Quāobreꝫ que nullū boni finē ſectatur nullaphiloſophie ſecta dicēda eſt. Cū gͦ queriturde ſociali vitā. vtrū ſit tenēda ſapiēti ut ſummū bonum quo fit hō bt̄us. ita velit ⁊ curetamici ſui queadmod̓ ſuū. an ſue tm̄ modo bt̄itudīs cā faciat qͥcquid facit: nō de ip̄o ſūmobono queſtio eſt. ſꝫ de aſſumēdo vl̓ nō aſſumedo ſocio ad huiꝰ ꝑticipatōꝫ boni. nō ꝓpter ſeip̄m ſed ꝓpter eūdem ſociuꝫ ut eius bono itagaudeat; ſicut gaudꝫ ſuo. Itē cum queriturde achademicis nouis qͥbus incerta ſunt oīavtrū ita ſint res habende in qͥbꝰ philoſophādum ē an ſic̄ alijs philoſophis placuit certaseas hr̄e debeamꝰ: nō querit̉ quid in boni fineſectāduꝫ ſit. ſed de ip̄ius boni veritatē qd̓ vid̓tur ſectādum. vtꝝ ſit nec ne dubitādum hͦ ē.vt id planiꝰ eloquar. vtꝝ ita ſectāduꝫ ſit. vtqui ſectat̉ dicat eſſe verū. a̓ qui ſectat̉ dicatverum ſibi videri etiāſi forte ſit falſū tn̄ vt̓qꝫ ſectet̉ vnuꝫ atqꝫ idem bonū. In illa etiā drntiaque adhibet̉ ex habitū ⁊ ꝯſuetudīe cinicoꝝ n̄querit̉ quiſnā ſit finis boni: ſed vtrū in illo habitu ⁊ ꝯſuetudine ſit viuēdum ei qui verum ſectat̉ bonū: quodlibet ei veruꝫ videat̉ eſſe atqꝫſectādum. Deniqꝫ fuer̄t qui cū diu̓ſa ſequeretur bona finalia. alij virtutē. alij voluptateꝫ.eundē tn̄ habituꝫ ⁊ ꝯſuetudine tenebāt: ex qͦcinici appellabant̉ Ita illud quid qͥd evn̄ philoſophi cinici diſcernūtur a ceteris ad eligēdum ac tenēduꝫ bonū quo bt̄i fierēt. vtiqꝫ niſvalebat. Nam ſi aliqͥd ad hͦ int̓eſſet ꝓfecto id̓habitus eūdem finē ſequi coge̓t; et diu̓ſꝰ habitus eūdem ſequi finē nō ſinet. ¶ Ca. ij.N tribus qͦꝫ illis vite generibꝰ vno ſcꝫ nō ſegnit̓ ſꝫ in ꝯtemplatōe vl̓ inquiſitōe veritatisocioſo altero ingerēdis rebus hūanis negotioſo. tercio ex vtroqꝫ gn̓e temꝑato. cuꝫ queritur qͥd hoꝝ ſit potiꝰ eligendū: nō finis bonihꝫ ꝯtrou̓ſiam ſed quid hoꝝ triū difficultatēvl̓ facilitatem afferat ad ꝯſequēduꝫ vel retinēdum finē boni. id in iſta queſtiōe verſatur.Finis em̄ boni. cū ad eum quiſqꝫ ꝑuenerit ꝓtinus bt̄m facit. In ocio autē literato l̓ ī negocio publico vel qn̄ vtrūqꝫ vicibꝰ agit̉ nō continuo quiſqꝫ bt̄uſ eſt Multi quippe in quolibꝫhoꝝ triū p̄n̄t viue̓ et in appetēdo boni fineꝫ qͦfit hō bt̄us errare. Alia eſt igitur q̄ſtio de finibꝰ bonoꝝ ⁊ maloruꝫ que vnaquāqꝫ philoſophoꝝ ſecta facit. ⁊ alie ſunt queſtōes de ſociali vita. decūctatione achademicoꝝ. de veſtitu ⁊ victū cinicoꝝ de tribꝰ vite gn̓ibus ocioſo. actuoſo exvtroqꝫ modificato. quarū nulla eſt inqͣ de bonoꝝ ⁊ maloꝝ finibꝰ diſputat̉Pro inde qm̄ marcus varro has qͣtuor adhibēs drn̄tias id eſt exvita ſociali. ex achademicis nouis ex cinicis ex iſto