Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

exaltabit cornuxp̄i ſui Quis ergo ē xp̄ꝰ xp̄iſui. Ancornu exaltabit vniuſcuiuſqꝫ fidelisſui. ſicut iſta ipſa in pnͥcipio hꝰ ymni ait exaltatū ē cornu meū in deo meo. Oēs quippevnctos eiꝰ criſmate recte xp̄os poſſumꝰ dice̓qd̓ tn̄ totū ſuo capite corpus. vnꝰ ē xp̄us.Nec anna ꝓphetauit ſamuelis mater ſanctiviri multūqꝫ laudati in quidē tūc figurataē mutacio veteris ſacerdocij nūc īpleta ēqn̄ infirmata ē mula erat in filijs vt nouumhabe̓t ī xp̄o ſaterdociuꝫ ſterilis peꝑit ſeptē Capitulum quintumEd hoc ip̄ꝫ euideciꝰ ad hely ſacerdo miſſꝰ loquit̉ homo dei. cꝰ qͥdē no tacet̉. ſꝫ intelligit̉ officio miniſteſtioqꝫ ſuo ſine dubitaciōe ꝓpheta. Sic em̄ ſcpͥ ē. venit homo d̓i ad heli. dixit. Hec dicit dominꝰ. Reuelatꝰ ſum ad domū pr̄is tui eſſent in terra egipti ẜui in domo pharaonis. elegi domū patris tui ex om̄ibus ſceptris iſrahel michi ſacerdocio fūgi. vt aſcenderēt ad altare meū. incēderūt incēſum.portaret ephot. et dedi domui pr̄is tui oīaſūt ignis filioꝝ iſrl̓ in eſcā. Et vt qd̓ r̄ſpexiſtiī inceſū meū ī ſacrificiū meū impudēti oculo et glorificaſti filios tuos ſuꝑ me. bn̄dice̓micias noīs ſacrificij ī iſrahel in ꝯſpectu meoPropter hoc dicit domīꝰ deꝰ iſrahel. Dixidomus tua domꝰ pr̄is tui trāſibūt corā mevſqꝫ ineternū. Et nūc hec dicit dn̄s. Nequaqͣꝫ. ſꝫ glorificātes me glorificabo. et qui ſpernit me ſpernet̉. Ecce dies veniūt. et exterminabo ſemē tuū. ſe me domꝰ pr̄is tui. erittibi ſenior in domo tua om̄ibꝰ diebꝰ. et virūexterminabotibi ab altari meo. vt deficiantoculi eius et defluat anima eius. et oīs ſuꝑerit domus tue decidat in gladio viroꝝ. Et tibi ſignū. quod veniet ſuꝑ duos filioſ tuoſhos. ofin et fineeſ. Vna die moriēt̉ ambo. Etſuſcitabo michi ſacerdotē fidelē oīa que īcorde meo ī aīa mea faciat. edificabo eidomū fidelē. trāſibit corā xp̄o oībꝰ diebusEt erit ſuꝑauerit ī domo tua veniet adorare in obulo argēti dicēs. Iacta me ī vna̓ ꝑtēſacerdocij tui māducare panē. ē vt dicat̉iſta ꝓphecia vbi ſacerdocij veteris tāta manifeſtacōne p̄nūciata mutacō ē. in ſāuele fuiſſe cōpleta Quāqͣꝫ em̄ eſſet de alia tribu ſamuel qͣꝫ quē cōſtituta fuerat a dn̄o vt ẜuiretaltari tn̄ erat de filijs aaron cuiꝰ ꝓgeniesfuerat deputata. Vn̄ fierēt ſacerdotes. ac ī ea qͦꝫ re geſta. eadē mutacio xp̄m ih̓mfutura fuerat adumbrata eſt. ad vetus teſtamētum ꝓprie. figurate vero ꝑtinebat adnouū ꝓpheciā facti et̄ ip̄a verbi. id ſcꝫ facto ſignificās. qd̓ verbo ad heli ſacerdotemdictū ē ꝓphetā fuer̄t poſtea ſacerdoteſexgn̓e