Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

viuat ex deo. Impioꝝ nanqꝫ in corporibusvita aīaꝝ ſꝫ corꝑm vita ē. quā pn̄t eis aīeetiā mortue hoc eſt deo deſerte. quatulacūqꝫ ꝓpria vita exqͣetiā īmortales ſūt deſiſtēte ꝯferre. Veꝝ in dānatōe nouiſſima qͣꝫ.uis ſentire deſinat. tn̄ qꝛ ſenſus ip̄e necvoluptate ſuauis nec qͥete ſalubris. ſꝫ doloe̓penalis ē. īmerito mors potius eſt appellataqͣꝫ vitā. Ideo aūt ſcd̓a. qꝛ pꝰ illā pͥmaꝫ eſt fit coherentiū dirēptio naturaꝝ. ſiue deiaīe. ſiue aīe et corꝑis. De p̓ma igit̉ corporismorte dici pt̄. bonis bona ſit: malis malaSecunda vero ſine dubio ſicut nulloꝝ bono Capitulū. iij. eſt. ita nulli bona.On em̄ diſſimulāda naſcit̉. vtrūreuera mors ſeꝑantur aīa corpꝰbonis ſit bona. qꝛ ſi ita ē. qūo poterit obtineri ip̄a etiā ſit pena peccati. Hācem̄ pͥmi hoīes niſi peccauiſſent. ꝑpeſſi vtiqꝫ fuiſſent. Quo igit̉ pacto bona eſſe poſſitbonis. accide̓ poſſit niſi malis. Sꝫ rurſus ſi niſi malis poſſet accide̓. debe̓t bona bonis eſſe. ſꝫ nulla. Cur em̄ eſſet vlla penain qͥbus eſſent vlla punienda. Quapropt̓fatendū eſt. pͥmos quidē hoīes ita fuiſſe inſtitutos. vt ſi peccaſſent nullū mortis exꝑirent̉ genus. ſꝫ eoſdē pͥmos pctōres ita fuiſſemorte multatos. vt etiaꝫ quicqͥd eoꝝ ſtirpeeſſet exortū. eadē pena teneret̉ obnoxiūem̄ aliud ex eis qͣꝫ qd̓ ip̄i fuerāt naſceret̉ promagnitudīe qͥppe culpe illius damnatō mutauit naturā in peiꝰ. vt penal̓r p̄ceſſit in peccantibꝫ hoībus pͥmis. ec naturalit̓ ſequeret̉ īnaſcētibꝫ ceteris. Neqꝫ em̄ ita ex hoīe. ſicut ex pulue̓. Puluis nanqꝫ hōi faciēdomateries fuit. aūt hōi gignēdo parens.Proinde qd̓ ē terra eſt caro. qͣꝫuis ex terra facta ſit caro. Qd̓ eſt aūt parēs. ē etꝓles. In pͥmo igit̉ hoīe. feminā in ꝓgeniē trāſituꝝ vniuerſū genꝰ hūanuꝫ fuit. qn̄illa ꝯiugū copula diuinā ſnīaꝫ ſue danatōisexcepit. Et factus eſt crearet̉. ſꝫ peccaret puniret̉. genuit qͣntuꝫ qͥdattinet ad peccati origine mortis. em̄ad infantilē hebitudinē infirmitate animiet corꝑis quā videmꝰ in ꝑuulis vel peccatovel pena. ille redactus ē. que deus voluittanqͣꝫ pͥmordia catuloꝝ. quoꝝ ꝑentes in beſtialē vitā mortēqꝫ deiecerat. ſic̄ em̄ ſcriptūeſt in honorē eēt intellexit. ꝯꝑatuseſt pecoribꝫ intelligētibꝫ et ſimilis factꝰeſt illis. niſi infātes infirmiores etiā cernimus in vſu motuqꝫ mēbroꝝ. ſenſu appetendi atqꝫ vitandi. qꝫ ſūt tenerrimi fetꝰ aīaliūtanqͣꝫ ſe tanto attollat excellentius ſupͣcetera aīantia vis hūana: qͣntomagis impetumſuū