Scd̓m hoc em̄ dicunt̉ illa ſimplicia. que pͥncipaliter vereqꝫ diuina ſūt ꝙ nō aliud eſt ineis qualitas. aliud ſubſtantia. nec alioꝝ ꝑticipatōne. vel diuina. vel ſapientia vel beataſunt. Ceteꝝ dictus eſt in ſcripturis ſanctisſpūs ſapientie multiplex. eo ꝙ multa ī ſe habeat. ſed que habet hoc ⁊ eſt. ⁊ ea oīa vnꝰ ēNeqꝫ em̄ multe ſed vna ſapientia eſt. ī qͣ ſuntinfiniti quidē eiqꝫ finiti theuſauri reꝝ intelligibiliū. in qͥbus ſunt omēs inuiſibiles atqꝫincōmutabiles rōes. reꝝ etiā viſibiliū ⁊ mutabiliū que ꝑ ip̄am facta ſunt. qm̄ deus n̄ aliquid neſciens fecit. qd̓ nec de quolibet hoīeartifice recte dici poteſt. Porro ſi ſciēs fecitomnia. ea vtiqꝫ fecit que nouerat. Ex quo occurrit animo quiddā miꝝ. ſed tn̄ veꝝ. quodiſte mūdus nobis notus eſſe nō poſſet. n̄ eſſꝫdeo aūt niſi notus eſſet. eſſe nō poſſet.¶ Capitulū. xj.Ve cum ita ſint nullo quideꝫ mō ẜmſpaciū aliqd̓ tꝑis prius erāt illi ſpūstenebre quos angelos dicimus. ſꝫ ſimul vt facti ſūt lux facti ſūt. nō tn̄ tm̄ ita creati vt quo qͦ modo ita eſſent. ⁊ quoqͦ mō viuerent. ſed etiā illumīati vt ſapienter beateqꝫviuerent. Ab hac illuminatōne auerſi qͥdamangeli nō obtinuerūt excellentiā ſapiētis beateqꝫ vite que ꝓcul dubio nō niſi eterna eſteternitatis ſue certa atqꝫ ſecura. ſed rōnalem vitā licet inſipientē ſic habēt vt eaꝫ nōpoſſint amittere nec ſi velint. Quatenus autem an̄ꝙͣ peccaſſent. illius ſapientie fuiſſentꝑticipes. definire quis pt̄. In eiꝰ tn̄ ꝑticipatōne equales fuiſſe iſtos illis qui ꝓpterea vere pleneqꝫ beati ſunt qm̄ nequaqͣꝫ de ſue beatitudīs eternitate fallunt̉. qūo dicturi ſumꝰqn̄quidē. ſi equales in ea fuiſſent. iaꝫ iſti ī eiꝰeternitate manſiſſent pariter beati. qꝛ parit̓certi. Neqꝫ em̄ ſic̄ vita qͣꝫdiucūqꝫ fuerit. itaeterna vita veracit̓ dici poterit. ſi finē habitura ſit. Siquidē vita tm̄modo viuēdo eterna vero. fine nō habendo nomīata eſt. Quaꝓpter quāuis nō quicqͥd eternū ꝯtinuo beatum ſit. dicit̉ em̄ etiā penalis ignis eternus.tn̄ ſi vere ꝑfecteqꝫ beata vita nō niſi eterna ēnō erat talis iſtoꝝ qn̄qꝫ deſitura. ⁊ ꝓptereanō eterna. ſiue id ſcirent. ſiue neſcientes putarēt. qꝛ ſcientes timor. neſciētes error. beatos eſſe vtiqꝫ nō ſinebat. Si aūt hoc ita neſciebat vt falſis incertiſue ꝯfiderent. ſꝫ vtrūſempiternū an qn̄qꝫ finē habituꝝ eſſꝫ bonūſuū in neutra ꝑtem firma aſſenſione ferebantur. ip̄a de tanta infelicitate cunctatō etiaꝫbeate vite plenitudine quā in ſanctis angelis eſſe credimus nō habebat. Neqꝫ em̄ beate vite vocabulū ita ꝯtrahimus ad quaſbaꝫſignificatōnis anguſtias vt ſolū deum dicamus beatuꝫ. qui tn̄ vere ita beatꝰ eſt ut maior beatitudo eſſe nō poſſit. In cuius ꝯꝑatōne ꝙ angeli beati ſunt ſua qͣdam ſumma beatitudine que eſſe in angelis poteſt. quid autquantum eſt.¶ Capitulū. xij.Ec ip̄os tm̄ qd̓ attinet ad rōnalē ul̓intellectuale creatura. beatos nuncupādos putamus. Quis em̄ pͥmosillos hoīes in ꝑadiſo negare audeat beatoseſſe an̄ peccatū. quauis ſua beatitudo. qͣꝫ diuturna vel vtrū eterna eſſet incertos. Eſſꝫ autem eterna niſi peccaſſent. cū hodie nō impudēter beatos vocemꝰ. quos videmus iuſteac pie cum ſpe future immortalitatis hac vitam duce̓ ſine crimīe vaſtante ꝯſcīam. facileimpetrātis peccatis huius infirmitatis diuīnam miſcd̓iam. Qui licet de ſue ꝑſeuerantiep̄mio certi ſunt. de ip̄a tn̄ ꝑſeuerantia ſua reꝑiuntur incerti. Quis em̄ hoīm ſe in actōne ꝓfectuqꝫ iuſticie ꝑſeueratuꝝ vſqꝫ in fine ſciatniſi aliqua reuelatōne ab illo fiat certus. quide hac re iuſto latentiqꝫ iudicionō omēs inſtruit ſed nemine fallit. Quantū itaqꝫ ꝑtinꝫad delectatōem p̄ſentis boni beatior erat p̄mus homo in paradiſo. qͣꝫ quilibet iuſtus inhac infirmitate mortali. quatum autem adſpem futuri boni beatior quilibꝫ in quibuſlibet cruciatibus corꝑis cui n̄ opinionē ſꝫ certa veritate manifeſtatuꝫ certuꝫ eſt. ſine finehabituꝝ omni moleſtia carentē ſocietatemangeloꝝ in ꝑticicipatōe ſummi dei. qͣꝫ eratille hō ſui caſus incertus in magna felicitateparadiſi.¶ Capl̓m. xiij.Vocirca cuius iam nō difficulter occurrit. vtroqꝫ ꝯiuncto effici beatitudinē quā recto ꝓpoſito ītellectualisnatura deſiderat. hoc eſt vt et bono incommutabili qd̓ deus ē ſine vlla moleſtia ꝑfruat̉et in eo ſe in eternum eſſe manſura nec vlladubitatōne cunctetur. nec vllo errore fallat̉Hac habe̓ āgelos lucis. pia fide credimus.hāc nec an̄qͣꝫ caderet habuiſſe angelos peccatores qui ſua prauitate illa luce pͥuati ſūtꝯſequēti rōe colligimus. habuiſſe tn̄ aliquaꝫ⁊ ſi nō p̄ſciam beatitudinē. ſi vitaꝫ egeruntante peccatū ꝓfecto credēdi ſūt. Aut ſidurum videt̉ qn̄ facti ſūt angeli. alios credereita factos vt nō acceperit p̄ſcientia ꝑſeuerātie vel caſus ſui. alios aūt ita vt veritate certiſſima eternitate ſue beatitudīs noſſent. ſꝫequalis felicitatis omēs ab inicio creati ſūtet ita fuerūt donec iſti qui nūc mali ſunt abillo bt̄itudīs ſumīe ſua voluntate cecidiſſent