redditio qualis fuit. Impoſuerāt eam plauſtro. eiqꝫ iuuencas a quibus vituloſſugētesabſtraxerāt ſubiunxerūt. ⁊ eas quo vellentire fiuerūt. etiā hinc vim diuinā explorare cupientes. At ille ſine duce homīe atqꝫ rectoread hebreos viā ꝑtinaciter gradiētes. nec reuocate mugitibus eſurientium filiorum magnū ſacͣmentū ſuis cultoribus reportarunt.Hec atqꝫ huiuſcemodi deo ꝑua ſunt. ſꝫ magna terrendis ſalubriter erudiendiſqꝫ mortalibꝫ Si em̄philoſophi p̄cipueqꝫ platonicirectiuſ ceteris ſapuiſſe laudant̉. ſicut pauloante cōmemoraui ꝙ diuinam ꝓuidentia hecqͦꝫ rerū infima atqꝫ t̓rena admīſtrare docuerūt numeroſarū teſtimonio pulchritudinū q̄non ſolū in corporibus animaliū. verū in herbis etiā fenoqꝫ gignunt̉. qͣꝫto euidentiꝰ hecadteſtātur diuinitati q̄ ad hora p̄dicationiseius fiunt vbi ea religio cōmendatur q̄ om̄ibꝰ celeſtibꝫ terreſtribus inferniſqꝫ ſacrificari vetat vni deo tm̄ iubēs. qͥ ſolꝰ diligēs ⁊ dilectꝰ beatos facit. eorūqꝫ ſacrificiorum tempora imꝑata p̄finiēs eaqꝫ ꝑ meliorē ſacerdotem in melius mutāda p̄dicens. nō iſta ſe appete̓ ſed ꝑ hec alia potiora ſigͥficare teſtat̉.nō vt ip̄e hijs honoribus ſublimet̉. ſꝫ vt nosad eum colendum eiqꝫ coherendū. igni amoris eius accenſi. quod nobis nō illi bonū ē excitemur.Capitulū .xviij.Ndicet aliqͥs iſta falſa eſſe miracl̓a.nec fuiſſe facta ſed med aciter ſcpͥta¶ Quiſquis hoc dicit ſi de hijs rebꝰ negat om̄ino vllis literis eſſe credendū. poteſtetiā dice̓ nec deos vllos curare mortali a Nōem̄ ſe aliter colendos eē ꝑſuaſerūt niſi mirabilibus opeꝝ affectibus. quoꝝ ⁊ hiſtoria getium teſtis eſt. quarū dijs ſe oſtētare mirabiles potius qͣꝫ vtiles oſtendere potuere. Vnd̓hoc oꝑe nr̄o cuius hūc iam decimū libruꝫ habemus ī manibus. nō eoſ ſuſcepimus refellendos. qͥ vel vllā eſſe vim diuina negat vel hūana nō curare ꝯtendunt. ſꝫ eos qui noſtro deoconditori ſancte ⁊ glorioſiſſime ciuitatis. deos ſuos p̄ferunt neſcientes eū ip̄m eſſe etiammundi huius viſibilis ⁊ mutabilis inuiſibileꝫ⁊ incōmutabile conditore. ⁊ vite beate nonde hijs que ꝯdidit ſꝫ de ſeip̄o veriſſimū largitorem. Eius em̄ ꝓpheta veraciſſimus ait. Michi autē adhere̓ deo bonū eſt. De finenanqꝫboni inter ph̓os qͣritur. ad qd̓ adipiſcenduꝫofficia om̄ia referenda ſūt. Nec dixit iſte. michi aūt diuitijs abundare bonū ē aūt in ſigniri purpura ⁊ ſceptro vel diademate excellē.aut quod nōnulli etiā philoſophorū dice̓ nōerubuerūt mihi voluptas corꝑis bonum eſt.aūt qd̓ melius velut meliores dicere viſi ſūtmichi virtus animi mei bonum eſt. ſed michiinquit deo adherere bonum eſt. Hoc em̄ docuerat cui vni tantūmodo ſacrificandū. ſancti qͦꝫ angeli eius miraculoꝝ etiā ꝯteſtatōnemonuerunt. Vn̄ ⁊ ip̄e ſacrificium eius factus.fuerat. cuiꝰ igniīte lligibili correptꝰ adebat⁊ in eius ineffabilē incorporeumqꝫ ꝯplexumſancto deſiderio ferebat̉. Porro autē ſi multoꝝ deorum cultores qͣleſcunqꝫ deos ſuos eēarbitrēt̉. cū ab eis fcā eē miracula vl̓ ciuiliūrerum hiſtorie. vel libris magicis ſiue qd̓ honeſtius putāt theorgicis credunt. qͥd cauieē cur illis literiſnolunt crede̓ iſta facta eſſe. qͥbus tāto maiordebet̉ fides. quāto ſuꝑ om̄eseſt magnus cui vni ſoli ſacrificādum eſſe p̄cipiunt.¶ Capitulū. .xix.Vi autem put ant hec viſibilia ſacrificia dijs alijs congruere. illi verotanqua iuiſibili inuiſibilia. ⁊ maioramaiori. melioriqꝫ meliora. qualia ſunt purementis ⁊ bone voluntatis officia. ꝓfecto neſciunt hec ita ſigna eſſe illoꝝ ſicut ꝟba ſonātia ſigna ſunt rerum. Quocirca ſicut orantesatqꝫ laudantes ad eum dirigimus ſignificātes voces cui res ip̄as ī corde quas ſignificamus offerimus. ita ſacrificates non alteri viſibile ſacrificium offerenduꝫ eſſe nouerimus.qͣꝫ illi cuius ī cordibus noſtris īuiſibile ſacrificium noſip̄i eſſe debemus. Tūc nobis fauetnobiſqꝫ ꝯgaudent. atqꝫ ad hocip̄m nos ꝓ ſuis viribus adiuuat angeli. quiqꝫ virtuteſqꝫſuꝑiores ⁊ ip̄a bonitate acpietate potentiores. Si autē illis hec exhibe̓ voluerimus nōlibenter accipiunt. ⁊ cum ad hoīeſ ita mittūtur vt eoꝝ p̄ſentia ſentiat̉ aꝑtiſſime vetant.Sunt exempla ī literis ſanctis Putaueruntqͥdam deferendū angelis honorē. vel ab adorando vel ſacrificādo qͥ debet̉ deo. ⁊ eoꝝ ſūtāmonitione ꝓhibiti. iuſſiqꝫ hoc ei deferre cuivni phas eſſe nouerunt. Imitati ſunt āgeloſſanctos etiā ſancti hoīes dei. Nam paulus ⁊barnabas īlicaonia facto qͦdam miraculo ſanitatis putati ſunt dij. eiſqꝫ licaonij immolare victimas voluerunt. qͦs a ſe humili pietateremouētes eis ī que crederent adnunciauerunt deum. nec ob aliud fallaces illi ſuꝑbe ſibi hoc exigunt. niſi qꝛ vero deo deberi ſciūtNon em̄ reuera vt ait porphirius ⁊ nonnulliputat cadauerinis nidoribus ſꝫ diuinis honoribus gaudent. Copia vero nidoꝝ magͣnam habet vndiqꝫ. ⁊ ſi amplius vellent: ipſiſibi poterant exhibere Qui gͦ diuinitatem ſibi arrogat ſpiritus nō cuiuſlibꝫ corꝑis fumoſed ſupplicantis animo delectant̉: cui decepto ſubiecto dominent̉ ītercludentes iter addeū veꝝ. ne ſit hō illiꝰ ſacrificiū dū ſacrificat̉
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten