqꝫ domui ꝯūis eſt vſus. ſed finis vtēdi cuiqꝫ ſuus ꝓprius multūqꝫ diuerſusIta etiā t̓rena ciuitas que nō viuit ex fide t̓renā pacem appetit. in eaqꝫ defigit imꝑandiobediēdiqꝫ ꝯcordiam ciuiū ut ſit eis de rebusad mortalē vitam ꝑtinētibus hūanaꝝ quedāꝯpoſitio voluntatū. Ciuitas autē celeſtis velpotius pars eius q̄ in hac mortalitate ꝑegrinatur ⁊ viuit ex fide. etiā iſta pace ncce ē vtꝫtur donec ip̄a cui talis pax neceſſaria eſt motalitas tͣnſeat Ac ꝑ hoc dum apud t̓renā ciuitatem. velud captiuā vitam ſue ꝑegrinatōisagit. iam ꝓmiſſiōe redemptōis ⁊ dono ſpiritali tanꝙͣ pignore accepto. legibꝰ t̓rene ciuitatis qͥbꝰ hͨ adminiſtrātur que ſuſtentādemortali vite accōmodata ſunt. obtemꝑare n̄dubitat: ut qm̄ ꝯūis eſt ip̄a mortalitas; ẜuet̉in rebus ad eā ꝑtinētibus int̓ ciuitatem vtrāqꝫ ꝯcordia. Verum qꝛ t̓rena ciuitas habuit qͦſdaꝫ ſuos ſapiētes quos dīna improbat diſciplina. qͥ vl̓ ſuſpicati vel decepti a demonibuscrede̓nt multos deos ꝯciliādos eſſe rebus humanis. ad quoꝝ diu̓ſa quodāmodo officia diuerſa ſb̓dita ꝑtinerēt; ad aliū corpus ad aliūanimū inqꝫ ip̄o corꝑe. ad aliuꝫ caput. ad aliūceruicē. ⁊ cetera ſingula ad ſingulos. ſimilit̓in aīo. ad aliuꝫ ingeniū. ad aliuꝫ doctrinā. adaliuꝫ iram. ad aliū ꝯcupiſcētiam. inqꝫ ipſis rebus vite adiacētibus. ad aliū pecus. ad aliuꝫtriticuꝫ. ad aliū vinū. ad alium oleū. ad aliumſiluas. ad aliuꝫ nūmos. ad aliū nauigatōneꝫad alium bella atqꝫ victorias. ad alium coniugia. ad aliū partū ac fecūditatem. ⁊ ad aliosalia cet̓a. celeſtis autē ciuitas vnuꝫ deū ſoluꝫcolendū noſcet. eiqꝫ tm̄ modo ẜuiēdum ẜuitute illa quē grece latria d̓r ⁊ nō niſi deo debet̉.fideli pietate cenſeret. ſc̄uꝫ eſt ut religionisleges cum t̓rena ciuitate nō poſſet hr̄e cōmunes. ꝓqꝫ his ab ea diſſentire habe̓t neceſſe atqꝫ oneri eſſe diu̓ſa ſentiētibuſ eorūqꝫ iras ⁊ odia ⁊ ꝑſecutionuꝫ impetus ſuſtine̓. niſi cuꝫ aīadu̓ſantiuꝫ aliqn̄ t̓rore ſuemultitudinis ⁊ ſēper dīno adiutorio ꝓpulſaret. Hec gͦ celeſtisciuitas dum ꝑegrinat̉ in t̓ra. ex oībus gentibus ciueſeuocat. atꝫ in omnibus linguis peregrinā colligit ſocietatē. nō curās quidqͥd inmoribus. legibus inſtitutiſqꝫ diu̓ſum eſt. quibus paxt̓rena vel ꝯquirit̉ vel tenetur nihil eorum reſcindēs vel deſtruēs inio etiā ẜuans acſequēs. licꝫ diu̓ſum in diu̓ſis natōnibus ad vnum tn̄ eundē finem t̓rene pacis intēditur. ſireligiōem qua vnus ſūmus ⁊ verus deus colendus docetur nō impedit. Vtitur gͦ celeſtisciuitas in hac ſua ꝑegrinatione pace t̓rena.