Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quod aūt ait deꝰ qui om̄ia que ī corde meoet que in animamea faciat. arbitremur habere anima deū ſit cōditor anime. ſed itahoc de deo tropice ꝓprie dicit̉. ſicut manus et pedes. et alia corꝑis mēbra. Et ne ſecundū hoc credat̉ homo in carnis hꝰ effigiefactus ad imaginē dei adduntur et ale quasvtiqꝫ habꝫ homo et dicit̉ deo ſub vmbraalaꝝ tuaꝝ ꝓteges me. vt intelligāt homīesde illa ineffabili natura. ꝓprijs ſed trāſſatis reꝝ vocabulis iſta dici. Quod vero adiūgit̉. et erit qui ſuperit in domo tua veniet adorare ei. ꝓprie de domo dicitur huiꝰ heli.ſed illius aaron. de qua vſqꝫ ad aduentū ih̓uxp̄i homīes remaſerūt. de quo genere etiamnūc vſqꝫ deſunt. Nam de illa domo hꝰ heli iam ſupradictū exat. om̄is qui ſuꝑerit domus tue. decid̓t in gladio viroꝝ. Quō ergo vere dici potuit erit ſuꝑerit ī domo tuaveniet adorare ei. ſi illud ē veꝝ quod vltorēgladio nemo inde ſuꝑerit. niſi quia illos ītelligi voluit qui ꝑtinet ad ſtirpe ſed illiꝰ tociꝰſacerdocij ſecundū ordine aarō. Ergo ſi illis ē p̄deſtinatis reliquijs de quibꝰ alia ꝓphecia dixit. reliquie ſalue fient. vnde et apl̓us.ſic ergo inquit. in hoc tꝑe reliquie electōnem gracie facte ſunt. qꝛ de talibꝰ reliquijsbene intelligit̉ eſſe. de quo dictum eſt. qui ſuperit in domo tua. ꝓfecto credidit in xp̄m. ſicut tēporibꝰ apl̓oꝝ ex ip̄a gēte plurimi crediderūt. neqꝫ nūc deſunt. qui licet rariſſimetn̄ credat. et impletur meo quod hic iſtedei cōtinuo ſecutus adiunxit. Veniet adorare ei obolo argēti Cui adorae̓ niſi illi ſummoſacerdoti. qui et deus eſt. Neqꝫ em̄ in illo ſacerdocioſecundū ordinē aaro. ad hoc veniebant homīes ad templū vel altare dei. vt ſacerdotem adoraret. Quid eſt aūt ait obolo argēti. niſi breuitate verbi fidei: quomemorat apoſtolus dictū. verbū ꝯſummanset breuiās faciet dominꝰ ſuꝑ terrā. Argentūaūt eloquio poni pſalmus teſtis e. vbi canitur. Eloquia domini eloquia caſta. argen igne examinatū. Quid ergo dicit iſte quivenit adorare ſacerdoti dei. ſacerdoti deoIacta me in parte ſacerdocij tui. manducae̓panem. Nolo in patrum meoꝝ collocari honore qui nulluſe. iacta me in parte ſacerdocijtui. Elige em̄ abiectꝰ eſſe in domo dei. qualecumqꝫ et quātulūcumqꝫ mēbrū eſſe cupioſacerdocij tui. Sacerdociū quippe ip̄aꝫ plebem dicit: cuius plebis ille ſacerdos eſt mediator dei et hoīm homo xp̄us ih̓s. Cui plebi dicit apl̓us petrus. Plebs ſancta. regaleſacerdocium. Quamuis nōnulli. ſacrificij tuiſunt interp̄tati ſacerdocij tui quod nichilominꝰ eundē ſignificat ppl̓m xp̄ianū. Vn̄ dicit apl̓us paulus. Vnꝰ panis vnū corpꝰ multi ſumꝰ. Et iteꝝ exhibeatis inquit corꝑa veſtra hoſtiā viua. Quod ergo addidit mādūcare panē etiā ip̄ius ſacrificij genus eleganter exp̄ſſit. De quo dicit ſacerdos ip̄e Paniſque ego dedero caro mea ē ſeculi vit a ip̄ꝫeſt ſacrificiū ſcd̓m ordineꝫ aarō. ſed ſcd̓mordinem melchiſedech. qui legit intelligat.Greuis itaqꝫ iſta cōfeſſio. et ſalubriter humilis qua dicit̉. Iacta me ī parte ſacerdocij tuimaducare panem. ip̄e eſt obolus argenti. qꝛbreue et eloquiū dn̄i eſt habitantis in cordecredētis. Quia em̄ dixerat ſuꝑius dediſſe cibos domui aarō de victimis veteris teſtam̄ti vbi ait. dedit domui patris tui oīa ſuntignis filioꝝ iſrahel in eſcā. Hec quippe ſacrificia fuerāt iudeoꝝ. ideo hic dixit māducae̓pane. quod eſt in nouo teſtam̄t o ſacrificiumxp̄ianoꝝ. Capitulum ſextumVm igit̉ hec tāta tūc altitudine prenūciata ſint. quata nūc manifeſtacōne clareſcūt. fruſtra tn̄ moueri qͥſpiam pōt ac dicere. Quō cōfidimus venireom̄ia que in libris illis ventura p̄dicta ſunt ſihoc ip̄m quod ibi diuinitus dictū eſt: domuſtua. domus patris tui trāſibunt cora me ineternū effectū habere potuit. qm̄ videmꝰillud ſacerdociū fuiſſe mutatū quod illi domiui ꝓmiſſum ē. nec ſperari aliquādo cōplenduꝫ. quia illud quod ei reprobato mutatoqꝫſuccedit. hoc pocius p̄dicatur eternū. Hocqui dicit nōdū intelligit. aut recolit etiaꝫip̄m ſecundum ordine aaron ſacerdociū. tanqͣꝫ vmbra futuri ſacerdocij eterni cōſtitutuꝫac hoc qn̄ eternitas ei ꝓmiſſa eſt ip̄i vnibre ac figure. ſꝫ ei quod ip̄am ad umbrat̉ figuraturqꝫ ꝓmiſſum eſt. Sed ne putaret̉ ip̄avmbra eſſe māſura. ideo etiā mutacio eiꝰ debuit ꝓphetari. Regnū qͦꝫ iſto etiaꝫ ſaulisip̄ius qui certe reprobatus atqꝫ reiectus eſt.futuri regni erit vmbra in eternitate māſuriOleū quippe illud quo vnctꝰ ē. et ob eo criſmate xp̄us ē dictus. miſtice accipiendū magnum ſacramentū intelligendū eſt. quod ineo tm̄ veneratꝰ ē ip̄e dauid. vt ꝑcuſſo cordepauitauerit qn̄ in tenebroſo occultatus antro. quo etiā ſaul vrguete intrauerit neceſſitate nature. exigua ꝑticula veſtis eiꝰ retrorſum latenter abſcidit vt haberet vnde monſtraret. quō ei pepercit poſſit occidere atqꝫ ita ſuſpicionē de animo eius qua ſanctumdauid putās inimicū ſuū vehenter ꝑſeqͣturauferret. Ne itaqꝫ reus eſſet tanti ſacramētiin ſaule violati. quia vl̓ indumentū eiꝰ ſic attrectauit extīuit. Ita em̄ ſcp̓tū ē. Et ꝑcuſſit