Ac ꝑ hoc ſequitur. Tenuiſti manuꝫ dexteremee; in volūtate tua deduxiſti me. ⁊ cum glori a aſſumpſiſti me. Tanquā ad ſiniſtrā cūctailla ꝑtineāt. qͥ abundare apd̓ impios cum vidiſſꝫ collapſus eſt. Quid em̄ michi eſt inqͥt incelo ⁊ a te quid volui ſuꝑ terrā. Rep̄henditſeip̄m iuſteqꝫ ſibi diſplicuit. qꝛ cum tam magnū bonū haberꝫ in celo qd̓ poſt intellexit remtranſitoriā. fragilē ⁊ quodamō luteaꝫ felicitate. a ſuo deo q̄ſiuit ī terra. Defecit inqͥt cormeū ⁊ caro mea. deus cordiſ mei: defectu vtiqꝫ bono ab inferioribus ad ſuꝑna. Vn̄ in aliopſalmo d̓r. Deſiderat ⁊ deficit aīa mea ī atriadn̄i. Item in alio. Defecit ī ſalutare tuuꝫ aīamea. Tame cum de vtroqꝫ dixiſſꝫ. id ē de corde ⁊ carne deficiēte. non ſubiecit deꝰ cordismei et carnis mee: ſed deus cordis mei. Percor quippe caro mundat̉. vn̄ dicit dn̄s. Nundate que intus ſūt. ⁊ q̄ foris ſunt mūda erūt.Partem deinde ſuā dicit ip̄m deū: nō aliq̓dab eo ſꝫ ip̄m. Deus inqͥt cordis mei ⁊ ꝑſ meadeus in ſecula. Qd̓ inter multa q̄ ab homībꝰeligunt̉ ip̄e illi placuerit eligendus qꝛ ecce īquit qui lōge ſe faciunt a te ꝑibunt. ꝑdidiſtiomnē qͥ fornicat̉ abs te. hoc eſt qͥ multorumdeoꝝ vult eſſe ꝓſtibulū. vn̄ ſequit̉ illud ꝓpt̓qd̓ cetera de eodē pſalmo dicenda viſa ſuntMichi aūt adhere̓ deo bonū eſt. non loge irenō ꝑ plurima fornicari. Adhere̓ aūt deo tūcꝑfectum erit cum totū qd̓ liberandū eſt fuerit liberatū. Nunc ꝟo fit illud qd̓ ſequit̉. pone̓ in deo ſpem meā. Spes em̄ q̄ videt̉ nō eſtſpēs. Qd̓ em̄ vidꝫ quis quid ſperat. ait apl̓sSi aūt qd̓ non videmus ſperamus ꝑ patientiā expectamus. In hac autē ſpe nunc ꝯſtituti agamus quod ſequit̉. ⁊ ſimus nos qͦꝫ ꝓ modulo nr̄o angeli dei. id ē nuncij eius adnūciātes eius voluntate ⁊ gloriam. gratiamqꝫ laudates. Vnde cum dixiſſet pone̓ in deo ſpemmea vt annuncie inquit omnes laudes tuasin portis filie ſyon. Hec ē glorioſiſſima ciuitas dei. Hec vnum deū nouit ⁊ colit. Hāc angeli ſancti adnunciauerūt qui nos ad eius ſocietate inuitauerūt. ciueſqꝫ ſuos ī illa eſſe voluerunt. quibus nō placꝫ vt eos colamus tāqua noſtros deos. ſꝫ cumeis ⁊ illoꝝ ⁊ noſtrūdeum. nec eis ſacrificemus ſed cum ipſis ſacrificiuꝫ ſimus deo. Nullo itaqꝫ dubitāte qͥ hͨdepoſita maligna obſtinatōe ꝯſiderat omēsimmortales beati qͥ nob̓ nō inuident. neqꝫ eiſi inuideret eſſent beati. ſꝫ potiꝰ nos diligūtvt ⁊ nos cum ip̄is beati ſimus. plus nobis fauent plus adiuuāt qn̄ vnum deū cum illis colimus patrē ⁊ filium ⁊ ſpiritū ſanctū. ꝙͣ ſi eosip̄os ꝑ ſacrificia coleremus.