PPlus cū vellet on̄dere quantum pctm̄gratia nō ſubueniēte ad nocendū valeret. etiā ip̄aꝫ legē qͣ ꝓhibetur pct̄m nō dubitauit dicere virtute eſſe peccati Aculeuſinquit mortis peccatū ē: virtus aūt peccatilex. Veriſſime oīno Auget em̄ ꝓhibitio deſideriū oꝑis illiciti: qn̄ iuſticia n̄ ſic diligit̉: utpeccandi cupiditas eius delectatione vincatur. Vt autem diligatur et delectet vera iuſticia non niſi diuina ſubuenit gratia Sꝫ neꝓpterea lex putaretur malū. qm̄ virtus eſtdicta peccati. ideo ip̄e alio loco verſans huiuſmodi queſtionem. itaqꝫ inquit lex quideꝫſancta. et mādatū ſanctū. ⁊ iuſtū ⁊ bonum.Quod ergo bonum ē inquit michi factum ēmors Abſit. Ied peccatum ut appareat peccatum ꝑ bonū mihi oꝑatū ē mortem ut fiatꝑ modū peccans peccatum ꝑ mandatū. Super modum dixit qꝛ etiam p̄uaricatio additur: cum peccandi aucta libidine etiam lexipſa ꝯtemnitur Cur hoc cōmemorandū putauimus. Quia ſcilicet ſicut lex nō eſt malūqn̄ auget peccantium ꝯcupiſcentiā. ita necmors bonum eſt quando auget patientiumgloriaꝫ. cum vel illa ꝓ iniquitate deſerituiet efficit p̄uaricatores: vel iſta pro veritateſuſcipitur et efficit martires. Ac ꝑ hoc lex qͥdem bona. qꝛ prohibitio ē peccati. mors autem mala. ſtipēdium eſt peccati. Sed quemadmodū iniuſticia male vtitur nō tātū malis ſed etiam bonis: ita iuſticia bene nō tantū bonis ſed etiam malis Hinc fit ut ⁊ malimale lege vtāt̉ ꝙͣuis ſit lex bonū et boni bn̄moriant̉. ꝙͣuis mors ſit malum. ¶ Ca. viVapropter quod attinet ad corporismortem id eſt ſeꝑationem aīe a corꝑecū eam patiuntur qͥ moriētes appellant̉. nulli bona eſt. Habet em̄ aſpeꝝ ſenſum et cōtranaturam. vis ip̄a qͣ vtrūqꝫ diuellitur quodfuerat in viuente ꝯiunctum atqꝫ ꝯſertum qͣdiu moratur. donec omnis adimatur ſenſusqͥ ex ipſo inerat aīe carniſqꝫ complexū. quātotam moleſtiā nōnunꝙͣ vnus ictus corporiſvel anime raptꝰ intercipit: nec eam ſentirip̄ueniente celeritate ꝑmittit. Quicquid tamen illud ē in morientibꝰ quod cum grauiſeiſu adimit ſenſum: pie fideliterqꝫ tolerādoauget meritum patiētie. nō aufert vocabulum pene. ita cū ex hominis pͥmi perpetuataꝓpagine ꝓculdubio ſit mors pena naſcentistamen ſi pro pietate iuſticiaqꝫ pēdat̉ fit gloria renaſcentis. Et cum ſit mors peccati retributio aliquando impetrat. ut nihil retribuatur peccato ¶ Ca. .vij.Am qͥcunqꝫ etiam nō ꝑcepto regenerationis lauacro pro xp̄i ꝯfeſſione moriunt̉tm̄ eis valet ad dimittēda peccata quātumſi abluerent̉ ſacro fōte baptiſmatis. qui em̄dixit niſi quis renatus fuerit ex aqͣ ⁊ ſpūſancto non intrabit in regnū celoꝝ alia ſententia iſtos exceptos fecit. vbi non minꝰ generaliter dixit. qui me ꝯfeſſus fuerit cora hominibꝰ ꝯfitebor et ego eum coram pre meo qͥ īcelis eſt. et alio loco. qͥ ꝑdiderit aīam ſuamꝓpter me inueniet eam. hinc eſt quodſcpͥtūeſt. p̄cioſa ī ꝯſpectu domini mors ſanctorumeius. quid em̄ p̄cioſius qͣꝫ mors ꝑ quā fit utdelicta omnia dimittātur. ⁊ merita cumulatius augeātur. Neqꝫ em̄ tanti ſunt meriti qͥcū morteꝫ deferre nō poſſent baptiſati ſuntdeletiſqꝫ om̄ibꝰ peccatis ex hac vita migrarunt. quanti ſunt hij qͥ mortem cum poſſentideo non diſtulerūt. quia maluerūt criſtū cōfitendo finire vitā. quā eum negando ad eiꝰbaptiſmū peruenire. quod vtiqꝫ ſi feciſſent.etiam hoc eis ī illo lauacro dimitteret̉ quodtimore mortis negauerant criſtū. in qͦ lauacro et illis facimus tā immane dimiſſum eſtqͥ occiderunt criſtū. Sed quādo ſine abūdanti gratia ſpūs illius qͥ ubi vult ſpirat tantūcriſtū amare poſſent ut eū in tāto vite diſcrimine ſub tanta ſpe venie negare. non pn̄t.Mors igitur ꝑcioſa ſanctoꝝ qͥbus cum tanta gratia eſt premiſſa ⁊ p̄rogata mors criſtiut ad eum adquirendum ſua nō cūctarēturimpendere. in eos vſus redactum eē mōſtrauit. ꝙ ad penam peccantis antea fuerat cōſtitutū ut inde iuſticie fructus vberior naſceretur. mors ergo non ideo bonū videri debetqꝛ in tatam vtilitatē non vi ſua ſed diuināopitulatione ꝯuerſa eſt. ut q̄ tunc metuēdaꝓpoſita eſt ne peccatum ꝯmitteretur. nuncſuſcipiendo proponitur ut peccatū non ꝯmittatur: ꝯmiſſumqꝫ deleatur magneqꝫ victorie debita iuſticie palmā reddat̉ ¶ Ca. viij.Vem̄ diligentius ꝯſideremus etiā cumqͥſqꝫ pro veritate fideliter ⁊ laudabiliter moritur. mors cauetur Ideo qͥppe aliqͥdeius ſuſcipitur ne tota ꝯtingat. et ſecunda īſuper q̄ nunqͣꝫ finiatur accedat. Suſcipiturenim aīe a corꝑe ſeꝑatio ne deo ab anima ſeparato etiam ipſa ſeꝑetur a corꝑe ac ſi tocius hominis pͥma morte cōpleta. ſecunda excipiatur ſempiterna. quocirca mors qͥdē utdixi cum eā morientes patiuntur. cunqꝫ ineis vt moriantur facit. nemini bona eſt. ſedlaudabiliter toleratur pro tenēdo vel adipiſcendo bono. Cuꝫ vero in ea ſunt qͥ iam mortui nūcupantur. non abſurde dicitur. et malis mala. et bonis bona. In requie ſunt enimanime pioꝝ a corpore ſeꝑate. impioꝝ auteꝫpenas luūt donec iſtaꝝ ad eternam vitam:Hl¶ Muſt