incertum eſſe non potuit.¶ Capitulū. xx.Eniqꝫ illud nō eſt p̄tereundū ſilētioꝙ dixit deus fiat lux ⁊ facta eſt lux.ꝯtinuo ſubiunctū eſt; ⁊ vidit lucē qꝛbona eſt. nō poſtea ꝙͣ ſeꝑauit inter luce ⁊ tenebras. et vocauit ſucēdiē ⁊ tenebras noctēne ſimul cum luce etiā talibus tenebris teſtimoniū placiti ſui ꝑhibuiſſe videret̉. Nā vbitenebre inculpabiles ſunt. inter quas ⁊ luceiſtam hijs oculis ꝯſpicuā lumīaria celi diuidunt nō ante. ſed pꝰ infert̉. et vidit deus qꝛbonū eſt. Poſuit inquit ea in firmamēto celi lucere ſuꝑ terra. et p̄eſſe diei ⁊ nocti. ⁊ ſeꝑareinter luce ⁊ tenebras. ⁊ vidit deus qꝛ bonum eſt. ⁊ poſtmodū infert̉. Et ſeꝑauit deꝰinter lucē et tenebras. et vocauit lucē diē ettenebras vocauit noctē. Non hoc loco additum ē. ⁊ vidit deus qꝛ bonū eſt. ne vtrūqꝫ appellaret̉ bonū cum eſſet hoꝝ alteꝝ malū vicio ꝓprio nō natura. ⁊ ideoſola lux ibi placuit ꝯditori. tenebre aūt angelice. ⁊ ſi fuerat ordinande. nō tn̄ fuerāt approbande.¶ Capitulū. xxj.Vid eſt em̄ aliud intelligendū in eoꝙ ꝑ oīa dicit̉. vidit deus qꝛ bonū eſtniſi oꝑis approbatio ſcd̓m artē factique ſapīa dei ē. Deus aūt vſqꝫ adeo nō cumfactū eſt tūc didicit bonū ut nihil eoꝝ fieretſi ei fuiſſet incognitū. Duꝫ ergo videt quiabonuꝫ ē qd̓ niſi vidiſſet anteqͣꝫ fieret. n̄ vtiqꝫfieret. docet bonū eſſe. nō diſcit. Et plato qͥdem plꝰ auſus eſt dice̓ elatū ſcꝫ deū gaudiomūdi vniuerſitate ꝑfecta. vbi et ip̄e nō vſqꝫadeo deſipiebat vt putaret deū ſui oꝑis nouitate factū beatiorē. ſꝫ ſic on̄dere voluit artifici ſuo placuiſſe iam factū qd̓ placuerat inarte faciendū. nō ꝙ vllo mō dei ſcientia varietur vt aliud in ea fiant. que facta nōdū ſūtaliud que iam ſūt. aliud que fuerūt. Nō eniꝫmore nr̄o ille vel qd̓ futuꝝ eſt ꝓſpicit. vl̓ qd̓pn̄s eſt aſpicit. vel qd̓ p̄teritū eſt reſpicit. ſꝫaliomō quodāa nr̄aꝝ cogitatōnum conſuetudine longe alteqꝫ diuerſo. Ille quippe nōex hoc in illud cogitatōne mutata. ſed oīnoincōmutabiliter videt. ita vt illa qͥdem quetꝑaliter fiunt. et futura nōdum ſint. et pn̄tiaiam ſint. et p̄terita iam nō ſint. ip̄e vero hecoīa ſtabili ac ſempiterna p̄ſciētia cōprehendat. nec aliter oculis. aliter mēte. Non enimex aīo ꝯſtat et corꝑe. nec aliter nunc. alit̓ antea. aliter poſtea. qm̄ nō ſicut nr̄a. ita eius qͦꝫſcientia triū tꝑm p̄ſentis videlꝫ ⁊ p̄teriti velfuturi varietate mutat̉. apud que nō eſt īmutatō. nec momēti obumbratio. Nec em̄ eiusintentio de cogitatōne in cogitatōem tranſit in cuius in corporeo ꝯtuitu ſimul adſūt cūcta que nouit. qm̄ tꝑa ita nouit nullis ſuis tēporalibꝫ notōnibus. queadmodū tꝑalia mouet nullis ſuis tꝑalibus motibꝰ. Ibi gͦ viditbonuꝫ eſſe qd̓ fecit vbi bonū eſſe vidit ut faceret. nec qꝛ factū vidit ſcīaꝫ duplicauit. vl̓ex aliqua ꝑte auxit tanqͣꝫ minoris ſcīe fueritpriuſqͣꝫ faceret qd̓ videret. qui tam ꝑfecte n̄oꝑaretur niſitā ꝑfecta ſcīa cui nichil ex eiusoꝑibus adderet̉. Quapropt̓ ſi tm̄ modo nob̓inſinuandū eſſet quis fecerit lucē. ſufficeretdice̓ fecit deus lucē. Si aūt nō ſolū q̓s fecelrit. veꝝ etiā ꝑ quid fecerit. ſatis eſſꝫ ita enumerari. et dixit deus fiat lux. et facta eſt luxvt nō tm̄ deū. ſed etiā ꝑ verbuꝫ lucem feciſſenoſſemus. Quia vero tria q̄dam maxime ſciedad̓creatura nobis oportuit intimari qͥs eāfecerit. ꝑ quid fecerit. quare fecerit. dixit deus inquit. fiat lux. et facta eſt lux. et vidit deus luce quia bona eſt. Si ergo q̄rimus q̓s fecerit. deus eſt. ſi ꝑ quid fecerit dixit fiat ⁊ facta eſt. Si quare fecerit qꝛ bona eſt. Nec auctor eſt excellentior deo. nec ars e efficatiordei ꝟbo. nec camelior qͣꝫ vt bonū crearet̉ abono. Hanc etiā plato cam ꝯdedi mundū iuſtiſſimā dicit. vt a bono deo bona oꝑa fierētſiue iſta legerit. ſiue ab hijs que legerāt forte cognouerit ſiue acerrimo īgenio inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt intellecta ꝯſpexerit. ſiue ab hijs qui ita ꝯſpexerint et ip̄e didi¶ Ca. xxij.cerit.Anc tamē cām id eſt ad bona creanda bonitatē dei. hanc inqua cauſaꝫtam iuſtā atqꝫ ydoneaꝫ q̄ diligēterꝯſiderataet pie cogitata omēs ꝯtrouerſiasq̄rentiū mundi origine termīat. quidā heretici nō viderūt. qꝛ egenā carnis huiꝰ fragilemqꝫ mortalitatē. iam de iuſto ſupplicio venientē. dum ei nō ꝯueniūt plurima offendūtſicut ignis aut frigꝰ. aut fera beſtia. aut qͥdhmōi. Nec attendunt. qͣꝫ vel in ſuis locis naturiſqꝫ vigeant. pulchroqꝫ ordine diſponantur. quatūqꝫ vniuerſitati reꝝ ꝓ ſuis portionibus decoris tanqͣꝫ in ꝯmune rempublicaꝫꝯferant. vel nobiſip̄is ſi eis ꝯgruent̓ vtamurꝯmoditatis attribuunt. ita vt venena ip̄a q̄ꝑ incōuenientiā ꝑnitōſa ſūt ꝯuenient̓ adhibita ī ſalubria medicamēta vertant̉. quāqͣꝫa ꝯtrario etiā hic qͥbus delectant̉ ſicut cibuſet potus. ⁊ iſta lux īmoderato ⁊ importunovſu noxia ſentiant̉. Vnde nos admonet diuina ꝓuidentia nō res inſipienter vituꝑare. ſꝫvtilitate reꝝ diligent̓ inquire̓. ⁊ vbi nr̄m ingeniuꝫ vel īfirmitas deficit ita crede̓ occultā. ſicut erāt q̄daꝫ q̄ vix potuimus inuenireqꝛ et ip̄a vtilitatis occultatō aūt hūilitatis