velut ſagitta arcus extendit̉ retrorſū reducta diſtulerit. ad iſta infantiliarudimēta p̄ſumptōe illicita dānatōe iuſtaꝓlapſus et impulſus ē pͥmus. ſꝫ hactenusin eo natura hūana viciata atqꝫ mutata eſtvt repugnante pateret̉ in mēbris inobediētiaꝫ ꝯcupiſcendi. obſtringeret̉ neceſſitatemoriendi. atqꝫ ita id qd̓ vicio penaqꝫ factꝰeſt id eſt obnoxios peccato mortiqꝫ gn̓areta quo peccati vinculo ſi mediatoris xp̄igͣtiam ſoluunt̉ infantes. hāc ſolā mortē ꝑpetipn̄t. que aīam ſeiungit a corꝑe. in ſcd̓am ꝟoillam ſine fine penalē liberati a peccati obligatōne tranſeant. Ca. iiij.I que vero mouet cur vel ip̄am patiant̉. ſi et ip̄a peccati pena ē quoꝝ gr̄am reatus abolet̉. iaꝫ iſta inalio nr̄o oꝑe qd̓ ſcp̓ſimus baptiſmo ꝑuulo tractata eſt acſoluta ubi dictū eſt. ad hocrelinqui aīe exꝑimentū ſeꝑatōnis a corporeqͣꝫuis ablato iaꝫ crimīs nexū. qm̄ ſi regnatōnis ſacr̄m ꝯtinuo ſeq̄ret̉ īmortalitas corꝑis.ip̄a fides eneruaret̉. tūc ē fides qn̄ expectatur ī ſpe. qd̓ in rendū videt̉. fidei aūt roboreatqꝫ certamīe in maioribꝫ dūtaxat etatibꝰec̄ mortis fuerat ſuꝑandꝰ timor. ī ſcīs maitiribꝫ maxīe eminuit. Cuiꝰ ꝓfecto c̓taminiseēt nll̓a victoria. nll̓a gl̓a. qꝛ nec ip̄m om̄inopoſſꝫ c̓tamē. ſi pꝰ lauacꝝ regn̓atōis ſcī poſſent mortē ꝑpeti corꝑalē. ꝑuulis at̄baptizādis qͥs ad xp̄i graꝫ ꝓpt̓ea potiꝰ curret. ne a corꝑe ſolue̓nt̉. Atqꝫ ita īuiſibilimio ꝓbaret̉ fides. ſꝫ nec fides eēt. ꝯfeſtinſui oꝑis q̄rēdo ſumēdo mercedē. Nūc veromaiore mirabiliore gr̄a ſaluatoris. ī vſꝰ iuſticie peccati pēa ꝯu̓ſa ē. Tūc em̄ dc̄m ē hōi.morieris ſi peccaueris. nūc d̓r martiri. more̓ne pecces. Tūc dc̄m ē. ſi mādatū tͣngreſſi fueritis morte moriemī. nūc d̓r. ſi mortē recuſaueritis mādatū tͣnſgrediemī. Qd̓ tūc timen fuerat ut peccaret̉ nūc ſuſcipiēdū ē nepeccet̉. Sic ieffabilē dei miſcd̓iaꝫ ip̄a pena vicioꝝ tͣnſit in armā ꝟtutis. fit iuſti meritū. ec̄ ſuppliciū pctōris. Tūc mors ē adſita peccādo. nūc īplet̉ iuſticia moriēdo. Ve ī ſcīs martiribꝫ qͥbꝫ alterutꝝ a ꝑſecutore ꝓponit̉. vt deſerāt fidē ſufferāt morte.Iuſti em̄ malūt credēdo ꝑpeti. qd̓ ſūt pͥmi ini credēdo ꝑpeſſi. niſi peccaſſēt illi morerēt̉. peccabūt at̄ iſti. moriāt̉. Mortui ſūt illi qꝛ peccauer̄t. peccāt iſti qꝛ moriūturFactū ē illoꝝ culpa ut veniret̉ ī pena. fitiſtoꝝ penā. ne veniat̉ ī culpā. qꝛ mors bonūaliqd̓ fc̄a ē ātea malū fuit. ſꝫ tantā deus fidei p̄ſtitit gr̄am. vt mors qua vite ꝯſtat eſſeꝯtͣriā īſtr̄m fierēt qd̓ tͣnſiret̉ ad vitā. C. v. Obeli-