nō vetus vbi tꝑalia ſunt ꝓmiſſa q̄ ꝓ magnohabentes plurimi infirmi ⁊ deo vero taliumreꝝ mercēde deẜuiētes qn̄ vidūt īpios abūdare turbant̉. ꝓpter qd̓ ideꝫ ꝓpheta vt nouiteſtamēti beatitudine eternaꝫ que nō dabit̉niſi bonis. diſtingueret a veteris terrena felicitate q̄ plerūqꝫ dat̉ et malis. ingrauaſtisinquit ſuꝑ me verba vr̄a dicit dn̄s. ⁊ dixiſtisin quo detraximus de te. Dixiſtis. vanus eſtomnis qui ſeruit deo ⁊ quid plus qꝛ cuſtodiuimus obẜuatōes eius. ⁊ qꝛ ābulauimꝰ ſupplicantes ante faciē dn̄i oīpotētis. Et nūc nosbeatificamus alienos. ⁊ reedificant̉ oēs qͥ faciunt iniqͣet aduerſati ſunt deo ⁊ ſalui factiſūt. Hec oblocuti ſūt qͥ timebant dn̄m vnuſquiſqꝫ ad ꝓximū ſuū et animaduertit dn̄s ⁊audiuit. et ſcripſit librū memorie in ꝯſpectuſuo eis qui timet dn̄m. et reuerent̉ nomē eiuſIſto libro ſignificatū eſt teſtamentū nouuꝫDeniqꝫ qd̓ ſequit̉. audiamus. Et erūt mihidicit dn̄s oīpotens in die qͣ ego facio in ado̓ſitōem. et eligam eos ſicut eligit homo filiūſuū ſeruiente ſibi. ⁊ ꝯuertimī ⁊ videbitis īteriuſtum. ⁊ inter ſeruientē deo ⁊ nō ſeruienteꝫquia eccedies veniet ardens ſicut clibanus⁊ ꝯcremabit eos ⁊ erunt omnes alienigene ⁊omnes facientes iniquitate ſtipula. ⁊ incendet illos dies qui adueniet. dicit dn̄s om̄ipotens ⁊ nō derelinq̄tur eoꝝ radix neqꝫ ſarmētum. ⁊ oriet̉ vobis timentibꝫ nomen meū ſoliuſticie ⁊ ſanitas in pennis eius. et exhibitiset exultabitis ſicut vituli ⁊ ex vinculis reſoluuūi ⁊ ꝯculcabitis iniquoſ ⁊ erūt cinis ſubpedibꝫ vr̄is in die in qͦ ego faciodicit dn̄s om̄ipotens. Hic ē qui d̓rdies iudicijde quo ſuoloco ſi deus voluerit loquemur vberius.¶ Ca. xxxvj.Oſt hos tres ꝓphetas aggeum. 3acharia. malachiā. ꝑ ide tpus liberatōnis ppl̓i ex babilonica ſeruitute. ſcp̓ſit etiāeſdras qui magis reꝝ geſtaꝝ ſcriptore habitus qͣꝫ ꝓpheta. ſicuti ē ⁊ liber qͥ appellat̉ heſter cuius res geſta in laude dei nō longe abhijs tꝑibus inuenit̉ niſi forte eſdras ī eo xp̄mꝓphetaſſe intelligendus ē qd̓ inter quoſdaꝫiuuenes orta qōne. quid amplius valeret inrebus cum reges vnus dixiſſet. alter vinumtercius mulieres que plerūqꝫ regibꝫ imperarent. idē tn̄ tercius veritate ſuꝑ oīa demonſtrauit eſſe victrice. Cōſulto aut euangelioxp̄m eſſe ꝯgnoſcimus veritatē. Ab hoc tꝑeapud iudeos reſtituto templo nō reges ſedpͥncipes fuer̄t vſqꝫ ad ariſtobolū. quoꝝ ſuꝑputatio tꝑm nō in ſcripturis ſanctis q̄ appellantur canonice ſed in alijs inuenit̉ in quibꝰſūt ⁊ machabeoꝝ libri quos nō iudei. ſed eē-cleſia ꝓ canonicis hꝫ. ꝓpter qͦrūndā martirūpaſſiones vehemētes atqꝫ mirabiles qͥ anteqͣꝫ xp̄us veniſſet in carne. vſqꝫ ad mortē ꝓ legedei certarūt. ⁊ mala grauiſſima atqꝫ horribilia ꝑtulerūt.