nos falſitas veriſimilis turbat. Non em̄ ea ſicut illa que foris ſūt: vllo ſenſu corꝑis tangimus velut colores videndo. ſonos audiēdoodores offaciendo. ſapores guſtando. duraet mollia ꝯtrectando ſentimꝰ. quoꝝ ſenſibilium etiā ymagines eis ſimilimas nec iam corporeas cogitatōne verſamus. memoria tenemus. et ꝑ ip̄as in iſtoꝝ deſideri a ꝯcitamurſed ſine vlla fantaſiaꝝ vel fantaſmatū ymaginatōne ludificatoria nō nihil eſſe me. idqꝫnoſſe ⁊ amare certū ē. Nulla hijs veris achademicoꝝ argumēta formidetur dicentiumQuid ſi falleris. Si em̄ fallor. ſum. Nam qunō eſt. vtiqꝫ nec falli poteſt. Ac ꝑ hͦ ſū: ſi faſlor. Quia gͦ ſum. quo eſſe me fallor. qn̄ certuꝫeſt me eſſe ſi fallor. Quia igit̉ eſſeꝫ qͥ fallerēt.etiaꝫ ſi fallor ꝓculdubio in eo ꝙ noui me eſſenō fallor. Conſeques aūt eſt: vt etiā in eo ꝙme noui noſſe nō fallar. Sic em̄ noui eſſe me.ita noui etiā hocip̄m noſſe me eaqꝫ duo cuꝫamo. eundē quoqꝫ amore quiddā terciū imparis eſtimatōnis eis. qͣs noui rebus adiungo. Neqꝫ em̄ fallor amare me. cū in hijs queamo nō fallor. quāqͣꝫ ⁊ ſi illa falſa eſſent. falſame amare veꝝ eſſet. Nam qͦ pacto recte rep̄henderer. et recte ꝓhiberer ab amore falſorum. ſi me illa amare falſū eſſet. Cū vero ⁊ illa vera atqꝫ certa ſūt. qͥs dubitet. ꝙ eoꝝ cūamant̉. et ip̄e amor verus ⁊ certus ē. Ta porro nemo eſt qui eſſe ſe nolit. qͣꝫ nemo ē qui n̄beatus eſſe velit. Quo em̄ pt̄ beatus eſſe ſi nihil ſit.¶ Ca. xxvij.Ta vero vi quadā naturali ip̄m eſſeiocundū eſt. vt nō ob aliud ⁊ hij quimiſeri ſūt nolint interire. et cū ſe miſeros eſſe ſentiāt. nō ſeip̄os de rebus. ſed miſeriā ſuā potius auferri velint. Illis etiā quiet ſibi miſerrimi apparent. ⁊ plane ſūt. et nōſolū a ſapientibꝫ qm̄ ſtulti. veꝝ et ab hijs qͥſe beatos putāt. miſeri iudicant̉. qꝛ pauꝑeset mendici ſūt. ſi qͥs īmortalitatē daret. quonec ip̄a miſeria moreret̉. ꝓpoſito ſibi. ꝙ ſi ī eadem miſeria ſemꝑ eſſe nollent nulli. et nuſqͣꝫeſſent futuri. ſed oīno perituri. ꝓfecto exultarent leticia. et ſic ſemꝑ eligeret eſſe qͣꝫ omnino nō eſſe. Huius rei teſtis eſt. notiſſimꝰ illoꝝ ſenſus. Vnde em̄ mori mētuūt. et malūtin illa erumna viuē qͣꝫ ea morte finire. niſi qꝛſatis apparet qͣntum refugiat natura nō eē.Atqꝫ ideo cum ſe nouerint eſſe morituros ꝓmagno bn̄ficio. ſibi hanc in ſependi miſcd̓iādeſiderat. vt aliqͣnto ꝓductius in eadē miſeria viuant tardiuſqꝫ moriant̉. Proculdubiogͦ indicāt īmortalitatē ſaltē talē q̄ nō habeat finē medicitatis. qͣnta gratulatōne