ſpirituſſanctus ſimul patris et filij ſit ſpiritꝰet ip̄e ꝯſubſtantialis ⁊ coeternus ambobus.atqꝫ hoc totū. ⁊ trinitas ſit ꝓpter ꝓprietatēꝑſonaꝝ. et vnus deus ꝓpter inſeꝑabilem diuinitatē. ſicut vnus oīpotes ꝓpter inſeꝑabilem oīpotentiā. ita tn̄ vt etiā cuꝫ de ſingulisq̄ritur. vnuſquiſqꝫ eoꝝ et deus et oīpotenseſſe rn̄deatur. cum vero de oībus ſimul. nontres dij. vel tres oīpotentes. ſꝫ vnus deꝰ omnipōtes. Tanta eſt ibi in tribus inſeꝑabilisvnitas. q̄ ſic ſe voluit p̄dicari. Vtꝝ aūt bonipatris et boni filij ſpūſſanctus. qꝛ ꝯūis ambobus eſt recte bonitas poſſit dici āboꝝ. temerariā nō audeo p̄cipitare ſententiā. Verūtame amboꝝ eū dice̓ ſanctitatē facilius auſusfuero nō amboꝝ quaſi qualitatē. ſed ip̄aꝫ qͦꝫſubſtantia. et tercia in trinitate ꝑſonaꝫ. Adhoc em̄ me ꝓbabilius ducit. ꝙ cū ſit ⁊ paterſpūs. et filius ſpūs. et pater ſanctus et filiusſcus. ꝓprie tn̄ ip̄e vocat̉ ſpūſſanctus. tāquaꝫſcītas ſubſtātialis. et ꝯſubſtātialis amboꝝ.Sꝫ ſi nihil eſt aliud bonitas diuinaꝙͣ ſanctitas. ꝓfecto. ⁊ illa diligentia ratōnis ē. nō p̄lſumptōnis audaciā. vt in oꝑibus dei ſecreto quodā loquēdi mō quo nr̄a exerceat̉ ītentio eadē nobis inſinuata intelligat̉ trinitasvnāquāqꝫ creaturaꝫ. quis fecerit. ꝑ quid fecerit. ꝓpter quid fecerit. Pater quippe intelligitur verbi qui dixit vt fiat. qd̓ aūt illo dicente factū eſt. ꝓculdubio ꝑ verbū factuꝫ eIn eo vero qd̓ dicit̉ vidit deus qꝛ bonuꝫ eſtſatis ſignificat̉ deū nulla neceſſitate nll̓a ſuecuiuſqͣꝫ vtilitatis indigentia. ſed ſola bonitate feciſſe qd̓ factū eſt. id eſt qꝛ bonū ē. Qd̓ideo poſtea qͣꝫ factū eſt d̓r. ut res que facta ēꝯgruere bonitati ꝓpter quā facta eſt indicetur. Que bonitas ſi ſpūſſanctus recte intelligitur. vniuerſa nobis trinitas in ſuis oꝑibꝰintimat̉. Inde eſt ciuitatis ſancte que in ſanctis angelis ſurſū ē. ⁊ origo. ⁊ informato. etbeatitudo Nam ſi querat̉ vnde ſit. deus eaꝯdidit. Si vnde ſit ſapiens. a deo illuminat̉Si vnde ſit felix. deo fruit̉: ſubſiſtens modificat̉. ꝯtemplās illumīatur. inheres iocundatur. Eſt. videt. amat. In et̓nitate dei vigētin veritate dei lucet. in bonitate dei gaudetCapitulū. xxv.Vantū intelligi dat̉ hinc ph̓i. ſapiēptie diſciplina triꝑtitaꝫ eſſe voluer̄t.imo triꝑtita eſſe aduerte̓ potuerūt.Neqꝫ em̄ ip̄i inſtituerūt vt ita eſſet. ſꝫ ita eēpotius inuenerūt. Cuius vna ꝑs appellaturphiſica. altera loyca. tercia ethica. quaꝝ nōmina latina iam multoꝝ lr̄is frequētata ſūtvt naturalis. rōnalis. moraliſqꝫ vocarenturquas etiā ī octauo