¶ Ca. xxxvij.Emꝑe igit̉ ꝓphetaruꝫ noſtroꝝ qͦꝝiā ſcripta ad noticiā fere oīm gentiAum ꝑuenerūt. ⁊ multomagis pꝰ eosfuerūt ph̓i gentiū. qui hͨ etiā noīe vocarent̉qd̓ cepit a ſamiopithagora qui eo tꝑe qͦ iuideoꝝ eſt ſoluta captiuitas cepit excellē atqꝫ cognoſci. Multomagīs gͦ ceteri ph̓i pꝰꝓphetas reꝑiunt̉ fuiſſe. Nā ip̄e ſocͣtes athenienſis magiſter oīm qui tūc maxime claruerunt: tenens in ea ꝑte q̄ moralis vel actiuadicit̉ principatū poſt eſdram in cronicis inuenitur. Nā multo poſt etiā plato natus eſtqͥ longe ceteros ſocͣtis diſcipulos anteiret.Quibus ſi addamus etiā ſuꝑiores qͥ nōdumph̓i vocabant̉ ſeptē ſcꝫ ſapientes ac deindephiſicos qͥ thaleti ſucceſſerūt in ꝑſcrutandanatura reꝝ ſtudiū eius imitati anaximādrūſcꝫ ⁊ anaximenē ⁊ anaxagora. alioſqꝫ nōnullos. anteqͣꝫ pitagoras ſe ph̓m pͥmus ꝓfiteretur. nec illi ꝓphetas noſtros vniuerſos tꝑisantiquitate p̄cedunt. qn̄quidē tales poſtqͣꝫceteri fuerunt regnāte romulo eminuiſſe fertur qn̄ de fontibꝫ iſrahel in eis litteris q̄ toto orbe emanaret ꝓphecie flumē erupit. Soli igitur illi theologi poete orpheus. linus.muſeus. et ſi quis alius apd̓ grecos fuit. hijsꝓphetis hebreis quoꝝ ſcriptai auctoritatehabemus annis reꝑiuntur priores. Sꝫ necip̄i veꝝ theologū noſtrū moyſen qui vnumveꝝ deū veracit̓ p̄dicauit cuiꝰ nūc ſcripta īauctoritatis canone pͥma ſūt tꝑe p̄ueneruntac ꝑ hoc qͣntū ad grecos attinet in qͣ lingualittere huiꝰ ſeculi maxīe ferbuerūt nihilhabent vnde ſapientiaꝫ ſuā iactet. qd̓ religioni noſtre vbi vera ſapientia ē ſi nō ſuꝑior ſaltem videat̉ antiquior. Veꝝ qd̓ fatendū ē nōquidem in grecia ſed in barbaris gentibꝫ ſicut in egipto iā fuerat ante moyſen nōnulla doctrina que illoꝝ ſapientia diceretur alioquin nō ſcriptū eſſꝫ in libris ſanctis moyſeneruditū fuiſſe om̄i ſapientia egiptioꝝ. Tūcvtiqꝫ qn̄ ibi natus ⁊ a filia pharaonis adoptatus atqꝫ nutritus etiā liberaliter educatꝰeſt. Sꝫ nec ſapīa egiptioꝝ ſapīam ꝓphetarum noſtroꝝ tꝑe antecede potuit. qm̄quidē⁊ abraham ꝓphetafuit. Quid aūt ſapientieeſſe potuit in egipto anteqͣꝫ eis yſis quā mortua tanqͣꝫ deam magna colendā putauerūtlitteras traderet. yſis porro inachi filia fuliſſe ꝓditur qui primus regnare cepit argiuis qn̄ abraheiaꝫ nepotes reꝑiuntur exorti.
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten