Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

em̄ quid illo die factū ſit. Ab aqͥs vtiqꝫ terra diſcreta ē. diſtinctas ſui gn̓is ſpēs. duoiſta elemēta ſumpſerūt ꝓduxit terra quicqͥd ei radicitus inherebat. Nunqͥd na ſcd̓o.Nec hoc quidē. Tūc em̄ firmamentū factuꝫeſt inter aquas ſuꝑiores inferiores. celūqꝫappellatū eſt. in quo firmamēto facta ſūt fidera quarto die. Nimiꝝ ſi ad iſtoꝝ dieꝝ p̄tnent oꝑa dei angeli ip̄i ſunt lux illa que dieinomē accepit. cuius vnitas vt ꝯmendaret̉eſt dictus dies pͥmus ſꝫ dies vnus. nec aliuseſt dies ſcd̓us. aut terciꝰ aut ceteri: ſꝫ idemip̄e vnus ad implendū ſenariū numeꝝ ul̓ ſeptenariū repetitus eſt. ꝓpter ſenariā vel ſeptenaria cognitōem. ſenariā ſcꝫ oꝑm fec̄ deus. et ſeptēnariā quietis dei. em̄dixit deus fiat lux. et facta eſt lux. ſi recte in hac lucecreato intelligit̉ angeloꝝ ꝓfecto facti ſuntꝑticipes lucis eterne qd̓ eſt ip̄a incōmutabilis ſapientia dei quē facta ſūt oīa quē dicimus vnigenitū dei filiū. vt ea luce illuminati creati fierēt lux. vocarent̉ dies ꝑticipatione incōmutabilis lucis diei eſt ꝟbū dei qd̓ et ip̄i. et oīa facta ſūt. Lume quippe veꝝqd̓ illuminat oēm hoīem in hūc mundū veniente hoc illumīat et oēm angelū munduꝫ. vtſit lux in ſeip̄o. ſꝫ in deo. a quo ſi auertiturangelus fit īmundus. ſicut ſūt oēs qui vocātur īmundi ſpūs. nec lux in dn̄o ſꝫ in ſeip̄istenebre p̓uati ꝑticipatōne lucis eterne. Mali em̄ nulla natura ē. ſed amiſſio bonimali nomen accepit. Capitulū. x.St itaqꝫ bonū ſolū ſimplex. ob hocſolū incōmutabile qd̓ ē deus. Abbono creata ſūt oīa bona. ſꝫ ſimplicia. etob hoc mutabilia. Creata ſane inquā. id eſtfacta genita. Qd̓ em̄ de ſimplici bonogenitū eſt. pariter ſimplex e. et hoc eſt. qd̓ illudde quo genitū eſt. Que duo patre et filiuꝫ dicimus. vtrūqꝫ hoc ſpūſancto vnus deuseſt. ſpūs pr̄is. filij. et ſpūſſanctus. ꝓpriadam notōne huiꝰ noīs in ſacris lr̄is nūcupatur. Alius eſt aūt qͣꝫ pater filius. qꝛ nec pater eſt nec filius. ſed alius dixi aliud. qꝛ ethoc ꝑiter ſimplex ꝑiterqꝫ bonū ē incōmutabile et coeternū. et hec trinitas vnus deus enec ideo ſimplex qꝛ trinitas. Neqꝫ em̄ ꝓpt̓hoc naturā iſta boni ſimplice dicemꝰ. qꝛ pater in ea ſolus. aut ſolus filius. aūt ſolus ſpūſſcus. aut vero ſola eſt iſta noīs trinitas ſineſubſiſtentia ſonaꝝ. ſic̄ ſabelliani he̓tici putant. ſꝫ ideo ſimplex d̓r quoniam qd̓ habethoc eſt. excepto qd̓ relatiue queqꝫ ꝑſona adaiterā d̓r. Nam vtiqꝫ pater hꝫ filiū. nec tamēip̄e eſt filiꝰ. Et filius hꝫ patreꝫ. nec tn̄ ip̄e eſtpater. In quo ergo ad ſeip̄md̓r ad alteꝝhoc ē qd̓ habet. ſicut ad ſeip̄m d̓r viuus. habendo vtiqꝫ vitā. et eadē vita ip̄e eſt. Propter hoc itaqꝫ natura d̓r ſimplex. cui ſit aliquid hr̄e qd̓ vel poſſit amitte̓. vel aliud ſit habens aliud qd̓ hꝫ. ſicut vas liquorē. aut corpus cōſorē. aut aer luce ſiue feruore. aut aīaſapīam. Nihil em̄ hoꝝ eſt id qd̓ hꝫ. Nāneqꝫvas liquor ē. nec corpus color. nec aer lux fiue feruor. nec aīa ſapīa eſt. Hinc ē etiā priuari poſſunt rebus quas hn̄t. in alios habitus. vel qͣlitates verti. atqꝫ mutari. vt vasvacuet̉ humore quo plenū eſt. corpus decōloret̉. aer tenebreſcat ſiue frigeſcat. et aīadeſipiat. Sed et ſi ſit corpus incorruptibilequale ſanctis in reſurrectione ꝓmittit̉. habꝫqͥdem ip̄ius incorruptōnis inamiſſibilē qͣlitatem. ſꝫ manēte ſubſtantia corꝑali. hoc eſtqd̓ ip̄a incorruptō. illa etiā ſingulastes corꝑis tota eſt. nec alibi maior. alibi minor. nec em̄nulla pars īcorruptiorqͣꝫ alteraCorpus vero ip̄mmaius eſt in totoqͣꝫ in ꝑteet alia pars eſt in eo amplior. alia minor. ea que amplior eſt incorruptior eſt. qͣꝫ ea minor. Aliud ē itaqꝫ corpus qd̓ non vbiqꝫſui totum eſt. alia incorruptio vbiqꝫ eiꝰ tota eſt qꝛ omnis ꝑs incorruptibilis corꝑis ecceteris ineqͣlis eqͣliter incorrupta eſt. Neqꝫem̄ verbi gra. qꝛ digitꝰ minor ē. qͣꝫ tota manus. deo incoruptibilior manus qͣꝫ digitus.Ita cum ſint ineqͣles manꝰ digitus. eqͣliseſt tn̄ incorruptibilitas manus et digiti. ac hoc qͣꝫuis in corꝑe incorruptibili inſeꝑabilis incorruptibilitas ſit. aliud eſt tn̄ ſubſtantia qua corpus dicitur alia qualitas eius.incorruptibile nuncupatur. et ideo ētiā ſicnon eſt quod habet. Anima quoqꝫ ipſaētiāſi ſemper ſit ſapiens ſicut erit cum liberabit̉ineternum. participatōne tamen incommūtabilis ſapientie ſapiens erit que non eſt qd̓ipſa. Neqꝫ enim ſi aer infuſa luce nunquā deſeratur. ideo aliud eſt ipſe. aliud lux quailluminatur. Neqꝫ hoc ita dixeriꝫ. quaſi aerſit anima quod putauerunt quidam quipotuerunt in corpoream cogitare naturamSed habet hec ad illa etiam in magna diſparilitate de ſpiritualitate quandam ſimilitudinem. vt non inconuenienter dicatur. ſicilluminari animam incorpoream luce incorporea ſim plici ſapientia dei ſicut illuminat̉aeris corpus luce corporea. et ſicut aer tenebreſcit iſta luce deſertus. naꝫ nihil ſūt aliudque dicuntur locorum quorumqꝫ corporalium tenebre qͣꝫ aer carens luce. ita tenebreſcere animam ſapientie luce priuatam.