diras neceſſitates ſiut dignū eſt eloqui velimquāqͣm nequaqͣꝫ ſicut res poſtulat poſſim. qͥserit ꝓlixe diſputatōis moduſ. Sed ſapiēs in qͥunt iuſta bella geſturus ē quaſi ſe homīem meminit. multomagiſdolebit iuſtoꝝ ncc̄itateꝫſibi extitiſſe belloꝝ. qꝛ niſi iuſta eēnt ei gerenda nō eſſent. ac ꝑ hoc ſapiēti nulla bella eſſēt.Iniqͥtas em̄partis adu̓ſe iuſta bella ingerit:gerēda ſapiēti. Que iniqͥtas vtiqꝫ hoīs ē dolenda. qꝛ hoīm eſt: et ſi nulla ex ea bellādi nccītas naſce̓tur. Hec itaqꝫ mala tā magna. tamhorrēda. tā ſeua. qͥſquis cū dolore ꝯſiderat:miſeria neceſſe eſt fateat̉. Quiſqͥs autē vel patitur ea ſine animi dolore vel cogitat. multovtiqꝫ miſerius: ideo ſe putat bt̄m. qꝛ ⁊ humanū ꝑdidit ſenſuꝫ. ¶ Ca. viij.Iat̉ nō ꝯtingat q̄dam ignoratia ſimil̓demētie. q̄ tn̄ in huiꝰ vite miſera ꝯditōeſepe ꝯtingit ut credat̉ vel amicꝰ eſſe qͥ inimicus ē. vel inimicus qͥ amicus eſt. quid nos ꝯſolatur in hac hūana ſocietate erroribꝰ erūniſqꝫ pleniſſima niſi fides n̄ ficta ⁊ mutua dilectōveroꝝ ⁊ bonoꝝ amicoꝝ. Quos quāto plureſ⁊ in locis pluribus hēmus tāto longius latiꝰqꝫ metuimꝰ; ne qͥd eis ꝯtingat mali de tātismaloꝝ aggeribus huiꝰ ſeculi. Nō em̄ tm̄modoſoliciti ſumꝰ ne fame. ne bellis. ne morbis.ne captītatibuſ affligant̉. ne in eadē ẜuitutetalia patiātur. qualia nec cogitare ſufficimꝰverū etiā vbi timor eſt ml̓to amarior ne in ꝑfidiam. maliciā. neqͥciamqꝫ mutētur. Et quādo iſta cōtingūt. tato vtiqꝫ plura quāto illiſūt plures. ⁊ ī nr̄am noticia ꝑferūtur. quibꝰcornr̄m flagris vratur. quis pt̄ nͥ qui tāta ſentit aduerie̓. M ortuos qͥppe audire mallemꝰquāuis ⁊ hͦ ſine dolore non poſſemus audire.Quoꝝ em̄ nos vita ꝓpter amicicie ſpeālis ſolacia delectabat. vn̄ fieri pt̄ ut eoꝝ mors nulſa nob̓ ingerat ineſtitudine. Quā qui ꝓhibetꝓhibeat ſi pt̄ amica colloqͥa. int̓dicat amicabilem ſocietate. vel int̓cidat affectū humanarū oīm neceſſitudinū: vincula mētis īmiti ſtupore diſrūpat. aut ſic eis vtenduꝫ cenſeat. utnulla ex eis animū dulcēdo ꝑfundat. Qd̓ ſi fieri nullo mō pt̄ etiā hͦ quō ꝑacto futurū eſt. vteius nob̓ amara mors nō ſit cuiꝰ dulcis eſt vita Hinc em̄ ē ⁊ luctꝰ quoddā nō in hūani cordis quaſi vulnus aut vlcus: cui ſanādo adhibetur officioſe ꝯſolationes. Nō em̄ ꝓpte̓a nōeſt qd̓ ſanet̉ qm̄ quāto eſt animꝰ melior tātoin eo citius faciliuſqꝫ ſanat̉. Cū igit̉ etiam decariſſimoꝝ mortibꝰ. maxime quoꝝ ſunt hūane ſocietati officia neceſſaria. nūc mitius. nūcaſꝑius affligat̉ vita mortaliuꝫ. mortuos tame eos qͦs diligimus. quā vel a fide vel a bonis moribus lapſos. hͦ eſt in ip̄a aīa