potens eſt facere. vt nec orta occid̓ant. necꝯnexa ſoluātur. ſed incorruptibiliter ꝑſeuerent. Et hoc qͥdem vtꝝ plato veꝝ de fideribꝰdicat. alia q̄ſtio eſt. Neqꝫ em̄ ei ꝯtinuo cōcedendū ē globos iſtos luminū ſiue orbiculos.luce corporea ſuꝑ terra. ſeu die ſeu nocte fulgentes. ſuis qͥbuſdam ꝓprijs animis viuereeiſqꝫ intellectualibꝰ ⁊ beatis. quod etiā de ipſo vniuerſo mūdo tanꝙͣ vno animali maxīoq̄ cuncta cetera ꝯtinerētur animalia inſtanter affirmat: ſed hec ut dixi alia q̄ſtio ē quānūc diſcutiēdam nō ſuſcipimus hoc tantuꝫcōtra iſtos ꝯmemorādū putaui qͥ ſe platōnicos vocari vel eſſe gloriantur. cuius ſuꝑbianominis erubeſcūt eſſe xp̄iami. ne communeill̓ cū vulgo vocabulū vilefaciat pilleatorūtātomagis inflatā qͣntomagis exiguaꝫ paucitatem. ⁊ q̄rentes qͥd in doctrina xp̄iana rep̄hendant exagitāt eternitate corpoꝝ tāqͣhec ſint inter ſe ꝯtraria. ut ⁊ beatitudineꝫ q̄ramus ⁊ eam ſemꝑ eſſe velimus in corꝑe velut erumnoſo vinculo colligatam: cū eorumauctor ⁊ magiſter plato donū a deo ſummodijs ab illo factis dicat eſſe ꝯceſſuꝫ. ne aliqn̄moriant̉ id eſt a corꝑibus qͥbꝰ eos cōnexuitdiſſoluantur.¶ Ca. xvij.Ontendūt etiam iſti terreſtria corꝑaſempiterna eſſe nō poſſe. tū ip̄am vniuerſamterram dei ſui nō q̓dem ſūmi ſed tn̄ magni.id eſt totius huiꝰ mūdi membrum in mediopoſitū et ſempiternū eſſe nō dubitēt. Cū ergo deus ille ſūmus fecerit eis alteꝝ quē putant deū id eſt iſtū mūdum: ceteris dijs q̄ infra eū ſunt p̄ferēdū. eūdemqꝫ eſſe exiſtimātanimatem anima ſcilicet ſicut aſſerūt rationali vel intellectuali. ī tam magna mole coporis eiꝰ incluſa ipſiuſqꝫ corꝑis tanꝙͣ mēbralocis ſuis poſita atqꝫ digeſta. qͣtuor ꝯſtituerit elemēta. qͦꝝ iūcturam ne vnꝙͣ deus eoꝝtam magnus moriat̉. indiſſolubilem ac ſempiternam velint: qͥd cauſe eſt. ut ī corꝑe maioris animantis tanꝙͣ mediū membrū eterna ſit terra. ⁊ alioꝝ animantiū terreſtriumcorꝑa ſi deus ſicut illud velit eterna eſſe nōpoſſint? Sed terre inquiūt terrā reddenda ēvn̄ animaliū terreſtriū ſumpta ſūt corporaEx quo fit inquiūt vt ea ſit neceſſe diſſolui⁊ emori: ⁊ eo mō terre ſtabili ac ſempiternevnde fuerant ſumpta reſtitui. Si qͥs hͦ etiaꝫde igne ſimiliter affirmet ⁊ dicat reddēda eſſe vniuerſa igni corꝑa. q̄ inde ſumpta ſunt.ut ⁊ celeſtia fierēt aīalia nōne immortalitaſquā talibꝰ dijs velut deo ſummo loquēte. ꝓmiſit plato tanꝙͣ violētia diſputatōnis huius intercidet. An ibi ꝓpterea nō fit qꝛ deꝰnō vult. cuius volūtatem ut ait plato nullavis vincit. Quid ergo ꝓhibet ut hoc etiā deterreſtribꝰ corꝑibꝰ deus poſſit efficere. quādoqͥdem ut nec ea q̄ orta ſunt occidāt. nec eaque ſunt iūcta ſoluāt̉. nec ea que ſunt ex elementis ſumpta reddant̉. atqꝫ ut anime ī corporibꝰ ꝯſtitute nec vnꝙͣ ea deſerāt. ⁊ cuꝫ eisimmortalitate ac ſempiterna beatitudine ꝑfruant̉. poſſe deū facere ꝯfitetur plato. Curergo nō poſſit ut nec terreſtria moriant̉ Andeus nō eſt potens quouſqꝫ xp̄iani creduntſed qͦuſqꝫ platonici volūt. Nimiꝝ qͥppe ꝯſilium dei et pt̄atem potuerūt noſſe ph̓i nec potuerūt noſſe ꝓphete cū potiꝰ ecōtrario dei ꝓphetas ad enūciādū eius quātū dignatꝰ eſtvolūtatem ſpūs eius docuerit. ph̓os aūt ī eacognoſcenda ꝯiectura hūana deceperit. Verum nō vſqꝫ adeo decipi debuerūt non ſolumignorātia veꝝ etiaꝫ ꝑuicatia. ut ⁊ ſibi aꝑtiſſime refragentur magnis diſputationū viribus aſſerētes. aīme ut beata ſit nō terrenūtantū. ſed om̄e corpus eſſe fugiendū ⁊ deosrurſus dicentes habere beatiſſimas aīmas. ⁊tamen eternis corꝑibꝰ illigatas celeſtes qͥdem igneis. iouis aūt ip̄ius aīam quē mūdūiſtū volunt om̄ibꝰ om̄io corporeis elemētisqͥbus hec tota moles aterra ī celū ſurgat incluſam. Hāc enim aīam plato ab intimo terre medio qd̓ geometre cetron vocāt ꝑ om̄sꝑtes eius vſqꝫ ad celi ſumma ⁊ extrema diffundi ⁊ extendi ꝑ numeros muſicos opinat̉vt ſit iſte mūdus animal maximū beatiſſimūſempiternū: cuius aīa ⁊ ꝑfectam ſapiētie felicitatem teneret. et corpus ꝓprium non relinqueret: cuiuſqꝫ corpus et in eternū ex illa viueret. et eaꝫ ꝙͣuis nō ſimplex ſꝫ tot corporibꝰ tātiſqꝫ ꝯpactū hebetare atꝫ tardarenon poſſet. Cū igit̉ ſuſpitōnibus ſuis iſta permittant cur nolūt credere d̓ma volūtate atqꝫ potentia immortalia corꝑa poſſe fieri terrena. ī qͥbꝰ aīe nll̓a ab eis morte ſeꝑate. nullis eoꝝ oneribus aggrauate. ſempiterne acfeliciter viuāt. quod deos ſuos poſſe aſſerūtin corꝑibus igneis. iouemqꝫ ip̄m eoꝝ regēin omnibꝰ corporeis elemētis. Nam ſi aīe utbt̄a ſit corpus eſt omne fugiēdū. fugiāt dijeorū de globis fiderum. fugiat iupiter de celo ⁊ terra. aut ſi non poſſint miſeri iudicēturSed neutrū iſti volunt. qͥ neqꝫ a corporibuſſeparationem audent dare dijs ſuis. ne eosmortales colere videant̉. nec beatitudinis pͥuationem ne infelices eos eē fateatur. Nonergo ad beatitudinē ꝯſequendam omnia fugienda ſunt corꝑa ſꝫ corruptibilia. moleſtagrauia. moribūda. nō qualia fecit pͥmis hominibꝰ bonitas dei. ſed qualia eē ꝯpulit penapeccati.¶ Ca .xviij.