aarō ſic̄ ſadoch abiathar regnantedauid alij deinceps anteqͣꝫ tꝑus veniretiſta de ſacerdociomutādo tāto an̄ p̄dictaſunt effici xp̄ꝫ oportebat. Quis at̄ nūc fideli oculo hec intuēs videat eſſe cōpleta qn̄quidē nullū tabernaculū. nullū tēplū. et ideonec vllus ſacerdos remāſit iudeis. qͥbꝰ vt deſemine aarō ordinaret̉ in dei fuerat legedatū. Qd̓ hic ꝯmeoratū ē. illo dicēte ꝓpheta. Hec dicit dn̄s deꝰ iſrl̓. Domꝰ tua et domꝰ pr̄is tui trāſibūt cora me. vſqꝫ ineternumEt nūc dicit dn̄s. Nequaqͣꝫ ſꝫ glorificantesme. glorificabo me ſꝑnit ſꝑnet̉ Qd̓ em̄ nominat domū pr̄is eiꝰ de ꝓximo pr̄e dice̓ſꝫ de illo aarō pͥmꝰ ſacerdos ē īſtitutus decuiꝰ ꝓgenie ceteri ſeq̄rent̉. ſuꝑiora demonſtrat. vbi ait. Reuelatꝰ ſum ad domū patriſtui eſſent in terra egipti ẜui in domo pharaōis. elegi domū pr̄is tui ex oībꝰ ſceptrisiſrabel. mihi ſacerdocio fūgi Quiſ patꝝ fuithꝰ in illa egiptia ẜuitute. vn̄ liberati eſſētelectꝰ ē ad ſacerdociū aarō. De hꝰ ſtirpeiſto loco dixit futuꝝ fuiſſe vt eſſent vlteriꝰſacerdotes. qd̓ ia videmꝰ īpletū vigilat fid̓sp̄ſto ſūt res cernūt̉ tenent̉. et vide̓ volētiumoculis īgerūt̉. Ecce inqͥt dies veniūt. extermīabo ſeme tuū ſeme domꝰ pr̄is tui erittibi ſenior ī domo tua oībꝰ diebꝰ. viꝝ extermīabo tibi ab altari meo. vt d̓ficiāt oculi eiꝰ. d̓fluat aīa eiꝰ. Ecce dies p̄nūciati ſūt iaꝫvenerūt Nullꝰ ſacerdos ē ſcd̓m ordinē aarōEt qͥcūqꝫ ex eiꝰ gn̓e ē vidꝫ ſac̓ficiū xp̄ianoꝝ toto orbe polle̓. ſibi at̄ honorē illū mag ſb̓tractū d̓ſtituūt̉ oculi eiꝰ. d̓fluit aīaeiꝰ tabe meroriſ Proprie at̄ ad hꝰ domū helycui dicebāt̉ qd̓ ſeqͥt̉ ꝑtinet Et oīſ ſuꝑeritdomꝰ tue d̓cidet gladio viroꝝ Et tibi ſig qd̓ vēiet ſuꝑ duos filios tuos hos ofī fīees Die v̓no moriēt̉ abo. Hoc ſignū factū ēmutādi ſac̓docij domo hꝰ ſino ſigͥficatū ēmutand̓ ſac̓dociuꝫ domꝰ aarō. Mors qͥppe filioꝝ hꝰ ſigͥficauit mortē hoīm ſꝫ ip̄iꝰ ſac̓docijd̓ filijs aarō Qd̓ at̄ ſeqͥt̉ ad illuꝫ iaꝑtiet ſac̓dote cꝰ figura geſſit huic ſuccedēdo ſāuel.ꝓind̓ ſecūt̉ xp̄o ih̓u noui teſtam̄ti ꝟo ſac̓dote dicunt̉ Et ſuſcitabo mihi ſac̓dote fid̓lē oīa ī cord̓ meo ī aīa mea faciat Et edificabo ei domū fid̓ ē ip̄aꝫ et̓nā ſuꝑnā ihrl̓mEt tͣnſibit inqͥt cora xp̄o meo oībꝰ diebꝰ. traſibit dixit ꝯuerſabit̉ ſic̄ ſuꝑiꝰ dixe̓at domoaarōdixi domꝰ tua domꝰ pr̄iſ tui tͣnſibuntcorā inet̓nuꝫ Qd̓ at̄ ai corā xp̄o meo tͣnſibit ip̄a domo vtiqꝫ intelligendum ē illo ſac̓dote ē xp̄ꝰ ip̄e mediator atꝫ ſaluatorDomꝰ eiꝰ corā illo tͣnſibit. Pōt tͣnſibit ītelligi morte ad vitā. oībꝰ diebꝰ qͥbꝰ agitur vſqꝫ in finem ſeculi huiꝰ iſta mortalitas