eterna atqꝫ immutabiliſ ſigͥficata eꝑ hoc qd̓adiunctū eſt et non cōuertet̉ neqꝫ penitebitqm̄ nō eſt ſicut homo vt peniteat eū. Ip̄e minatur et nō ꝑmanet. id ehomo minatur etn̄ꝑmanet. Non aūt deuſquē nō penitet ſic̄ hominē. Vbi em̄ legitur quod peniteat euꝫ mutacio reꝝ ſignificat̉ immutabili p̄ſciēcia manente diuina. Vbi ergo nō penitere diciturnō mutare intelligit̉. Prorſus inſolubilē videmus ꝑ hec verba ꝓlata diuinitꝰ fuiſſe ſentenciā de iſta diuiſione ppl̓i iſrahel et om̄inoꝑpetua. Quicūqꝫ em̄ ad xp̄m tranſierunt veltranſeunt vel tranſibunt inde. non erāt indeſcd̓m dei p̄ſciēciā. nō ſecūdum generis hūanivnā eandeqꝫ natura. Prorſus quicūqꝫ ex iſrahelitis adherētes xp̄o ꝑſeuerat in illo. nūqͣmerūt cū eis iſrahelitis. qui eius inimici vſqꝫ īfinem vite huiꝰ eſſe ꝑſiſtunt. ſed in diuiſioneque hic p̄nunciata ē perpetuo ꝑmāebūt. Nilem̄ ꝓdeſt teſtamentū vetꝰ de mōte ſyna ī ſeruitute generans niſi quia teſtimoniū ꝑhibetteſtamēto nouo: alioqn̄ quamdiu legit moyſes. ve lamen ſuꝑ corda eoꝝ poſitū ē. cuꝫ aūtquiſqꝫ inde trāſierit ad xp̄m. auferetur velamen. Tranſeunciū quippe intēcio ip̄a mutat̉de vetere ad nouū. vt iam nō quiſqꝫ intēdatacciꝑe carnalem ſed ſpiritualem felicitatemPropter quod ip̄e magnꝰ ꝓpheta ſāuel anteqͣꝫ vnxiſſet regem ſaul. quādo exclamauitad dn̄m ꝓ iſrl̓et exaudiuit eū. et cuꝫ offerretholocauſtum ſimul accedētibus alienigenisad pugna cōtra ppl̓m dei tonuit dominꝰ ſuꝑeos et cōfuſi ſunt. et ceciderūt vel offender̄tcora iſrahel atqꝫ ſuꝑati ſūt. aſſumpſit lapidēvnum. ſtatuitqꝫ illū inter maſſephat noua etvetere et vocauit nomen eius abenneſer. qd̓ē latine lapis adiutoris ⁊ dixit. Vſqꝫ hoc adiuuit nos dn̄s. Maſephat interp̄tatur intencio. Lapis ille adiutoris medietas ē ſaluatotoris. ꝑ que tranſeūdū ē a maſſephat veteread nouam id ē ab intenciōe qua exſpectabat̉a carnali regno beatitudo falſa carnalis. adintencionē qua ꝑ nouū teſtamentū expectat̉in regno celoꝝ beatitudo veriſſima ſpiritualis qua qm̄ nichil meliꝰ hucuſqꝫ adiuuat deꝰ¶ Capitulū octauum.Am nūc video eſſe mōſtrandum. qd̓ip̄i dauid qui ſauli ſucceſſit in regnicuiꝰ mutacōne finalis illa mutacio figurata ē ꝓpter quā diuinitꝰ cuncta dicta cūcta cōſcripta ſunt deꝰ quidē ꝓmiſerit. quodad rem de qua agimus ꝑtinet cū regi dauidmulta ꝓſpera ꝓueniſſent. cogitauit face̓ deodomū templū illud ſcꝫ excellentiſſime diffamatū. quod a rege ſalomone filio eiuſpoſte afabricatū eſt. Hoc eo cogitāte factum ē verbum dn̄i ad nathan ꝓphetā. quod ꝑferret adregem. vbi cū dixiſſet deꝰ quod nō ab ipſodauid ſibi edificaret̉ domꝰ. neque per tantūtempus ſe mandaſſe cuiqͣꝫ in populo ſuo vt ſibi face̓t domuꝫ cedrinā ⁊ nūc inqͥt hec dicēsſeruo meo dauid. Hec dicit dn̄s omnipotes.Accepi te de ouili ouiū vt eſſes in duceꝫ ſuꝑppl̓m iſrahelem. et eram tecū in omnibꝰ qͥbuſingrediebaris. et exterminaui omnes inimicos tuos a facie tua. et feci te nominatū ſcd̓ꝫnomen magnoꝝ qͥ ſunt ſuꝑ terra. Et ponā locum ppl̓o meo iſrahel. et plantabo illud. et inhītabit ſeorſun. et nō ſolicitus erit vltra. et n̄apponet filius iniquitatis humiliare eū ſic̄ abinicio a diebus quibus cōſtitui iudices ſuperpopulum iſrahel. et requiē tibi dabo ab omnibus inimicis tuis. et nūciabit tibi dominꝰqm̄ domū edificabis ip̄i et erit cū repleti fuerint dies tui et dormieris cū patribus tuis. ⁊ſuſcitaboſemen tuum poſt te qui erit de vertre tuo. et p̄parabo regnū eiꝰ hic edificabitmichi domum nomini meo. et dirigam thronū illiꝰ vſqꝫ ineternum. et ero illi in patre etille erit michi in filium. Et cū venerit iniquitas eius redargua illum in virga viroꝝ. et ītactibus filioꝝ hominum. miſericordia autēmeā nō ammoueo ab eo ſicut amoui a quibuſamoui faciem meā. et fidelis erit domus eiuset regnum eius vſqꝫ ineternum coram me.thronꝰ eiꝰ erit erectꝰ vſqꝫ ineternum. Hactn̄ grandem ꝓmiſſione qui putat in ſalomōefuiſſe cōpleta multuꝫ errat. Attendit em̄ qd̓dictum ē. hic edificabit michi domun qm̄ ſalomō templū illd̓ nobile ſtruxit. ⁊ n̄ attenditfid̓lis erit domꝰ eiꝰ ⁊ regnū eiꝰ vſqꝫ īeternūcoramine. Attēdat ergo et aſpiciat ſalomonis domum plenamulieribꝰ alienigenis cōlentibꝰ deos falſos. et ip̄m ab eis regem aliqn̄ ſapientem in eandem ydolatriā ſeductuꝫatqꝫ deiectum. et nō audeat exiſtimare deuꝫvel hac ꝓmiſſione mēdacem vel talē ſalomonein domunqꝫ eius futurā nō potuiſſe p̄ſcie̓Non hinc autē deberemꝰ ambigere nec ſi nōin xp̄o domino noſtro qui factus eſt ex ſemīedauid ſcd̓m carne iam videremꝰ iſta cōpleri ne vane atqꝫ inaniter hic alium alique reqͥramꝰ. ſic̄ carnales iudei. Nā et ip̄i vſqꝫ adeofilium quem loco iſto regi dauid ꝓmiſſum legunt intelligunt nō fuiſſe ſalomone vt eo quiꝓmiſſus eſt tanta iā manifeſtaciōe declarato. adhuc mirabili cecitate alium ſperare ſedicant. facta eſt quidē nōnulla imago rei future etiā in ſalomōe. in eo quod templuꝫ edificauit et pacem habuit ſcd̓m nomē ſuum. ſalomon quippe pacificus ē latine. ⁊ in exordioregni ſui mirabiliter laudabilis fuit. ſꝫ eadē