ſuſciperent. Quid aīalia etiā irrōnabilia q̓bꝫ datum nō eſt iſta cogitare. ab īmenſis draconibus vſqꝫ ad exiguos vermiculos. Nonne ſeeſſe velle. atqꝫ ob hoc interitū fugere oībusqͥbus pn̄t motibus indicant. Quid arbuſtaoēſqꝫ frutices qͥbus nullus eſt ſenſus ad vitanda manifeſta motōne ꝑnitie. Nōne vt inauras tutū acumīs germe emittat. aliud terre radicitus affigūt. qͦ alimentū trahant. atqꝫ ſuū qd̓ammō eſſe ꝯſeruet. Ip̄a poſtremocorꝑa qͥbus nō ſolūmō ſenſus nec vlla ſalteꝫſeminalis eſt vita. ita tn̄ vel exiliūt in ſuꝑnavel in ima deſcendūt. vel libratur in medijs.vt eſſentiā ſua vbi ẜm naturā pn̄t eſſe cuſtodiāt. Iam vero noſſe qͣntum amet̉ quāqͣꝫ falli nolit hūana natura vel hic intelligi poteſtꝙ lamentari quiſqꝫ ſana mēte mauult. qͣꝫ letari in amentia. que vis magna atqꝫ mirabilis mortalibus p̄ter hoīes animātibꝰ nll̓a ē.lꝫ eoꝝ quibuſdā ad iſta luce ꝯtuenda multoqꝫ nobis ſit acrior ſenſus oculoꝝ. ſꝫ lucē illaꝫin corporea ꝯtingere nequeūt quā mens nr̄aqd̓ammō radiat̉. vt de hijs oībus recte iudicare poſſimꝰ. nainqͣntum ea capimus. intm̄id poſſumus. Veꝝ tn̄ ineſt ſenſibus irratōnabiliū animantiū ſcīa nullo mō. at certe ſcientie q̄daꝫ ſimilitudo. cetera aūt reꝝ corꝑaliūnō qꝛ ſentiūt. ſed qꝛ ſentiunt̉. ſenſibilia nūcupata ſūt. quoꝝ in arbuſtis hoc ſil̓e ē ſenſibꝰꝙ alunt̉ et gignunt̉. Verūtnet hec oīa corporalia latentes in natura cauſas hn̄t. ſꝫ formas varias qͥbus mūdi huius viſibilis ſtructura formoſa e. ſentiendas ſenſibus p̄bent.ut ꝓ eo qd̓ noſſe nō pn̄t. quaſi innoteſce̓ vellevideant̉. ſed nos ea ſenſu corꝑis ita capimꝰvt de hijs nō ſenſu corꝑis iudicemꝰ. Hemusem̄ aliū interioris hoīs ſenſū. iſto longe p̄ſtātiorē. quo iuſta vel iniuſta ſentimꝰ. iuſta perintelligibilē ſpem. iniuſta ꝑ eius p̓uatōnemAd huius ſenſus officiū. nō aciēs pupille. n̄foramē auricule. nō ſpiramē nariū. nō guſtꝰfauciū. non vllus corporeus tactus accedit.Ibi me et eſſe. et hoc noſſe certus ſum. ⁊ hecamo. atqꝫ amare me ſil̓r certus ſum.¶ Capitulū. xxviij.Ed de duobus illis eſſentia ſcꝫ ⁊ noticia qͣntum ament̉ in nobis. et queadmodū etiā in ceteris rebus q̄ īfraſūt. eoꝝ reperiat̉ et ſi differes. q̄dam tn̄ ſimilitudo. qͣntum ſuſcepti huius oꝑis rō viſa ē.poſtulare ſatis diximus. De amore aūt quoamat̉. vtꝝ et ip̄e amoramētur. nō dictū eſtAmat̉ aūt. et hinc ꝓbamus. quo in hoībꝰ qͥrectiꝰ amatur. ip̄e magis amat̉. neqꝫ em̄ virbonus merito dicitur qui ſcit qd̓ bonū eſt. ſꝫqui diligit. Cur gͦ et in nobiſip̄is nō et ipſuꝫ