¶ Capitulū. .xxvj.Eſcio quō quantū michi vid̓r amiciſſuis theorgis erubeſcebat porphiprius. nā iſta vtcunqꝫ ſapiebat. Sedꝯtra muſtoꝝ deoꝝ cultum nō deum veꝝ libere defēdebat. ⁊ angelos quippe alios eſſe dixit qui deorſū deſcendētes hoībus theorgicis diuina ꝓnunciēt. alios autē q̓ in terris eaque patris ſūt. ⁊ altitudinē eius ꝓfunditatēqꝫ declarent. Num igit̉ hos angelos quoꝝmiſteriū ē declarare voluntatē patris crededum eſt velle nos ſubdi niſi eius cuius nobisadnunciant voluntatē. Vnde optime admonet etiā ip̄e platonicus imitādos eos potiusꝙͣ inuocādos. Non vtiqꝫ debemus metuerene īmortales ⁊ beatos vni deo ſubditos nōeis ſacrificādo offendamus. Qd̓ enim nō niſivni vero deo deberi ſciunt cui ⁊ ip̄i adherendo beati ſūt. ꝓculdubio neqꝫ ꝑ vllā ſignificātē figurā neqꝫ ꝑ ip̄am rem que ſacramētis ſignificatur ſibi exhiberi volunt. Demonuꝫ ēhec arrogantia ſuꝑboꝝ atqꝫ miſeroꝝ. a q̓bꝫlōge diuerſa eſt pietas ſubditoꝝ deo. nec aliundē qͣꝫ illi coherēdo beatoꝝ. ad quod bonum ꝑcipiendū etiā nobis fincera benignitate oportꝫ vt faueat. neqꝫ ſibi arrogent quoeis ſubiciamur ſed eum adnunciēt ſub qͦ eis īpace ſociemur. Quid adhuc trepidas o ph̓eaduerſus ptātes ⁊ veris ꝟtutibꝰ ⁊ veri deimuneribus inuidas hr̄e liberam vocem Iamdiſtrinxiſti angelos qui patriſ adnunciat voluntate ab eis angelis qͥ ad theorgicos homīes neſcio qua d̓ducti arte deſcēdūt. Quidadhuc eos honoras vt dicas ꝓnunciare diuina. Quetandē diuina ꝓnunciat qui non voluntatē patris nunciāt. Nempe illi ſūt quosſacris p̄cibus inuidus alligauit ne p̄ſtarentanime purgatōeꝫ nec abono vt dicis purgare cupientes ab illis vinculis abſolui et ſuepoteſtati reddi potuerunt. Adhuc dubitas hec maligna eſſe demonia. vel te fingisfortaſſe neſcire dum non vis theorgos offendere a quibꝫ curioſitate deceptꝰ iſta ꝑnicioſa ⁊ inſana pro magno bn̄ficio didiciſti. Audes iſtam inuidiā non potentiā ſꝫ peſtilentiā⁊ non dicam dominā ſꝫ quod tufateriſ anciſlam potiꝰ inuidoꝝ. iſto aere tranſcenſo leuare in celum. ⁊ inter deos veſtros etiāſideroscollocare vl̓ ip̄a quoqꝫ fidera hijs opprobrijsinfamare.¶ Capitulū .xxvij.Vanto humaniꝰ ⁊ tolerabilius conIectaneus tuus platonicꝰ apuleiuserrauit. qui tantūmododemones aluna ⁊ infra ordinatos agitari morbis paſſionum mentiſqꝫ turbelis. honorans quidemeos. ſed volens nolēs qꝛ ꝯfeſſus eſt. deos tn̄celi ſuꝑioriſ ad etherea ſpacia ꝑtinenteſ. ſiue