populi. quibus ait. Sedebitis ſuꝑ duodeciꝫſedes. Et ſedem glorie hereditate dans eisdixerunt em̄ potētes illi Ecce dimiſimus oīaet ſecuti ſumus te. hoc votū potētiſſime vouerāt. Sed vnde hoc eis niſi ab illod̓ quo h̓ꝯtinuo dictū eſt. das votū vouēti. Alioquinex illis eſſent potētibꝰ: quoꝝ infirmatus eſtarcus. Dans inquit votū voueti. Nō em̄ dn̄oquiſꝙͣ quicqͣꝫ rectū voueret:. niſi qͥ ab illo acciꝑet quod vouerēt. Sequit̉. Et bn̄dixit annos iuſti. cū illo ſcꝫ vt ſine fīe viuat. cui dictūeſt et ani tui nō deficiēt. Ibi em̄ ſtāt āni. hicaūt traſeunt imo ꝑeunt anteqͣꝫ veniāt em̄ nōſunt. cū aūt venerint nō erūt qꝛ cū ſuo fine veniunt. Hoꝝ aūt duoꝝ id eſt das votū voueti. et bn̄dixit ānos iuſti. vnū eſt quod facimꝰalteꝝ quod ſumꝰ. Sed hoc alteꝝ deo ſargitore non ſumit̉. niſi cū ip̄o adiutorē pͥmū illd̓efficiat̉ quia nō in virtute potens eſt vir. Dominꝰ infirmū faciet aduerſariū eius. illū ſcꝫ.qui homī vouēti inuidet ⁊ reſiſtit. ne valeatimplere quod vouit Pōt ex ambiguo grecointelligi et aduerſariū ſuū. Cuꝫ em̄ dominuspoſſidere nos ceperit. ꝓfecto aduerſariꝰ quia inderapus.noſter fuerat ip̄iꝰ fit. et vincet̉ a nobis ſed n̄viribus noſtris. qui a non in virtute potenseſt vir. Dominus ergo infirmū faciet aduerſariū ſuū. dominꝰ ſanctus vt vincat̉ a ſanctiſquos dn̄s ſanctus ſanctoꝝ efficit ſanctꝰ. Acꝑ hoc nō gloriet̉ prudēs in prudēcia ſua. ⁊ n̄gloriet̉ potēs in ſua potecia. et non gloriet̉tatiſun. puuudiues in diuicijs ſuis. ſꝫ in hoc gloriet̉ qͥ gloriat̉ intelligere et ſcire dn̄ꝫ. et facere iudiciūet iuſticiā in medio terre. Non parua ex ꝑte ītelligit et ſcit dominū. qui intelligit ⁊ ſcit et̄hoc a dn̄o ſibi dari. vt intelligat et ſciat dn̄ꝫ.Quid em̄ habes ait apl̓us quod non accepiſti. Si aūt ⁊ accepiſti. quid gloriaris quaſi nōacceꝑis. id eſt quaſi a te ip̄o tibi ſit vnde gloriaris. Facit aūt iudicium et iuſticiaꝫ. qui recte viuit. Recte aūt viuit. qui obtemꝑat precipiente deo. et finis p̄cepti id ē ad quod refertur p̄ceptuꝫ caritas ē de corde puro. ⁊ cōſciencia bona. et fide nō ficta. Porro iſta caritas ſicut ioh̓ſ apl̓us teſtat̉ ex deo ē. Facereigit̉ iudiciū et iuſticiā ex deo ē. Sed quid ē īmedio terre. Neqꝫ em̄ debēt facere iudiciū ⁊iuſticiā qui habitāt in extremis terre quis hͨdixerit. Cur ergo additū eſt in medio terreQuod ſi nō adderet̉. et tātum mō diceret̉. facere iudiciū et iuſticiā. magis hoc p̄ceptumad vtroſqꝫ homines ꝑtineret. ⁊ mediterraneos. ⁊ maritimos. Sed ne quiſqͣꝫ putaret. pꝰfinem vite qui in hoc agit̉ corꝑe ſuꝑeſſe tꝑiudiciū iuſticiāqꝫ faciēdi. qua cū eſſꝫ in carnenon fecit et ſic diuinuꝫ euādi poſſe iudiciū. inmedio terre michi videtur dictum. cum qͥſoviuit in corꝑe. In hac quippe vita ſuaꝫ terraquiſqꝫ circūfert. quā moriēte homīe recipitterra cōmunis reſurgenti vtiqꝫ redditura ꝓinde in medio terre id ē cū anima noſtra iſtoterreno clauditur corꝑe. faciendū ē iudiciuꝫatqꝫ iuſticia. quod nobis proſit in poſteꝝ qn̄recipit quiſqꝫ ſcd̓m ea q̄ ꝑ corpus geſſit. ſiuebonuꝫ ſiue malū. Per corpus quippe ibi dixitapl̓ꝰ. ꝑ tempus qūo vixit in corꝑe. Neqꝫ em̄ſi quiſ maligna mēte atqꝫ impia cogitacioneplaſphemet. nec id vllis mēbris corꝑis oꝑet̉ideo nō erit reus. quia nō motū corꝑis geſſitcum hoc ꝑ illud tempus geſſerit. quo geſſitet corpus. Iſto modo cōgruēter intelligipote ſt etiaꝫ illud quod in pſalmo legitur. Deꝰaut rex noſter. ante ſecula. oꝑatus ē ſalutemin medio terre. vt dominꝰ iheſꝰ accipiat̉ deꝰnoſter qui e ante ſecula. quia ꝑ ip̄m facta ſūtſecula. oꝑatus ē ſalutem noſtra in medio terre. cum verbum caro factum ē. et terrenohabitauit in corꝑe. Deinde poſtea qͣꝫ ꝓphetatūē in hijs verbis anne. quo gloriari debeat quigloriatur nō in ſe vtiqꝫ. ſed in domino ꝓpterretribucionē que in die iudicij futura ē. dn̄saſcedit inquit in celos et tonuit. ip̄e iudicabit extremā terre quia iuſtus ē. Prorſus ordinem tenuit confeſſiōis fidelium. Aſcenditem̄ in celum dominus xp̄us et inde venturusē ad viuos. et mortuos iudicandos. Nam qͥaſcendit ſicut dicit apl̓uſ. niſi qui et deſcēditin inferiores ꝑtes terre. Qui deſcendit ip̄e ē⁊ qui aſcēdit ſuꝑ om̄es celos. vt ad impleretomīa. Per nubes ergo ſuas tonuit. quas ſancto ſpiritucuꝫ aſcendit impleuit. De quibꝰancille ihrl̓m. hoc ē ingrate vinee cōminatꝰē apud yſaiā ꝓphetam. ne pluant ſuꝑ eam inbrem. Sic aūt dictū ē. ip̄e iudicabit extrematerre. ac ſi diceretur etiā extrema terre. Nōenim alias partes non iudicabit. qui omneshomines procul dubio iudicabit. Sed melius intelliguntur extrema homīs. qm̄ nō iudicabuntur q̄ in meliꝰ vel in deterius mediotemꝑe cōmutant̉ ſed in quibus extremis inuentuſ fuerit qui iudicabitur. Propter quoddictum ē Qui perſeuerauerit vſqꝫ in finem h̓ſaluus erit Qui ergo perſeuerater faciūt iudicium ⁊ iuſticiā in medio terre non damnabuntur cum iudicabuntur extrema terre Etdat inquit virtutem regibꝰ nr̄is vt non eosiudicando cōdenet Dat virtute qua carneſicut reges regat ⁊ in illo mundū qͥ ꝓpter eoſfudit ſanguine vincant Et exaltauit cornuxp̄i ſui Quō xp̄ꝰ exaltauit cornu xp̄i ſui De qͦem̄ ſupra dictum e dominus aſcedit in celos⁊ intellectus ē dn̄s xp̄us ip̄e ſicut hic dicitur