tanꝙͣ ꝓphetica iudicia p̄cedentia futuroruꝫꝑadiſum ſcilicet ip̄am eccleſiam. ſicut de illalegitur in cātico caticoꝝ; quatuor autē paradiſi flumina quatuor euāgelia: ligna fructifera ſanctos: fructus autem eoꝝ oꝑa eorum. lignum vite ſanctū ſanctoꝝ vtiqꝫ xp̄mlignū ſciētie boni et mali ꝓpriū volūtatis arbitriū: nec ſeipſo qͥppe homo diuina voluntate ꝯtempta. niſi ꝑnicioſe vti poteſt: atqꝫ itadiſcit qͥd interſit. vtruꝫ inhereat ꝯmum om̄ibus bono. an ꝓprio delectet̉. Se qͥppramanſdonat̉ ſibi. ut inde timoribꝰ. memoribuſqꝫ cōpletus catet in pſalmo. ſi tn̄ mala ſua ſentit.ad meip̄m anima mea turbata ē. correctuſqꝫ iam dicat: fortitudine mea ad te cuſtodiam. Hec ⁊ ſi qua alia cōmodius dici poſſuntde intelligēdo ſꝑiritaliter ꝑadiſo. nemine ꝓhibente dicāt̉: dum tamē ⁊ illius hiſtorie veritas fideliſſima reꝝ geſtaꝝ narratōe ꝯmen¶ Ca. xxij.data credaturOrpora ergo iuſtoꝝ q̄ in reſurrectōefut̉a ſūt. neqꝫ vllo ligno indigebūt qͦ fiat̉ utnll̓o morbo vel ſenectute inueterata moriāt̉neqꝫ vllis alijs corꝑalibꝰ alimētis qͥbꝰ eſuriendi ac fitiendi qualiſcūqꝫ moleſtia deuiter̄qm̄ certo ⁊ om̄imo īuiolabili munere īmortalitatis induēt̉ ut non niſi velint poſſibilitate nō neceſſitate veſcantur. Qd̓ angeli qͦꝫ viſibiter ⁊ tractabiliter apparētes. nō quia indigebant. ſed quia volebat ⁊ poterat. ut hominibꝰ ꝯgruerēt ſui miniſterij qͣdam hūanitate fecerūt. Neqꝫ enim in fātaſmate angelos ediſſe credendū eſt. qn̄ eos hoīes hoſpicioſuſceperūt. ꝙͣuis vtruꝫ angeli eſſent ignorātibꝰ ſimili nobis indigētia veſci videret̉. Vnde eſt qd̓ ait angelus in libro thobie videbatis me māducare; ſed viſu veſtro videbatis.id eſt neceſſitate reficiēdi corꝑis ſicut vos facitis me cibū ſumere putabatis Sed ſi fortede angelis aliud credibilius diſputari poteſtcerte fides xp̄iana de ip̄o ſaluatorē nō dubitat. qd̓ etiam poſt reſurrectōem iam qͥdē ſpiritali carne. ſed tamē vera. cibū ac potū cuꝫdiſcipulis ſumpſit. Nō enim poteſtas ſꝫ egeſtas edendi ac bibendi. talibus corporibꝰ auferetur. Vnde et ſpiritalia erūt nō quia corpora eſſe deſiſtant. ſed quia ſpiritu viuificante ſubſiſtent. ¶ Ca. xxiij.¶ Am ſicut iſta que habent anima viuētem. nodum ſpm̄ viuificātem animalia dicūtur corpora. nec tamē aīe ſūt ſꝫ corpora itailla ſpiritalia vocatur corꝑa. Abſit tamē utſpūs ea credamus futura. ſꝫ corpora carnishabitura ſubſtātiam: ſed nullā tarditatemcorruptioneqꝫ carnalē. ſpū viuificāte paſſura. Tūc iam nō terrenus ſed celeſtis homoerit. nō quia corpus quod de terra factū eſtnō ip̄m erit. ſed quia dono celeſti iam tl̓e eritut etiam celo incolendo nō amiſſa natura. ſꝫmutata qualitate ꝯueniat. Primus autē homo de terra terrenus in aīam viuētem factꝰeſt nō in ſpm̄ viuificātem: qd̓ ei poſt obediētie meritum ſeruabatur. Ideo corpus eiusquod cibo ac potu egebat ne fame afficeretur ac ſiti. et non immortalitate illa abſoluta atqꝫ indiſſolubili. ſed ligno vite a mortisneceſſitate ꝓhibebatur atqꝫ in iuuētutis flore tenebat̉. nō ſpiritale ſed aīale fuiſſe n̄ dubium eſt: nequaꝙͣ tn̄ morituꝝ. niſi in dei p̄dicētis minātiſqꝫ ſentētia delinquēdo corruiſſet alimētis qͥdem etiam extra paradiſuꝫ nōnegatis. a ligno tamē vite ꝓhibitus eēt tepore vetuſtateqꝫ finiēdus. in ea dūtaxat vita qua in corpore licet aīali. donec ſpiritaleobediētie merito fierēt. poſſet in paradiſo niſi peccaſſet habere ꝑpetuā Quapropter etiāſi mortē iſtā manifeſtam qͣ fit aīe a corporeſeparatio intelligamus ſimul ſignificata. ineo qd̓ deus dixerat. qͣ die ederitis ex eo morte moriemini: nō ideo debet abſurdum videriquia nō ea ꝓrſus die a corpore ſunt ſoluti. qͥcibum interdictū mortiferumqꝫ ſumpſerūtEa qͥppe die mutata ī deterius viciataqꝫ natura atqꝫ a ligno vite ſeꝑatione iuſtiſſima.mortis in eis etiaꝫ corꝑalis neceſſitas factaeſt: cū qua nos neceſſitate nati ſumus Prop̄ter qd̓ apl̓us nō ait: corpꝰ qͥdem morituꝝeſt ꝓpter peccatum; ſed ait corpꝰ qͥdeꝫ mortuum eſt ꝓpter peccatū: ſpūs aūt vita ꝓpiuſticiam. Deinde ſubiūxit. Si aūt ſpūs eiꝰqͥ ſuſcitauit xp̄m a mortuis habitat in vobiſqͥ ſuſcitauit xp̄m a mortuis viuificabit ⁊ mo̓talia corꝑa veſtra. ꝓpter inhabitātem ſpm̄eius in vob̓. Tūc ergo erit corpus in ſpiritūviuificātem. qd̓ nūc eſt in aīam viuētem: ⁊tamē mortuū dicit apl̓us: quia iā moriendineceſſitate ꝯſtrictum eſt. tūc auteꝫ ita eratin aīam viuuentem. ꝙͣuis nō in ſpiritū viuificātem: ut tamē mortuū dici nō recte poſſitquia niſi ꝑpetratōe peccati neceſſitate moriendi habere nō poſſet. Cum vero deꝰ ⁊ dicēdo adam vbi es mortem ſignificauerit aie.que facta eſt illo deſerente. et dicendo terraes et in terraꝫ ibis. mortē ſignificauerit corporis que illi fit aīa decedente. ꝓpterea demorte ſecūda nichil dixiſſe credendꝰ ē. quiaoccuſtam eſſe voluit. ꝓpter diſpenſatōem teſtamenti noui. ubi ſecūda mors aꝑtiſſime declaratur. ut pͥus iſta mors pͥma q̄ ꝯmunis ēomnibꝰ. ꝓderet̉ ex illo veniſſe peccato quodin vno ꝯmune factum eſt omnibꝰ; mors veroſecunda nō vtiqꝫ ꝯmunis eſt omnibꝰ. ꝓpter