quā ſibi arrogāt qui non habēt ipſius Vn̄ cōmemorato iſto ꝓphetico teſtimonio: ſeqͥtur⁊ dicit apl̓us. Vbi ſapiens. vbi ſcriba. vbi cōquiſitor huius ſeculi. Nōne ſtultā fecit deꝰ ſapientia huius mundi. Nam qm̄ in dei ſapientia nō cognouit mūdus ꝑ ſapientiā deū. placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicatōis ſaluos facerecredēteſ. qm̄quidē iudei ſigna petūt ⁊ greciſapientiā querunt. Nos aūt inqͥt p̄dicamusxp̄ꝫ crucifixū. iudeis qͥdē ſcādalū. gētibꝰ at̄ſtulticiā. ipſis ꝟo voͣtis iudeis ⁊ grecis xp̄mdei virtutē ⁊ dei ſapientia. qm̄ quod ſtultū ēdei ſapientius eſt hoībus. ⁊ quod infirmū eſtdei fortius eſt hoībus. Hoc quaſi ſtultū et infirmū tanꝙͣ ſua ꝟtute ſapientes forteſqꝫ cōtemnūt. Sꝫ hec eſt gratia q̄ ſanat infirmosnō ſuꝑbe iactates falſaꝫ beatitudinē ſuā. ſedhumiliter potius veram miſeria ꝯfitentes.¶ Capitulū .xxix.cas paternū intellectum ſeumenteꝫRedicas patrē ⁊ eius filium quē vo⁊ hoꝝ medium que putamus te dice̓ ſpm̄ ſanctum. ⁊ more vr̄o appellas tres deos Vbi et ſiverbis indiſciplinatis vtimini vidētis tamēqͣlitercunqꝫ. ⁊ quaſi ꝑ qͥdam tenuis imaginatōis vmbracula qūo nitendū ſit. ſꝫ īcarnatōꝫincōmutabilis filij dei qua ſaluamur. ut ad illa que credimus vel ex qͣntulacūqꝫ ꝑte intelligimus venire poſſimus non vultis agnoſce̓Itaqꝫ vidētis vtcūqꝫ et ſi de lōginqͦ ⁊ ſi aciecaligante patriā in quamanenduꝫ ē. ſed viāqua eundū eſt nō tenētis. Confiteris tn̄ gͣtiāqn̄quidem ad deū ꝑ virtutē intelligentie ꝑuenire paucis dicis eſſe ꝯceſſuꝫ. Nō em̄ dicispaucis placuit vel pauci voluerunt. ſed cumdicis eſſe ꝯceſſum ꝓculdubio dei gratiā. nonhoīs ſufficientiā confiteris. Vteris etiā hocꝟbo aꝑtius vbi platonis ſententiā ſequensnec ip̄e dubitas in hac vita hoīem nullo mōad ꝑfectōꝫ ſapientie ꝑuenire. ſcd̓ꝫ intellectūtn̄ viuuentibus om̄e quod deeſt ꝓuidentia deiet gratia poſt hanc vitam poſſe compleri.O ſi ꝯgnouiſſes dei gratiā ꝑ iheſum xp̄m dominū nr̄m. ip̄amqꝫ eius incarnatōꝫ qua hoīsanimaꝫ corpuſqꝫ ſuſcepit ſummū eē exēpluꝫgratie videre potuiſſes. Sed qͥd faciā Sciome fruſtra loqui mortuo. ſꝫ qͣꝫtum ad te attinet. Quantū autē ad eos qͥ te magnipendūt⁊ te vel qualicunqꝫ amore ſapiētie vel curioſitate artium quas nō debuiſti diſce diliguntquos potius ī tua compilatōne alloquor fortaſſe nō fruſtra gratiā dei nō potuit gratiuscōmendariqͣꝫ ut ip̄e vnicus dei filius in ſe incōmutabiliter manes indueret̉ hoīe et ſpemdilectōis ſue daret hoībus homine medio. qͣad illum ab homībus veniret̉. qͥ tā lōge eratimmortalis a