cor dauid ſuꝑ eum quia abſtulit pinulā clamidis eius. Viris aūt quicū illo erant. et vtſaulē in manus ſuas traditū interimeret ſuadebāt. nō michi inquit contingit a dn̄o meoxp̄o dn̄i. inferre manū meā ſuꝑ eū. quia xp̄usdn̄i eſt hic Huic ergo vnbre futuri nō ꝓpterip̄am. ſed ꝓpter illud quod p̄figurabat tātaveneracio exhibebat̉ Vnde ⁊ illud quod aitſauli ſamuel. qm̄ nō ſeruaſti mādatū meū qd̓mādauit tibi dn̄s. quēadmodū nūc ꝑaueratdn̄s regnuꝫ tuū vſqꝫ ineternū ſuꝑ iſrahel. etnūc regnū tuū non ſtabit tibi. et queret ſibidn̄s hominem ſecundū cor ſuū. et mādauit eidn̄s eſſe principem ſuꝑ populū ſuū. quia noncuſtodiſti que mādauit tibi dn̄ſ. nō ſic accipiendū ē. ac ſi ip̄m ſaulem deꝰ in eternū preparauerit regnatuꝝ. et hec poſtea noſuerit ſeruare peccati neqꝫ em̄ eū peccatuꝝ eſſe neſciebat. ſed p̄parauerat regnū eius in quo fīgura regni eſſet ieternū. Id̓o addidit. Et nūcregnū tuū non ſtabit tibi. Stētit ergo ⁊ ſtabit. quod in illo ſignificatū eſt. ſed non huicſtabit. quia nō in eternū ip̄e fuerat regnaturus. nec ꝓgenies eius vt ſalteꝫ per poſterosalter alteri ſuccedentes videretur impleriquod dictū eſt in eternū. Et querēt inqͥt dn̄sſibi homīem ſiue dauid ſiue ip̄ꝫ mediatoremſignificāſte ſtamēti noui qui figurabat̉ ī criſmate etiā quo vnctus eſt ip̄e dauid et ꝓgenies eiꝰ. Nō aūt quaſi neſciat vbi ſit. ita ſibi homine deus querit. ſed ꝑ homineꝫ more hoīmloquitur. qui et ſic loquēdo nos querit. Nonſoluꝫ em̄ deo patri veꝝ ip̄i qͦꝫ vnigenito eiꝰqui venit querere quod ꝑierat vſqꝫ adeo īaeramuſ noti. vt in ip̄o eſſemꝰ electi ante cōſtitucionē mūdi. Queret ſibi ergo dixit. ſuū habebit. vnde in latina lingua hoc verbū accipit p̄poſicionē. et acquirit dicit̉ quod ſatis aꝑtum eſt quid ſignificet. quaꝙͣ et ſine additamento ſine prepoſiciōis querere intelligaturadquirere. ex quo lucra vocat̉ ⁊ queſtus.¶ Capitulū ſeptimuꝫ.Vrſus peccauit ſaulꝑ inobedienciaꝫet rurſus ſamuel ait illi in verbo dn̄i.Quia ſpreuiſti verbū dn̄i. ſpreuit tedn̄s vt nō ſis rex ſuꝑ iſrahel. Et rurſus ꝓ eod̓peccato cū id cōfiterēt̉ ſaul. et veniā p̄caret̉rogaretqꝫ ſamuelem vt reuerteret̉ cū illo adplacandū deum. non reuertatur inquit tecūquia ſpreuiſti verbū dn̄i. et ſpernit te domīꝰne ſis rex ſuꝑ iſrahel. Et cōuertit ſamuel faciem ſua vt abiret. et tenuit ſaul pinnulā dyploidis eius. et diſrupit eā. Et dixit ad eaſamuel. Diſrupit dn̄s regnū ab iſrahel de manū tua hodie. et dabit ꝓximo tuo bono ſuꝑte. et diuidet̉ iſrahel induo. ⁊ nō cōuerteturneqꝫ penitebit