mortuosaudire ſeu vide̓ mallemꝰ. Qua ingēti matēiaplena eſt t̓ra. ꝓpter qd̓ ſcriptū eſt. Nunqͥd nōtemptato eſt vita hoīs ſuꝑ t̓ram? Et ꝓpt̓ qd̓ipſe dn̄s ait. Ve mūdo abs ſcādalis. Et iterūQm̄ abūdauit inqͥt iniqͥtas. refrigeſcet cari.tas multoꝝ. Ex quo fit ut bonis amicis mortuis gratulem̄ ⁊ cū mors eoꝝ nos ꝯtriſtet. ipſa nos certius ꝯſolet̉. qm̄ caruerūt malis quibus in hac vita et̄ boni hoīes vel cōterunt̉. veldepͣuant̉. vel in vtroqꝫ ꝑiclitant̉. ¶ Ca. ix.N ſocietate vero ſct̄oꝝ angeloꝝ qua ph̓i illiqui nob̓ deos amicos eſſe voluerūt quarto cōſtituer̄t loco velud ad mūdum veniētes ab orbet̓raruꝫ. ut ſic quodāmodo ꝯplecteretur etceluꝫ nullo mō quid̓ metuimꝰ. ne tales amicivel morte nos ſua vel depͣuatione ꝯtriſtet Sꝫqꝛ nob̓ n̄ ea qua hoīes familiaritate miſcent̉qd̓ et̄ ip̄m ad erumnas huiꝰ ꝑtinet vite. ⁊ aliqn̄ ſathanas ſic̄ legimus tͣnſfigurat ſe veld̓ angelū lucis ad tēptanduꝫ eos. qͦs ita vel erudiri opus ē vel decipi iuſtuꝫ eſt. magna dei miſericordia neceſſaria ene quiſꝙͣ cū bonos angelos amicos ſe habe̓ putat. heat malos demones victos amicos eoſqꝫ tanto nocētioreſquato aſtutōres ac vallatiores patiat̉ iimicos Et cui magna iſta dei miſericordia neceſſaria e. nͥ magne humane miſerie q̄ ignorantia tāta pͥmitur. ut facile iſtoꝝ ſimulatōe vallatur? Et illos qͥdem ph̓os in impia ciuitate.qͥ deos ſibi amicos eſſe dixerūt. in demonesmalignos incidiſſe certiſſimū e. qͥbus tota ipſa ciuitaſ ſubdit̉. et̓nuꝫ cum eis habit̉a ſuppliciū. Ex eoꝝ quippe ſacris vel potiꝰ ſac̓legijsqͥbus eos colēdos. ⁊ ex ludis immūdiſſimis.vbi eoꝝ crimīa celebrant̉. qͥbꝰ eos placādosputauer̄t: eiſdē ip̄ẜ auctoribꝰ ⁊ exactoribustaliū tatoꝝqꝫ dedecoꝝ. ſatis ab eis qui colā¶ Ca.tur aꝑtum eſt.Ad neqꝫ ſct̄i ⁊ fideles vniꝰ veri dei ſūmiqꝫ cultores. ab eoꝝ fallaci ⁊ multiformi temptatōe ſecuri ſunt In hͦ em̄loco infirmitatis ⁊ diebꝰ maligniſ. et̄ iſta ſollicitudo nō eſt inutil̓ vt illa ſecuritas vbi paxpleniſſima atqꝫ certiſſima ē deſiderio feruētiore querat̉. Ibi em̄ erūt nat̉e mune̓a. hͦ ē q̄ nature nr̄e ab oīm naturaꝝ creatore donatur.nō ſolū bona verū et̄ ſempit̓na nō ſoluꝫ in aīoqui ſanabit̉ ꝑ ſapientiam veꝝ et̄ in corꝑe. qd̓reſurrectiōe renouabit̉. Ibi ꝟtutes nō ꝯtravlla vicia vel mala quecūqꝫ c̓tantes ſꝫ hn̄tesvictorie p̄miuꝫ et̓nam pacē quā nullus adu̓ſarius inqͥetet ip̄a eſt em̄ bt̄itudo finalis. ip̄a ꝑfectōnis finis. qui ꝯſumētem nō hꝫ finē. Hicautē dicim̄ quid̓ bt̄i qn̄ pacem hēmus. quatulacūqꝫ hic hr̄i pt̄ in vitā bona. Sꝫ hec bt̄itudoilli quam finalem dicimꝰ bt̄itudini comꝑata