⁊ de rebus ad mortalem hoīm naturā ꝑtinentibus humanaꝝ voluptatū ꝯpoſitōꝫ quātuꝫſalua pietate acreligione oceditur tuet̉ atqꝫappetit. eamqꝫ t̓renam pace refert ad celeſtēpacem. q̄ vere ita pax eſt. vt rōnalis dūtaxatcreatore ſola pax habenda atqꝫ dicēda ſit. ordinatiſſima ſcꝫ ⁊ ꝯcordiſſima ſocietas fruedideo ⁊ inuiceꝫ deo. quo cū ventuꝫ fuit non eritvita mortalis. ſed plane certeqꝫ vital̓ neccorpus aīale qd̓ dum corrūpitur aggͣuat aīam.ſed ſpiritale ſine vlla indigētia ex om̄i ꝑte ſb̓ditū voluntati. Hanc pacem duꝫ ꝑegrinat̉ īfide habet. atqꝫ ex hac fide iuſte viuit. cuꝫ adillā pacem adipiſcēdam refert quidqͥd bonaruꝫ actōnuꝫ gerit erga deuꝫ ⁊ ꝓximuꝫ qm̄ vita ciuitatis vtiqꝫ ſocialis eſt. Ca. xviij.Vod autē attinet ad illā differētiaꝫuā de achademicis nouis varro adhibuit qͥbus incerta ſunt om̄ia. omnino ciuitas dei talem dubitatōꝫ tanquā demētiam deteſtatur. hn̄s de rebus qͣs mēte ac ratione ꝯp̄hendit. etiam ſi paruā ꝓpter corpuscorruptibile qd̓ aggͣuat aīam. qm̄ ſicut dicitapoſtolus ex parte ſcimus tn̄ certiſſimā ſcientiā. creditqꝫ ſenſibus in rei cuiuſqꝫ euidentiaqͥbus ꝑ corpus animꝰ vtit̉ qm̄ miſerabiliꝰ fallitur qui nunquā putat eis eſſe credēdum. credit etiam ſcp̓turis ſanctis. ⁊ veteribus ⁊ nouiſqͣs canonicas appellamꝰ. vn̄ fides ip̄a ꝯcēptaeſt ex qͣ iuſtus viuit. ꝑ quā ſine dubitatōe ambulamus quādiu ꝑegrinam̉ a dn̄o. qͣ ſalua atqꝫ certa de qͥbuſdam rebus qͣs neqꝫ ſenſu neqꝫ rōne ꝑcepimus. neqꝫ nob̓ perſcpͥturam canonicā claruerūt. nec ꝑ teſtes quibꝰ nō cred̓re abſurdum eſt. in noſtrā noticiaꝫ ꝑuenerūtſine iuſta rep̄henſione dubitamꝰ. ¶ Ca. xix.Ihil ſane ad iſtaꝫ ꝑtinet ciuitatem.quo habitu vel more viuēdi ſi nō ē cōVtra diuina p̄cepta. iſtam fidem qͣ ꝑuenitur ad deum quiſqꝫ ſectetur. vnde ip̄os qͦꝫph̓os qn̄ xp̄iani fiūt nō habitū vel ꝯſuetudīeꝫvictus. que nihil impedit religiōeꝫ. ſed falſadogmatā mutare ꝯpellit. Vn̄ illam quā varroadhibuit ex cinicis differētiam ſi nihil turpit̓atqꝫ intemꝑant̓ agat om̄ino nō curat. Ex tribus vero illis vite gn̓ibus. ocioſo. actuoſo. etex vtroqꝫ ꝯpoſito. ꝙͣuis nō falſa fide quiſqꝫpoſſit in quolibet eoꝝ vitā duce̓. ⁊ ad ſēpit̓na