exercitatio eſt. aut exaltatōnis attritio: cūoīno natura nulla ſit maluꝫ. nomēqꝫ hoc n̄ ſitniſi p̓uatōnis boni. ſed a terrenis vſqꝫ ad celeſtia. ⁊ a viſibilibus vſqꝫ ad inuiſibilia. ſuntalijs bonis bona alia meliora ad hoc ineqͣliavt eſſent oīa. Deus aūt ita ē artifex magnꝰin magnis. vt minor nō ſit in ꝑuis. que ꝑuan̄ſua granditate. nam nulla eſt. ſꝫ artificis ſapientia mētiēda ſūt. ſic̄ in ſpecie viſibilis hominis. ſi vnū radat̉ ſuꝑciliū ꝙͣ ꝓpe modū nihil corꝑi. ⁊ qͣꝫ multū detrahit̉ pulchritudiniqm̄ nō mole ꝯſtat. ſꝫ parilitate mēbroꝝ ac dimenſione. Nec ſane multū mirandū eſt ꝙ hijqui nōnullā putat naturā eſſe quodā ꝯtrarioexorto ꝓpagatā pͥncipio nolūt acciꝑe iſtamcām creatōnis reꝝ. vt bonꝰ deus ꝯderet bona. credētes potius ad emūdanda molimīarebellantis aduerſū ſe mali extrema neceſſitate ꝑductū ſuāqꝫ naturā bona coercedo ſuꝑandoqꝫ miſcuiſſe. qͣꝫ turpiſſime pollutaꝫ. etcrudeliſſime captiuata ⁊ oppreſſam vix mundet labore magno ac liberet nō tn̄ totā. ſedꝙ eius nō potuerit ab illa inquinatōne purgari teginē ac vinculū futuri hoſtis victi etincluſi. Sic aūt manichei nō deſiperēt et potius inſanirēt ſi dei natura ſicuti ē immutabileꝫ atqꝫ oīno incorruptibilē crederet cui nocere nulla res poſſit. aīam vero q̄ voluntatemutari in deterius. ⁊ peccato corrupi potuitatqꝫ ita incōmutabilis veritatis luce priuari. nō dei ꝑteꝫ. nec eius nature que dei e. ſedab illo ꝯditā lege imparē ꝯditori. xp̄iana ſanitate ſentirent.¶ Capl̓m. xxiij.Ed multo eſt mirandū ampliꝰ ꝙ ec̄quidā qui vnuꝫ nobiſcū credūt oīmpͥncipiū eſſe reꝝ. nullāqꝫ naturā q̄ n̄eſt qd̓ deus niſi ab illo ꝯditore eſſe non poſſe.noluerūt tn̄ iſtā cām fabricandi tā bonaꝫ acſimplicē bene ac ſimpliciter crede̓ vt deꝰ bonus ꝯderet bona. ⁊ eſſent poſt deū q̄ nō eēntqd̓ eſt deus. bona tn̄ que nō faceret niſi bonꝰSed aīas dicūt nō quidē ꝑtes dei ſꝫ factasa deo. peccaſſe a ꝯditore recedēdo. ⁊ diu̓ſisꝓgreſſibus ꝓ diuerſitate pctōꝝ a celis vſqꝫad terras. diuerſa corꝑa. qͣſi vīcula meruiſſe⁊ hunc eſſe mundū eamqꝫ cām mūdi fuiſſe faciendi. nō vt ꝯderent̉ bona. ſꝫ vt mala cohiberent̉. Hīc origenes iure culpat̉. In librisem̄ quos appellat ꝑiarchon id eſt d̓ pͥncipijshoc ſenſit. hoc ſcpͥſit. Vbi pluſqͣꝫ dici poteſtmiror hoīem in eccleſiaſticis lr̄is tā doctū tāexercitatū nō attendiſſe pͥmū qͣꝫ hoc eſſet cōtrariuꝫ ſcripture huiꝰ tante auctoritatis intentōni que ꝑ oīa oꝑa dei ſubiungēs ⁊ viditdeus qꝛ bonuꝫ ē ꝯpletiſqꝫ oībus inferes et vidit deus oīa que fecit et erāt valde bona. nullam aliā cām faciēdi mūdi intelligi voluit nͥvt bona fierent a bono deo. vbi ſi nemo peccaſſet tm̄ modo naturis bonis eſſet mundusornatꝰ et plenꝰ. ⁊ qꝛ pctm̄ ē n̄ ideo cūcta ſūtimpleta peccatis cū bonoꝝ longe maior numerus in celeſtibꝰ ſue nature ordīeꝫ ſeruet.nec mala voluntas qꝛ nature ordinē ſeruarenoluit ideo iuſti dei leges oīa bene ordinantis effugit. qm̄ ſicut pictura cū colore nigroloco ſuo poſito. ita vniuerſitas reꝝ ſi qͥs poſſit intueri. etiā cum pctōribus pulchra ē. qͣꝫuis ꝑ ſeip̄os ꝯſideratos ſua deformitas turpet. Deinde vide̓ debuit origenes ⁊ quicunqꝫ iſta ſapiūt. ſi hec opinio vera eſſꝫ mundūideo factū. vt aīe ꝓ meritis peccatoꝝ ſuoꝝtanqͣꝫ ergaſtula qͥbus penalit̓ includerēturcorꝑa acceperīt ſuꝑiora ⁊ leuiora que minꝰ.inferiora et grauiora que ampliꝰ peccauer̄tdemones quo deterius nihil eſt. terrena corpora qͥbus inferius ⁊ grauius nihil ē potiusqͣꝫ homines etiā bonos hr̄e debuiſſe. nūc vero vt intelligeremꝰ aīaꝝ merita nō qͣlitatibus corporū eſſe penſanda aeriū peſſimꝰ demon. hō aūt et nūc lꝫ malus lōge minoris mitioriſqꝫ malicie ⁊ certe ante pctm̄ tn̄ luteumcorpus accepit. Quid aūt ſtultius dici pt̄ qͣꝫiſtum ſolē. vt in vno mūdo vnus eſſꝫ nō decori pulchritudīs. vel ec̄ ſaluti reꝝ corporaliūꝯſuluiſſe artificē deū. ſed hoc potiꝰ eueniſſeqꝛ vna aīa ſic peccauerat vt tali corpori mereret̉ includi. Ac ꝑ hoc ſi ꝯtigiſſet. vt n̄ vnaſꝫ duoimo nō due ſꝫ decē. vel centū. centumſoles habe̓t hic mundus. Qd̓ vt nō fieret. nōopificis ꝓuiſione mirabili ad reꝝ corporaliuꝫ ſalutē decoreqꝫ ꝯſultuꝫ ē. ſed ꝯtingit potius tanta vnius aīe ꝓgreſſione peccantis.vt ſola corpus tale mereret̉: nō plane aīaꝝde qͥbus neſciunt quid loquātur. ſed eoꝝ ipſoꝝ qui talia ſapiunt multum longe a veritate et merito eſt cohercēda ꝓgreſſio. Nec gͦtria que ſuꝑius ꝯmendaui. cum in vnaquaqꝫcreatura requirunt̉. quis eam fecerit. per qͥdfecerit. quare fecerit vt reſpondeat̉. deus ꝑſuum verbuꝫ. qꝛ bona eſt. vtꝝ altitudīe miſtica nobis ip̄a trinitas intimet̉. hoc ē pateret filius ⁊ ſpūſſanctus. an aliqͥd occurrat qd̓hoc loco ſcripturaꝝ id accipiēdum eſſe ꝓhibeat. multi ſermonis eſt queſtio. nec oīa vnovolumine vt explicemus vrgendum eſt.¶ Capitulū. xxiiij.Redimus ⁊ tenemus. et fidelit̓ p̄dicamus. ꝙ pater genuerit verbum.hoc eſt fapientiā ꝑ quā facta ſūt omnia vnigenitum filiuꝫ vnus vnum. coeternꝰcoeternum. ſume bonus equalit̓ bonum. ⁊ ꝙ