eos qͥ ſcd̓m propoſitū vocati ſunt ſancti. qͦsan̄ p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit ſic̄ ait apl̓us. conformes fieri imaginis filij ſui: ut ſit ip̄e pͥmogeinitus ī multis fratribꝰ. qͦs a ſcd̓a morte permediatorē dei gr̄a liberauit. In corꝑe ergoaīali pͥmū hoīeꝫ factū. ſic apoſtolꝰ loqͥt̉. Volens em̄ ab ſpiritali qd̓ in reſurrectōe futuꝝē hͦ quod nunc ē aīale diſcerne̓. ſeminat̉ inqͥtī corruptōne. ſurget ī incorruptione: ſemīat̉in ꝯtumielia. ſurget in gloria: ſeminat̉ ī infirmitate; ſurget in v̓tute. ſeminat̉ corpꝰ aīaleſurget corpꝰ ſpiritale. Deinde ut hͨ ꝓbaretſi ē inqͥt corpus aīale: ē ⁊ ſpiritale. Et ut qͥdeſſꝫ aīale corpꝰ oſtenderet. ſic inqͥt ſcp̓tū eſtfactus ē pͥmus homo in aīaꝫ viuenteꝫ. Iſtoigit̉ mō voluit oſtēdere quid ſit corpꝰ aīale.ꝙͣuis ſcp̓tura nō dixerit de hoīe pͥmo. qͥ ē appellatus ada. qn̄ illi aīa flatu dei creata eſt ⁊factus eſt homo in corꝑe aīali; ſꝫ fcūs eſt inaīam viuentē. In eo gͦ quo ſcp̓tū eſt fcus eſtpͥmus homo in aīam viuentē: voluit apl̓us ītelligi corpus hoīs aīale. Spiritale aūt quēadmodū intelligēdū eſſet: oſtendit addendoNouiſſimꝰ ada in ſpiritū viuificātem. ꝓculdubio xp̄m ſignificans qͥ iam ex mortuis itareſurrexit ut mori deinceps om̄ino nō poſſit.Deniqꝫ ſeqͥtur ⁊ dicit. Sed non pͥmū qd̓ ſpiritale ē. ſꝫ quod aīale: poſtea ſpiritale. Vbimulto aꝑtius declarauit ſe aīale corpus inſinuaſſe in eo quod ſcp̓tum ē factū eſſe pͥmumhoīem in aīam viuētem: ſpiritale at̄ in eo qd̓ait. nouiſſimus adā in ſpūm viuificātē. Prius eſt em̄ aīale corpus. qͣle habuit primusadā ꝙͣuis nō morituꝝ niſi peccaſſet. qͣle nūchabemus ⁊ nos hactenꝰ eius mutata viciataqꝫ natura: qͣtenus in illo poſtea ꝙ peccauiteffectū eſt. vn̄ haberet iā moriēdi neceſſitatem. tale ꝓ nob̓ etiā xp̄s habere dignatꝰ eſtnō qͥdem neceſſitate ſꝫ poteſtate. poſtea veroſpiritale qͣle iam p̄ceſſit in xp̄o tanꝙͣ in capite nr̄o: ſecutuꝝ eſt aūt in mebris eiꝰ vltimareſurrectione mortuoꝝ Adiūgit deinde apoſtolus. duoꝝ iſtoꝝ hoīm euidentiſſimā differetiam dices Primꝰ homo de terra terrenꝰſecūdus homo de celo celeſtis. Qualis terrenus. tales ⁊ terreni. qͣlis celeſtis tales et celeſtes; ⁊ quomodo induimus imaginē terreni. induamur etiam imagine eius qͥ de celo ēHoc apl̓us ita poſuit: ut nūc qͥdem in nob̓ ſecūdū ſacramentū regenerationis fiat: ſicutalibi dicit: Quotquot in xp̄o baptiſati eſtiſxp̄m induiſtis: re autē ip̄a tunc perficietur.cum ⁊ in nob̓ qd̓ eſt aīale naſcendo. ſpiritalefactum fuerit reſurgendo. Vt em̄ eius itideꝫverbis vtar: ſpe ſalui facti ſumus. Induimꝰautem imaginem terreni hominis ꝓpagati-one preuaricationis et mortis quā nobis intulit generatio; ſed induimus imaginem celeſtis hominis gratia indulgētie viteqꝫ ꝑpetue. quod nobis p̄ſtat regeneratio. non niſiꝑ mediatorem dei et hominū homineꝫ xp̄miheſum. quem celeſtem hominem vult intelligi. quia de celo venit: ut terrene mortalitatis corpore veſtiretur; quod celeſti immortalitate veſtiret. Celeſtes vero ideo appellat etalios: quia fiunt per gratiam mēbra eiuſ. vtcum illis ſit vnus xp̄s velut caput et corpusHoc in eadem epiſtola euidentius ita ponitPer homine mors. et per hominem reſurrectio mortuoꝝ. Sicut em̄ in adam om̄es moriūtur. ita et in xp̄o om̄es viuificabūt̉ Iamvtiqꝫ in corꝑe ſpiritali quod erit inſpiritumviuificantem; nō quia omnes qͥ in adam moriuntur membra erūt xp̄i ex illis em̄ multoplures ſecūda in eternū mortē plectent̉. ſedideo dictū ē om̄es atꝫ omēs. qꝛ ſic̄ nemo corpore aīali niſi in adā morit̉. ita nemo ſpiritali niſi in xp̄o viuificat̉. Proinde nequaꝙͣ putandū nos in reſurrectōne tale corpus habituros. qͣle habuit homo pͥmus an peccatumnec illud quod dictū ē. qͣlis terrenꝰ tales terreni. ſecūdū hͦ intelligendū quod factū ē admiſſione peccati: non em̄ eſtimādū ē eū an̄qͣpeccaſſet ſpiritaſe corpus habuiſſe. et peccati merito in aīale mutatū. Vt em̄ hͦ puteturparum attenditur tāti verba doctoris q̄ aitſi eſt corpus animale; eſt et ſpiritale. Sic etfactus eſt primus homo adam in animaꝫ viuentem. Nunqūd hͦ pꝰ peccatū factum ē cūſit iſta hominis prima conditio. d̓ qua beatiſſimus apl̓us ad corpꝰ animale mōſtrādū. hͦteſtimonium legis aſſumpſerat ¶ Ca. xxiiijfde illud parum cunſiderare quibuſdāAviſum eſt ī eo quod legitur. inſpirauitdeus in faciem hominis ſpiritum vite ⁊ fcūseſt homo in animam viuentem; non tunc animam primo homini datam. ſed eam que iaꝫinerat ſpirituſancto viuificataꝫ. Mouet em̄eos quod dominꝰ iheſus poſtea ꝙͣ reſurrexita mortuis inſufflauit: dicens diſcipulis ſuisaccipite ſpiritūſanctum. Vnde tale aliquidfactum exiſtimant quale tunc factum eſt qͣſi et h̓ ſecutus euāgeliſta dixerit: et fc̄i ſuntin animam viuuentem. Quod quidem ſi dcm̄eſſet hͦ intelligeremus. ꝙ animarum quedāvita ſit ſpiritꝰ dei. ſine quo anime ratōnaleſmortue deputande ſunt: ꝙͣuis earum preſentia viuere corpore videantur. Sed non itafactum quādo eſt ꝯditus homo; ſatis ipſa libri verba teſtantur; q̄ ita ſe habent. Et formauit deus homine: puluerem de terra. Qd̓qͥdā planius interp̄tanduꝫ putātes dixerūt