vite gn̓e triꝑtito.ad ſectas ducētaſoctogintaocto ꝑuenit. ⁊ ſiq̄ alie pn̄t ſimilit̓ adici. remotis eis om̄ibꝰ qm̄de ſectādo ſūmo bono nullā inferūt queſtōeꝫ⁊ ideo ſecte nec ſūt nec vocande ſunt ad illasduodecim. in qͥbus querit̉ qd̓ ſit bonū homīsquo aſſecuto fit bt̄us vt eis vnā veram ceteras falſas oſtēdat eſſe reu̓titur Nam remotoillo tri ꝑtito gn̓e vite. due ꝑtes huius numeridetrahūtur ⁊ ſecte nonagnita ſex remanentRemota o drn̄tia ex cinicis addita ad dimidiū redigūtur ⁊ xlviij. fiunt Auferamꝰ etiaꝫqd̓ ex achademicis nouis adhibitū eſt. rurſꝰdimidia pars remanet id ē viginti quatuor.Deſociali qͦꝫ vitā qd̓ acceſſerat ſimilit̓ auferatur ⁊ duodecim ſunt reliq̄ quas iſta drn̄tiaut. xxiiij. fierēt duplicauerat. De his gͦ duodecim nihil dici pt̄ cur ſecte nō ſint habende Nichil quippe aliud in eis querit̉ qͣꝫ finis bonoꝝet maloꝝ. Inuetis auteꝫ bonoꝝ finibꝰ ꝓfc̄oeꝯtrario ſūt maloꝝ. Hec aūt ut ita fiāt duodecim ſecte illa qͣtuor triplicatur voluptas. qͥes. vtrunqꝫ. ⁊ pͥma nature: q̄ pͥmagenia varro vocat Hec quippe qͣtuordū ſingulatim ꝟtuti aliquādo ſubdunt̉ vt nō ꝓpter ſeipſa ſedꝓpter officiū ꝟtutis appetenduꝫ videant̉ aliquādo preferūtur ut non propter ſeip̄a ſedꝓpter hͨ adipiſcēda vl̓ ꝯẜuandā neceſſaria ꝟtus putet̉. aliquādo iūgunt̉ ut ꝓpter ſeip̄a etvirtꝰ ⁊ iſta appetēda credant̉ qͣt̓nariuꝫ numerum triplū reddūt. ⁊ ad duodecim ſectas perueniūt. Ex illis autē quatuor rebꝰ varro treſtollit. voluptatē ſcꝫ ⁊ quieteꝫ. ⁊ vtrūqꝫ nō ꝙeas improbet ſed ꝙ pͥmagenia illa nature etvoluptatem in ſe hēant ⁊ quieteꝫ. Quid e̓goopus ē ex his duabꝰ tria quēdā face̓. duo ſcꝫdū ſingulatim appetūtur. voluptas. a̓ quies.⁊ terciuꝫ. cuꝫ ambe ſimul quādoquidē pͥma nature. ⁊ ip̄as ⁊ p̄ter ip̄as alia multa ꝯtineant?De tribꝰ gͦ ſectis ei placꝫ diligent̓ eſſe tractādum que nā ſit potiꝰ eligenda. Non em̄ verāpluſꝙͣ vnaꝫ veraratio eſſe ꝑmittit ſiue in histribus ſit ſiue alicubi alibi qd̓ poſt videbimꝰ.Interim dehis tribꝰ qūo vnaꝫ varro eligatquatum breuit̓ aperteqꝫ poſſumꝰ diſſeramꝰ.Iſte nēpe tres ſecte ita ſiūt cuꝫ vel pͥma nature ꝓpter virtutē. vl̓ virtus ꝓpter pͥma naturevel vtraqꝫ id ē ⁊ virtus et pͥma nature ꝓpterſe ip̄a ſunt expetēda. ¶ Ca. terciū.Vid ergo iſtoꝝ triū ſit verum atqꝫIſectandum: iſto modo ꝑſuade conat̉.Primū quia ſūmuꝫ bonum in philoſophia nō arboris nō pecoris. non dei ſed hoīsquerit̉: quid ſit ipſe homo querēdum putat.Sentit quippe in eiꝰ natura duo eſſe. quedācorpꝰ et aīaꝫ et hoꝝ qd̓ duoꝝ meliꝰ eſſe aīaꝫlongeqꝫ p̄ſtabilius oīno non dubitat. Sed
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten