corporibus ꝑmanere neqꝫ ſine his poſſinteterna puritate durare De quo platonicodogmate iā in libris ſuperioribus diximus.xp̄iano temꝑe erubuiſſe porphirium: et nonſoluꝫ ab animis hūanis remouiſſe corꝑa beſtiaꝝ. veꝝ etiam ſapiētium aīas ita voluiſſede corporeis nexibus liberari: ut corpꝰ om̄efugientes beati apud patre ſine fine teneantur Itaqꝫ ne axpo vinci videretur vitā ſanctis pollicente ꝑpetuam. etiā ipſe purgatasanimas ſine vllo ad miſerias pͥſtinas reditu.in eterna felicitate ꝯſtituit: et ut xp̄o aduerſaret̉: reſurrectōem incorruptibilium corporum negans: nō ſolum ſine terrenis. ſed ſinevllis ommio corporibꝰ eas aſſeruit in ſempiternum eē victuras. Nec tn̄ iſta qualicunqꝫopinione p̄cepit ſaltē ne dijs corporatis religionis obſequio ſubderentur. Quid ita; niſi quia eas ꝙͣuis nulli corꝑi ſociataſ. nō credidit illis eē meliores. Quapropter ſi nō audebūt iſti ſicut eos auſuros eē nō arbitrordijs beatiſſimis ⁊ tn̄ in eternis corꝑibus ꝯſtitutis hūanas aīas anteponere: cur eis videtur abſurdū qd̓ fides xp̄iana p̄dicat. ⁊ pͥmoshoīes ita fuiſſe ꝯditos. ut ſi n̄ peccaſſent: nulta morte a ſuis corporibꝰ ſoluerētur. ſed promeritis obedientie cuſtodie immortalitatedonati. cuꝫ eis viueret in eternū. ⁊ talia ſanctos in reſurrectōe habituros ea ip̄am qͥbꝰhic laborauerūt corpora. ut nec eoruꝫ carnialiq̓d corruptōnis vel difficultatis. nec eoꝝbeatitudini aliquid doloris et īfelicitatis poſ¶ Ca. xxMoinde nūc ſanctorum anime defunctoſit accidererum ideo nō habent graue mortē qͣ ſeparate ſunt a corporibus ſuis. quia caro eorū requieſcit in ſpe: quaſlibet ſine vllo iam ſenſuꝯtumelias accepiſſe videatur. Non em̄ ſicutplatōni viſū eſt corꝑa obliuionē deſiderantſed potius qꝛ meminerūt qͥd ſibi ab eo ſit ꝓmiſſum qͥ neminē fallit: qͥ etiam eis de capilloꝝ ſuoꝝ integritate ſecuritatem dedit: reſurrectōem corpoꝝ in qͥbus multa dura perpeſſi ſunt. nihil in eis vlterius tale ſenſuri deſiderabiliter ⁊ patiēter expectāt. Si em̄ carnem ſuam nō oderāt qn̄ eam ſue menti infirmitate reſiſtētem ſpiritali iure cohercebātqͣntomagis eā diligunt ec̄ ip̄am ſpiritalē fituram Sicut enim ſpūs carni ẜuies nō incōgrue carnalis. ita caro ſpiritui ẜuiens recteappellat̉ ſpiritalis: nō quia in ſpiritū ꝯuertetur ſicut nōnulli putāt ex eo qd̓ ſcp̓tum ē ſeminat̉ corpus aīale. ſurget corpus ſpiritaleſed quia ſpūi ſūma et mirabili obtemꝑandifacilitate ſubdetur. uſqꝫ ad implēdā immortalitatis indiſſolubilis ſecuriſſimam voluntatem omni moleſtie ſenſu. omni incorruptibilitate ⁊ tarditate detracta. Nō ſolum enimnō erit tale quale nūc eſt in qͣuis optima valitudine. ſed nec tale qͥdem quale fuit ī pͥmiſhominibꝰ ante peccatū; qͥ licet morituri noneēnt niſi peccaſſent: alimētis tamē vt hoīesvtebāt̉. nōdum ſpiritalia ſed adhuc animalia corꝑa t̓rena geſtātes. Que licet ſenio nōvetereſcerēt ut neceſſitate ꝑducerēt̉ ad mortem. qͥ ſtatus eis de ligno vite qd̓ ī medio paradiſo cum arbore vetita ſimul erat. mirabili dei gr̄a p̄ſtabat̉: tamē ⁊ alios ſumebant cibos p̄ter vnam arborem que fuerat int̓dictanō quia ip̄a erat malū ſed ꝓpt̓ ꝯmēdādū pure ⁊ ſimplicis obediētie bonum. que magnavirtus eſt rationalis creat̉e ſub creatore domino ꝯſtitute. Nam vbi nullū malum tāgebat̉ ꝓfecto ſi ꝓhibitum tāgeret̉: ſola inobedientia peccabat̉. Agebat̉ gͦ alijs que ſumebant: ne animalia corꝑa moleſtie alqͥd eſuriendo aut ſitiendo ſentirent. De ligno aūt vite ꝓpterea guſtabat̉ ne mors eis vndecunqꝫſubreꝑet. vel ſenectute ꝯfecta decurſis tēporum ſpacijs interirēt. tanꝙͣ cetera eēnt alimento. illud ſacramento: nt ſic fuiſſe accipiatur lignū vite in ꝑadiſo corꝑali. ſicut in ſpiritali hoc eſt intelligibili ꝑadiſo ſapiētia deide qua ſcp̓tum eſt. Lignum vite eſt amplectentibus eam. ¶ Ca. xxi.Nde nonnulli totum ip̄m ꝑadiſum vbipͥmi homines parentes generis humani. ſancte ſcp̓ture veritate fuiſſe narrant̉. ad intelligibilia referūt. arboreſqꝫ illas ⁊ ligna fructifera in v̓tutes vite. moreſqꝫ ꝯuertūt tāꝙͣviſibilia ⁊ corꝑalia illa n̄ fuerint: ſꝫ intelligibilium ſignificandoꝝ cauſa eo modo dc̄a velſcp̓ta ſint quaſi ꝓpterea nō potuerit eē ꝑadiſus corꝑalis. quia poteſt etiam ſpiritalis intelligi tanꝙͣ ideo non fuerint due mulieresagar ⁊ ſara. ⁊ ex illis duo filij abrahe. vnusde ancilla alius de libera. quia duo teſtamenta in eis figurata dicit apl̓us: aut ideo d̓ nulla petra moyſe ꝑcuciēte aqua defluxeit quiapoteſt illic figurata ſignificatōne etiā xp̄usintelligi: eodem apoſtolo dicēte. petra autēerat xp̄s. Nemo itaqꝫ ꝓhibꝫ intellige̓ ꝑ adſum vitam bonoꝝ: quatuor eius flumīa quatuor v̓tutes. prudentiam. fo̓titudinē. tēꝑartiam. atqꝫ iuſticiam. et ligna eius omnes vtiles diſciplinas; et lignoꝝ fructus mores pioꝝ ⁊ lignū vite ip̄am bonoꝝ omniuꝫ mremſapientiam. ⁊ lignum ſcientie boni et mali.trangreſſi mandati exꝑimentum. Penā em̄peccatoribus bene vtiqꝫ qm̄ iuſte ꝯſtituit deus: ſed non ſuo bono exꝑit̉ homo. Poſſunt hͨetiā in ecc̄ia intelligi: vt ea meliꝰ accipiamꝰ