mortalibꝫ. incōmutabilis a cōmutabilibus. iuſtus ab impijs. beatus a miſeris. Et qꝛ naturaliter indidit nob̓ vt beati īmortaleſqꝫ eſſe cupiamuſ. manēs beatꝰ. ſuſcipienſqꝫ mortalē vt nobis tribueret qd̓ amamus. ꝑpetiendo docuit ꝯtemne̓ qd̓ timemusSꝫ huic veritati vt poſſetis adquieſce̓ humilitate opus erat que ceruici vr̄e difficilime ꝑſuadē poteſt. Quid em̄ incredibile d̓r p̄ſertivobis qui talia ſapitis. quibꝰ ad hoc credendum voſip̄os admonere debeatis. Quid inqͣꝫvobis incredibie d̓r. cum d̓r deus aſſumpſiſſehumanā animā ⁊ corpus. Vos certe tantumtribuitis anime ītellectuali q̄ anima vtiqꝫ himana eſt. ut eā ꝯſubſtātialē paterne illi mētiquē dei filium confitemini fieri poſſe dicatisQuid gͦ incredibile ē ſi aliqua vna ī tellectualis anima mō quodaꝫ ineffabili ⁊ ſingua ri ꝓmultoꝝ ſalute ſuſcepta eſt. Corpꝰ ꝟo animecohere ut hō totus ⁊ plenꝰ ſit. naturanr̄a ipſa teſte cognoſcimꝰ. Qd̓ niſi vſitatiſſimū eſſꝫhoc ꝓfecto eſſet incredibilius. Facilius qͥppeī fidem recipiendū eſt ⁊ ſi humanū diuino. etſi mutabilē incōmutabili. tn̄ ſpiritū ſpiritui.aut vt verbis vtar q̄ in vſū habetis in corporeum incorporeo. qͣꝫ corpus incorporeo coherere. An forte vos offēdit inuſitatus corꝑispartus ex ꝟgine. Neqꝫ hoc debꝫ offendereimo potius ad pietate ſuſcipiendā debet adducere ꝙ mirabilis mirabiliter natus ē. Anꝟo ꝙ ip̄m corpus morte depoſitum ⁊ ī meliꝰreſurrectione mutatū. iam incorruptibile neqꝫ mortale ī ſuꝑna ſubuexit. Hoc fortaſſe credere recuſatis intuentes porphiriū in hijſ ipſis libris. ex quibus multa poſui. quos de regreſſu anime ſcp̓ſit tam crebro p̄cipere om̄ecorpus eē fugiendū ut anima poſſit beata ꝑmane̓ cum deo. Sꝫ ip̄e potius iſta ſentiēs fuit corrigendus. p̄ſertim cū de aīamundi huius viſibilis ⁊ tam ingentis corporee molis.cum illo tam incredibilia ſapiatis. Platōneqͥppe auctore animaleē dicitis mundū. ⁊ aīalbeatiſſimū. quod vultis etiā eſſe ſempiternūQuō gͦ nec vnquā ſoluetur a corꝑe. nec vnqͣꝫcarebit beatitudine. ſi vt beata ſit anima corpus eſt om̄e fugiendū. Iolem qͦꝫ iſtum ⁊ ceterafidera non ſolum in libris veſtris corporaeē fatemī. ꝙ vobiſcū hoīes omnes ⁊ ꝯſpicerenon cunctant̉ ⁊ dice̓. veꝝ etiā altiore ut putatis peritia. hec eē animalia beatiſſima ꝑhibetis. ⁊ cum hijs corporibus ſempiterna. Quidgͦ eſt ꝙ cum vobis fides xp̄iana ſuadet̉. tuncobliuiſcemī aūt ignorare vos fingitis quiddiſputare aut doce̓ ſoleatis. Quid cauſe eſtcur ꝓpter opiniones veſtras quas voſip̄i oppugnatis xp̄iani eſſe nolitis. niſi quia criſtus