exaltabit cornuxp̄i ſui Quis ergo ē xp̄ꝰ xp̄iſui. Ancornu exaltabit vniuſcuiuſqꝫ fidelisſui. ſicut iſta ipſa in pnͥcipio hꝰ ymni ait exaltatū ē cornu meū in deo meo. Oēs quippevnctos eiꝰ criſmate recte xp̄os poſſumꝰ dice̓qd̓ tn̄ totū cū ſuo capite corpus. vnꝰ ē xp̄us.Nec anna ꝓphetauit ſamuelis mater ſanctiviri multūqꝫ laudati in qͦ quidē tūc figurataē mutacio veteris ſacerdocij ⁊ nūc īpleta ēqn̄ infirmata ē q̄ mula erat in filijs vt nouumhabe̓t ī xp̄o ſaterdociuꝫ ſterilis q̄ peꝑit ſeptē¶ Capitulum quintumEd hoc ip̄ꝫ euideciꝰ ad hely ſacerdotē miſſꝰ loquit̉ homo dei. cꝰ qͥdē nomē tacet̉. ſꝫ intelligit̉ officio miniſteſtioqꝫ ſuo ſine dubitaciōe ꝓpheta. Sic em̄ ſcpͥtū ē. ⁊ venit homo d̓i ad heli. ⁊ dixit. Hec dicit dominꝰ. Reuelatꝰ ſum ad domū pr̄is tuicū eſſent in terra egipti ẜui in domo pharaonis. ⁊ elegi domū patris tui ex om̄ibus ſceptris iſrahel michi ſacerdocio fūgi. vt aſcenderēt ad altare meū. ⁊ incēderūt incēſum. ⁊portaret ephot. et dedi domui pr̄is tui oīa q̄ſūt ignis filioꝝ iſrl̓ in eſcā. Et vt qd̓ r̄ſpexiſtiī inceſū meū ⁊ ī ſacrificiū meū impudēti oculo et glorificaſti filios tuos ſuꝑ me. bn̄dice̓ pͥmicias noīs ſacrificij ī iſrahel in ꝯſpectu meoPropter hoc hͨ dicit domīꝰ deꝰ iſrahel. Dixidomus tua ⁊ domꝰ pr̄is tui trāſibūt corā mevſqꝫ ineternū. Et nūc hec dicit dn̄s. Nequaqͣꝫ. ſꝫ glorificātes me glorificabo. et qui ſpernit me ſpernet̉. Ecce dies veniūt. et exterminabo ſemē tuū. ⁊ ſe me domꝰ pr̄is tui. ⁊ n̄ erittibi ſenior in domo tua om̄ibꝰ diebꝰ. et virūexterminabotibi ab altari meo. vt deficiantoculi eius et defluat anima eius. et oīs qͥ ſuꝑerit domus tue decidat in gladio viroꝝ. Ethͦ tibi ſignū. quod veniet ſuꝑ duos filioſ tuoſhos. ofin et fineeſ. Vna die moriēt̉ ambo. Etſuſcitabo michi ſacerdotē fidelē qͥ oīa que īcorde meo ⁊ q̄ ī aīa mea faciat. ⁊ edificabo eidomū fidelē. ⁊ trāſibit corā xp̄o oībꝰ diebusEt erit qͥ ſuꝑauerit ī domo tua veniet adorare in obulo argēti dicēs. Iacta me ī vna̓ ꝑtēſacerdocij tui māducare panē. Nō ē vt dicat̉iſta ꝓphecia vbi ſacerdocij veteris tāta manifeſtacōne p̄nūciata mutacō ē. in ſāuele fuiſſe cōpleta Quāqͣꝫ em̄ nō eſſet de alia tribu ſamuel qͣꝫ quē cōſtituta fuerat a dn̄o vt ẜuiretaltari tn̄ nō erat de filijs aaron cuiꝰ ꝓgeniesfuerat deputata. Vn̄ fierēt ſacerdotes. ac ꝑhͦ ī ea qͦꝫ re geſta. eadē mutacio q̄ ꝑ xp̄m ih̓mfutura fuerat adumbrata eſt. ⁊ ad vetus teſtamētum ꝓprie. figurate vero ꝑtinebat adnouū ꝓpheciā facti et̄ ip̄a nō verbi. id ſcꝫ facto ſignificās. qd̓ verbo ad heli ſacerdotemdictū ē ꝑ ꝓphetā Nā fuer̄t poſtea ſacerdoteſexgn̓e aarō ſic̄ ſadoch ⁊ abiathar regnantedauid ⁊ alij deinceps anteqͣꝫ tꝑus veniret