eū. qm̄ nō ē ſicut homo vt peniteat eū. ip̄e minatur ⁊ nō ꝑmanet. Iſte cuſdicit̉. ſpernitte dn̄s ne ſis rex ſuꝑ iſrahel. etdiſrupit dominꝰ regnū ab iſrl̓ de manu tuahodie. quadraginta annos regnauit ſuꝑiſrahel. tantoſcilicet ſpacio tēporis quāto etip̄e dauid. et audiuit hoc pͥmo tꝑe regni ſui.vt intelligamꝰ ideo dictū. quia nullus d̓ſtirpe eius fuerat regnaturꝰ. et reſpiciamus adſtirpem dauid. vnde exortus eſt ſcd̓m carnemediator dei et hominū homo xp̄us ih̓ꝰ. Nōaūt habꝫ ſcripturā quod ī pleriſqꝫ latinis cōdicibus legitur. Diſrupit dn̄s regnū iſrl̓ demanūtua. ſed ſicut a nobis poſitum eſt inuentum in grecis. diſrupit dn̄s regnū ab iſrahede manu tua. vt hoc intelligat̉ de manu tuaquod ē ab iſrahel Populi ergo iſrahel ꝑſonāfigurate gerebat homo iſte qui populꝰ regnū fuerat amiſſuruſ. xp̄o ih̓udn̄o noſtro ꝑ nouum teſtamētum nō carnaliter ſed ſpiritualiter regnaturo. de quo cum dicit̉. ⁊ dabit illud ꝓximo tuo. ad carnis cognacione id refert. Ex iſrahelem xp̄us ſcd̓m carne̓. vnde etſaul. Quod vero additum e. bono ſuꝑ te. pōteſt quid ē intelligi meliori te. Naꝫ et quidāſic ſunt interp̄tati. Sed melius ſic accipiturbono ſuꝑ te vt quia ille bonuſeſt. ideo ſit ſuꝑte. iuxta illud aliud ꝓpheticuꝫ. Donec ponaom̄es inimicos tuos ſub pedibus tuis. in quibus ē et iſrahel. cui ſuo ꝑſecutori regnum abſtulit xp̄us. quāuis fuerit illic et iſrahel ī quodolus nō erat quoddā quaſi frumētum illaꝝpaleaꝝ. Nam vtiqꝫ inde erant apl̓i. inde totmartires. quoꝝ prior ſtephanꝰ: inde tot eccleſie quas apl̓us paulꝰ ꝯmemorat incōuerſione ſua magnificantes deuꝫ. De qua re nōdubito intelligendum eſſe quod ſequit̉. et diuidet̉ iſrahel in duo. in iſrahel ſcꝫ inimicumxp̄o et iſrahel adherentē xp̄o. ī iſrahel ad ancillā. et iſrahel ad liberam ꝑtinentē. Nā iſtaduo genera pͥmum ſimul erant velut abrahāadhuc adhereret acille. donec ſterilis ꝑ xp̄igraciā fecundata clamaret. Eice ancillamfilium eius. Propter peccatuꝫ quidē ſalomonis regnāte filio eiuſroboā ſcimus iſrahel induo fuiſſe diuiſum atqꝫ ita ꝑſeueraſſe habētibus ſingulis partibus regēs ſuos. donec illa gens tota a chaldeis eſſet ingēti vaſtacōne ſubuerſa atqꝫ trāſlata. ſꝫ hoc quid ad ſaulem cum ſi tale aliquid ꝯmināduꝫ eſſet ip̄i dauid fueri tpociꝰ cōmināduꝫ cuiꝰ erat filiꝰ ſalomon. Poſtremo nunc inter ſe gens hebreadiuiſa non ē. ſed indifferēter in eiuſd̓ errorisſocietatē diſꝑſa ꝑt̓ras. Diuiſio ꝟo illa quādeus ſub ꝑſona ſaulis. illiꝰ regni et ppl̓i figūram gerētis eidē regno ppl̓oqꝫ minatus eſt