libro breuiter ꝑſtrinximꝰnō ꝙͣ ſit ꝯſe quens vt iſti in hijs trībus aſiqͥdẜm deū d̓ trinitate cogitauer̄t. qͣꝫuis platopͥmus iſtā diſtributōem reꝑiſſe. ⁊ ꝯmendaſſedicat̉. cui neqꝫ naturaꝝ oīm auctor. niſideꝰviſus eſt neqꝫ intelligentie dator. neqꝫ amoris quo bn̄ beateqꝫ viuit̉ inſpirator. Sꝫ certe cum de natura reꝝ; et de rōne indagādeveritatis. ⁊ de bono fine ad que cūcta q̄ agimus referre debemꝰ. diuerſidiuerſa ſentiūtin hijs tn̄ tribus magnis et gn̓alibus queſtionibus. oīs eoꝝ verſat̉ intentō. Ita cum invnaquaqꝫ earuꝫ qd̓ quiſqꝫ ſectet̉ multiplexdiſcrepantia ſit opinionū. eſſe tn̄ aliqua naſture cauſam. ſciētie forma. vite ſūma. nemocunctat̉. Tria qͦꝫ ſūt que in vnoqꝫ hoīe artifice ſpectant̉ vt aliq̓d efficiat. natura doctrina. vſus. Natura ingenio. doctrina ſciētia.vſus fructu diiudicandus ē. Nec ignoro qd̓ꝓprie fructus fruetis. vſus vtentis ſit atqꝫ hͨintereſſe videat̉. qd̓ ea re frui dicimur qͥ nosnō ad aliud referēda ꝑ ſeip̄am delectat. vtivero ea re quā ꝓpter aliud querimus. Vndetꝑalibus magis vtendū eſt qͣꝫ fruenduꝫ. vtfrui mereamur eternis. nō ſicut ꝑuerſi qͥ fruivolūt nummo. vti autē deo. qm̄ nō nummuꝫꝓpter deū impendūt. ſꝫ deum ꝓpter numnūcolunt. Verutn̄ eo loquēdi mō quē plus obtinuit ꝯſuetudo. ⁊ fructibus vtimur. ⁊ vſibꝰfruimur. Nam ⁊ fructꝰ iā ꝓprie dicunt̉ agrorum. quibꝰ vtiqꝫ oēs tꝑaliter vtimur. Hocitaqꝫ vſum dixerim in hijs tribus que in homine ſpectanda ꝯmonui. que ſunt natura. doctrina. vſus. Ex hijs propter obtinendā betam vitā. triꝑtita vt dixi a ph̓is inuenta eſtdiſciplina. naturalis ꝓpter natura. ratōnal̓ꝓpter doctrina. moralis ꝓpter vſū. Si gͦ natura nr̄a eſſet anobis. ꝓfecto ⁊ nr̄aꝫ nos genuiſſemus ſapientiā nec ea doctrinā id eſt aliūde diſcendo ꝑcipere curaremus. et nr̄ amora nobis ꝓfectus. ⁊ ad nos relatus. ad beateviuendum ſufficeret. nec bono alio qͦ frueremur vllo indige̓t. Nūc vero quia natura nr̄avt eſſet deum habet auctorē. ꝓculdubio vtvera ſapiamus ip̄m debemus habe̓ doctoreip̄m etiā vt beati ſumꝰ ſuauitatis intime largitorē.Capitulū. xxvj.T nos quidē in nobis tam et ſin̄ eqͣlem. imo valde longeqꝫ diſtante. ne¶qꝫ coeternā. et qd̓ breuius totū dicitur. nō eiuſdē ſubſtantie cuius deus eſt. tamqꝛ deo nihil ſit in rebus ab eo factis nat̉a ꝓpius. imagine dei hoc eſt illius ſūme trinitatis agnoſcimus. adhuc qͦꝫ reformatōne ꝑficienda. ut ſit etiā ſimilitudine ꝓxima. Naꝫ ⁊ſumus. et nos eſſe uouimus. et id eſſe ac noſſediligimus. In hijs aūt tribus que dixi nulla