Ed ncc̄e eſt inquiūt ut terrena corꝑanaturale pondus vel in terra teneat velcogat ad terra. ⁊ ideo in celo eſſe nō poſſuntPrimi qͥdem illi homines ī terra erat nemoroſa atqꝫ fructuoſa q̄ paradiſi nomē obtinuit. Sed qꝛ ⁊ ad hoc reſpondēdum eſt vel ꝓpt̓xp̄i corpus cuꝫ quo aſcēdit in celū vel ꝓpterſanctoꝝ qualia in reſurrectōe futura ſūt. intueātur paulo attētiꝰ pondera ip̄a terrena.Si eniꝫ ars humana efficit ut ex mētallis q̄ī aquis poſita ꝯtinuo ſubmergūtur qͥbuſdāmodis vaſa fabricata etiam natare poſſintqͣnto credibilius ⁊ efficacius occultꝰ aliq̓smodus oꝑationis dei. cuiꝰ omni potētiſſimavoluntate plato dicit. nec orta interiqre neccolligata poſſe diſſolui. cū multo mirabiliusin corporea corporeiſ. ꝙͣ q̄cūqꝫ corꝑa qͥbuſcūqꝫ corꝑibus cōpulētur. poſſit molibus p̄ſtare terrenis. ut nullo īīma pondere depͥmant̉ip̄iſqꝫ animis ꝑfectiſſime beatis. ut ꝙͣuis terrena tn̄ incorruptibilia iam corꝑa. ubi volūtponat. ⁊ quo volūt agāt ſitu. motūqꝫ facilimo. An vero ſi hoc angeli faciant. ⁊ quelibetaīalia terreſtria rapiat vn̄ libet ꝯſtituantqꝫubi libet: aut eos nō poſſe. aut onera ſentirecredendum eſt. Cur ergo ſanctoꝝ ꝑfectoſqꝫdiuino mune̓ ſpūs. ſine vlla difficultate poſſe ferre quo voluerīt ⁊ ſiſtere ubi voluerīt ſuacorꝑa nō credamus. Na cum terrenoꝝ corporum ſicut onera in geſtādo ſentire ꝯſueuimus. quāto maior eſt quātitas. tāto fit maior ⁊ grauitas. ita ut plura pōdo ꝙͣ pauciora plus p̄ͥmat: membra tn̄ ſue carnis leuiora portat aīa cum in ſanitate robuſta ſuntꝙͣ ī lāguore cū macra ſunt. Et cum alijs geſtantibꝰ oneroſior ſit ſaluꝰ ⁊ validꝰ ꝙͣ exilis⁊ morbidus; ip̄e tn̄ ad ſuum corpus mouendum atqꝫ portandum agilior e. cum in valitudine bona plus habet molis qͣꝫ cū in peſtevel fame minimū roboris. Tatum valet ī habendis etiā terrenis corꝑibus qͣꝫuis adhuccorruptibilibꝰ atqꝫ mortalibus nō quantitatis pōdus: ſed temperationis modus. Et qͥſverbis explicat quātū diſtet iter pn̄tem quadicimus ſanitatem: ⁊ immortalitatem futuram. Nō itaqꝫ noſtra fidem redarguūt ph̓ide ponderibꝰ corpoꝝ. Nolo em̄ querere curnō credat terrenū eē poſſe corpus ī celo: cūterra vniuerſa liberetur īnichilo. Fortaſſiſenim de medio mūdi loco eo ꝙ in eū coeantqueqꝫ grauiora: etiam argumentatio verifmilior habeat̉. Illud dico. ſi dij minores qͥbꝰinter animalia terreſtria cetera. etiaꝫ hoīemfaciēdum ꝯmiſit plato potuerūt ſicut dicitab igne remouere vrēdi qͣlitatem lucēdi relinquere. q̄ ꝑ oculos emicaret: ita ne deo ſūmo ꝯcedere dubitamus cuiꝰ ille volūtati poteſtatiqꝫ ꝯceſſit ne moriatur que orta ſint. ettā diuerſa tam diſſimilia id eſt corꝑea et incorꝑea ſibimet ꝯnexa nulla poſſint diſſolutione ſeiungi: ut de carne hominis cui donat immortalitatem. corruptōem auferat naturarelinquat. ꝯgruētiam figuere mēbroꝝqꝫ detineat detrahat pōderis tarditate. Sed d̓ fide reſurrectionis mortuoꝝ. et de corporibuſeorū immortalibꝰ diligētius ſi deus volueritin fine huiꝰ oꝑis diſſerēdū ē ¶ Ca. xix.Etuimus explicemus. qmͣ nec mors iſtaVnc de corporibꝰ pͥmoꝝ hoīm qd̓ inſtique bona ꝑhibetur bonis. nec tātum pauciſintelligētibꝰ ſiue credentibꝰ. ſed om̄ibꝰ notaeſt qua fit anime a corꝑe ſeparatio. qͣ certecorpus animatis qd̓ euidenter viuebat ⁊ euidenter morit̉: eis potuiſſet accidere: niſi peccati meritū ſequeretur. Licet enim iuſtoruꝫac piorum anime defunctoruꝫ ꝙ ī requie viuant dubitare fas nō ſit. vſqꝫ adeo tn̄ eis melius eēt cum ſuis corporibꝰ bene valentibusviuere: ut etiā illi qͥ om̄imodo eē ſine corpore beatiſſimū exiſtimat. hac opinionē ſuamſentētia repugnate ꝯuincat. Neqꝫ em̄ quiſqͣꝫ audebit illoꝝ ſapiētes homines ſiue morituros ſiue iā mortuos id ē aut carētes corporibus. aut corꝑa relicturos. dijs immortalibus anteponere: qͥbus deꝰ ſummus apudplatōnē munꝰ ingens indiſſolubilē ſcilicꝫ vitam id eſt eternā. cum ſuis corꝑibus ꝯſortiūpollicetur. Optime autē cum hoībus agi arbitratur idē plato: ſi tn̄ hac vitam pie iuſteqꝫ peregerint. ut a ſuis corꝑibus ſeparati inip̄orum deorum qͥ ſua corꝑa nūqͣꝫ deſerūt recipiātur ſinū. ſcilicet immemores ſupra. vtconexa reuiſant. rurſus et incipiat in corꝑavelle reuerti qd̓ virgiliꝰ ex platonico dogmate dixiſſe laudatur. Ita qͥppe animas mortalium nec in ſuis corporibus ſemper eē poſſeexiſtimat. ſed mortiſ neceſſitate diſſolui necſine corporibus durare ꝑpetuo. ſed alternatibus vicibus indefinēter viuos ex mortuis.et ex viuis mortuos fieri putat. ut a ceteriſhominibus hoc videātur differre ſapientesꝙ poſt mortem ferūtur ad fidera: ut aliquato diutius ī aſtro ſibi cōgruo qͥſqꝫ reqͥeſcatatqꝫ inde rurſus miſerie p̄ſtine oblitus. ⁊ cūpiditate habendi corporis uictus redeat adlabores erumnaſqꝫ mortaliū: illi vero qͥ ſtuſtam duxerint vita. ad corꝑa ſuis meritis debita ſiue hominū ſiūe beſtiarum de ꝓximo reuoluātur. In hac itaqꝫ duriſſima conditōecōſtituit etiam bonas atꝫ ſapiētes aīas qͥbꝰnō talia corpora diſtributa ſunt cum quibꝰſemꝑ atqꝫ immortaliter viueret. vt neqꝫ mn