qͦiſta q̄ de ſacerdociomutādo tāto an̄ p̄dictaſunt effici ꝑ xp̄ꝫ oportebat. Quis at̄ nūc fideli oculo hec intuēs nō videat eſſe cōpleta qn̄quidē nullū tabernaculū. nullū tēplū. et ideonec vllus ſacerdos remāſit iudeis. qͥbꝰ vt deſemine aarō ordinaret̉ in dei fuerat lege mādatū. Qd̓ ⁊ hic ꝯmeoratū ē. illo dicēte ꝓpheta. Hec dicit dn̄s deꝰ iſrl̓. Domꝰ tua et domꝰ pr̄is tui trāſibūt cora me. vſqꝫ ineternumEt nūc dicit dn̄s. Nequaqͣꝫ ſꝫ glorificantesme. glorificabo ⁊ q̄ me ſꝑnit ſꝑnet̉ Qd̓ em̄ nominat domū pr̄is eiꝰ n̄ eū de ꝓximo pr̄e dice̓ſꝫ de illo aarō qͥ pͥmꝰ ſacerdos ē īſtitutus decuiꝰ ꝓgenie ceteri ſeq̄rent̉. ſuꝑiora demonſtrat. vbi ait. Reuelatꝰ ſum ad domū patriſtui cū eſſent in terra egipti ẜui in domo pharaōis. ⁊ elegi domū pr̄is tui ex oībꝰ ſceptrisiſrabel. mihi ſacerdocio fūgi Quiſ patꝝ fuithꝰ in illa egiptia ẜuitute. vn̄ cū liberati eſſētelectꝰ ē ad ſacerdociū nͥ aarō. De hꝰ gͦ ſtirpeiſto loco dixit futuꝝ fuiſſe vt n̄ eſſent vlteriꝰſacerdotes. qd̓ ia videmꝰ īpletū vigilat fid̓sp̄ſto ſūt res cernūt̉ tenent̉. et vide̓ volētiumoculis īgerūt̉. Ecce inqͥt dies veniūt. ⁊ extermīabo ſeme tuū ⁊ ſeme domꝰ pr̄is tui ⁊ n̄ erittibi ſenior ī domo tua oībꝰ diebꝰ. ⁊ viꝝ extermīabo tibi ab altari meo. vt d̓ficiāt oculi eiꝰ.⁊ d̓fluat aīa eiꝰ. Ecce dies qͥ p̄nūciati ſūt iaꝫvenerūt Nullꝰ ſacerdos ē ſcd̓m ordinē aarōEt qͥcūqꝫ ex eiꝰ gn̓e ē hō c̄ vidꝫ ſac̓ficiū xp̄ianoꝝ toto orbe polle̓. ſibi at̄ honorē illū magnū eē ſb̓tractū d̓ſtituūt̉ oculi eiꝰ. ⁊ d̓fluit aīaeiꝰ tabe meroriſ Proprie at̄ ad hꝰ domū helycui hͨ dicebāt̉ qd̓ ſeqͥt̉ ꝑtinet Et oīſ qͥ ſuꝑeritdomꝰ tue d̓cidet gladio viroꝝ Et hͦ tibi ſignū qd̓ vēiet ſuꝑ duos filios tuos hos ofī ⁊ fīees Die v̓no moriēt̉ abo. Hoc gͦ ſignū factū ēmutādi ſac̓docij d̓ domo hꝰ qͦ ſino ſigͥficatū ēmutand̓ ſac̓dociuꝫ domꝰ aarō. Mors qͥppe filioꝝ hꝰ ſigͥficauit mortē n̄ hoīm ſꝫ ip̄iꝰ ſac̓docijd̓ filijs aarō Qd̓ at̄ ſeqͥt̉ ad illuꝫ iaꝑtiet ſac̓dote cꝰ figura geſſit huic ſuccedēdo ſāuel.ꝓind̓ q̄ ſecūt̉ d̓ xp̄o ih̓u noui teſtam̄ti ꝟo ſac̓dote dicunt̉ Et ſuſcitabo mihi ſac̓dote fid̓lēqͥ oīa q̄ ī cord̓ meo ⁊ q̄ ī aīa mea faciat Et edificabo ei domū fid̓ ē ip̄aꝫ et̓nā ⁊ ſuꝑnā ihrl̓mEt tͣnſibit inqͥt cora xp̄o meo oībꝰ diebꝰ. traſibit dixit ꝯuerſabit̉ ſic̄ ſuꝑiꝰ dixe̓at d̓ domoaarōdixi domꝰ tua ⁊ domꝰ pr̄iſ tui tͣnſibuntcorā mē inet̓nuꝫ Qd̓ at̄ ai corā xp̄o meo tͣnſibit d̓ ip̄a domo vtiqꝫ intelligendum ē n̄ d̓ illo ſac̓dote qͥ ē xp̄ꝰ ip̄e mediator atꝫ ſaluatorDomꝰ gͦ eiꝰ corā illo tͣnſibit. Pōt ⁊ tͣnſibit ītelligi d̓ morte ad vitā. oībꝰ diebꝰ qͥbꝰ agitur vſqꝫ in finem ſeculi huiꝰ iſta mortalitas
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten