cuiuſqꝫ vſu eſtimatōnis modus. quo fit vt q̄dam ſenſu carentia qͥbuſdā ſentientibꝰ p̄ponamus. in tm̄ ut ſi ptas eſſet. ꝓrſus d̓ naturareꝝ auferre velimus. ſiue que in ea locū habeant ignorātes. ſiue etiā ſciamus nr̄is ea cōmodis poſtponētes. Quis em̄ nō domui ſuepane hr̄e ꝙͣ mures. nūmos qͣꝫ pulices malit.Sed quid miꝝ cū ip̄oꝝ etiā hoīm eſtimatōne qͦꝝ certa natura tante eſt dignitatis. plerumqꝫ carius ꝯꝑatur equus qͣꝫ ſeruus. gēmaqͣꝫ famula. Ita libertate iudicandi plurimūdiſtat rō ꝯſiderātis a neceſſitate indigentisſeu voluptate cupiētis. cum iſta qͥd ꝑ ſeip̄min reꝝ gradibus penſat. neceſſitas aūt quidꝓpter quid expediat cogitat. et iſta quid verum luci mētis appareat. voluptas vero q̄diocūdum corꝑis ſenſibus blandiat̉ expectatSed tm̄ valet in naturis rōnabilibꝰ quodda veluti pondus volūtatis ⁊ amoris. vt cūordīe nature angeli hoībus. tn̄ lege iuſticieboni hoīes malis angelis p̄ferant̉.¶ Capl̓m. xvij.Ropter naturā igit̉ nō ꝓpter maliciadyaboli dictū recte intelligimush eſt initiū figmēti dn̄i. qꝛ ſine dubio vbi eſſꝫviciū malicie natura nō viciata p̄ceſſit. Viciū aūt ita ꝯtranatura eſt. vt nō poſſit nͥ nocere nature. Nō itaqꝫ eſſꝫ viciū recede̓ a deoniſi nature cuius id viciū eſt potius ꝯpetereteſſe cum deo. Quapropte retiā volūtas mala grande teſtimoniū eſt nature bone. Seddeus ſicut naturaꝝ bonaꝝ optimꝰ creatoreſt. ita malaꝝ voluntatū. iuſtiſſimus ordinator. vt cuꝫ ille vtunt̉ naturis bonis. ip̄e benevtatur etiā volūtatibus malis. Itaqꝫ fec̄ vtdyabolus inſtitutōne illius bonus volūtateſua malus. in inferioribꝫ ordinatus illuderetur ab angelis eius id eſt vt ꝓſint temptatōnes eius. qͥbus ea obeſſe deſiderat. Et qm̄ deus cum eum ꝯderet future malignitatis eiꝰnō erat vtiqꝫ ignarus et ꝓuidebat q̄ bona d̓malo eius eſſꝫ ip̄e facturus. ꝓpterea pſalmꝰait draco hic quē finxiſti ad illudendū. vt ineoip̄o ꝙ eū finxit licet ꝑ ſuā bonitatē bonū.iam ꝑ ſuā p̄ſcientiā p̄paraſſe intelligat̉. qūoillo vteret̉ et malo.¶ Capitulū. xviij.Eqꝫ em̄ deus vlluꝫ nō dico angeloꝝſed vel hoīꝫ crearet quē malū futurum p̄ſciſſet. niſi pariter noſſet. qͥbꝰeos bonoꝝ vſibus cōmodaret. atqꝫ ita ordinem ſeculoꝝ tanqͣꝫ pulcherrimū carme etiāex quibuſdā quaſi athitetis honeſtaret. Antitheta em̄ que appellant̉ in ornamētis elocutōnis ſunt decentiſſima. que latine vt appelſant̉ oppoſita vel qd̓ exp̄ſſius dicit̉ ꝯtra poſita. Non ē apud nos huiꝰ vocabuli ꝯſuetudocum tn̄ eiſdē ornamētis. locutōnis etiaꝫ ẜmolatinus vtat̉. īmo lingue oīm gentiū. Hijs āthitetis etiā paulus apl̓us in ſcd̓a ad corintheos epl̓a illū locū ſuauiter explicat. vbi dicit. Per arma iuſticie a dextris et ſiniſtris. ꝑgl̓am ⁊ ignobilitate. ꝑ infamiaꝫ et bonā famā. vt ſeductores et veraces. vt qui ignoramur ⁊ cognoſcimur quaſimoriētes ⁊ ecce viuimus. vt coerciti et n̄ mortificati. vt triſtesſemꝑ a̓ gaudentes. ſicut egeni multos autēditantes. tanqͣꝫ nihil habētes ⁊ oīa poſſidentes. Sic̄ ergo ꝯtraria cōtrarijs oppoſita ſermonis pulchritudine reddūt ita qͥdamn̄ verboꝝ ſꝫ reꝝ eloquētia ꝯtrarioꝝ oppoſitōe ſeculi pulchritudo ꝯponit̉. Aꝑtiſſimehͦ poſitūeſt in libro eccleſiaſtico. iſto mō. Cōtra malum bonū. ⁊ ꝯtra mortē vita. ſic ꝯtra piū peccator. ⁊ ſic intue̓ in omnia oꝑa altiſſimi. binabina. vna cōtra vnū.¶ Capitulū. xix.Vāuis itaqꝫ diuini ẜmonis obſcuritas etiā ad hͦ ſit vtilis. ꝙ plures ſententias veritatis parit ⁊ in luce noticie ꝓducit. dum alius eū ſic. alius intelligitſic ita tn̄ ut ꝙ in obſcuro loco intelligit̉. velatteſtatōne reꝝ manifeſtarū. vel alijs locisminime dubijs aſſerat̉. ſiue cū multa tractantur. ad id qͦꝫ ꝑueniatur qd̓ ſenſit ille qͥ ſcripſit. ſiue id lateat. ſed ex occaſione ꝓfunde obſcuritatis. alia qͥdam vera dicātur. nō mihividetur ab oꝑibus dei abſurda ſnīa. ſi cū luxprima illa facta ē angeli creati ītellgūtur inter ſanctos angelos ⁊ īmundos fuiſſe diſcretum vbi dictū ē. ⁊ diuiſit deus īter lucē et tenebras. ⁊ vocauit luce die. et tenebras vocauit noctē. Solus quippe ille iſta diſcerne̓ potuit. qui potuit etiāprius qͣꝫ caderēt p̄ſcirecaſuros. ⁊ p̓uatos lumīe veritatis ī tenebroſa ſuꝑbia remāſuros. Nam inter iſtuꝫ nobisnotiſſimū diē ⁊ nocte id eſt inter hāc lucem ⁊has tenebras. vulgatiſſima ſenſibus nr̄is luminaria celi vt diuideret imꝑauit. Fiant inquit luminaria in firmamēto celi vt luceantſuꝑ terrā. et diuidant inter diē ⁊ noctem. Etpaulopoſt fecit inquit deus duo magna luminaria. luminare maiꝰ in pͥncipia diei. luminare minꝰ in principia noctis. ⁊ ſtellas. ⁊ poſuit illa deus in firmamēto celi. lucere ſuperterrā. et p̄eſſe diei et nocti. ⁊ diuide̓ īter lucēet tenebras. Inter illā vero lucē q̄ ſancta ſocietas angeloꝝ e. illuſtratōe veritatis intelligibilit̓ fulgēs. et ei ꝯtrarias tenebras id ēmaloꝝ angeloꝝ auerſoruꝫ a luce iuſticie. tetras mētes ip̄e diuide̓ potuit. cui etiā futuꝝnō nature. ſed volūtatis malū occultum. aut